VICTIM OF TORTURE

Interviewed with Un Khut, Male, 52yrs,Farmer, Living in Trapeang Kou Village, Leay Bo Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.50pp

Document thumbnail
Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ
Record ID :
លេខឯកសារ :
VOT0207
VOT0207
Title :
ចំណងជើង :
Interviewed with Un Khut, Male, 52yrs,Farmer, Living in Trapeang Kou Village, Leay Bo Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.50pp
សម្ភាសជាមួយអ៊ុន ឃុត ភេទប្រុស អាយុ៥២ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិត្រពាំងគូ ឃុំលាយបូរ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ ចំនួន៥០ទំព័រ
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
1/26/05
1/26/05
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
4/25/05
4/25/05
Source :
ប្រភព :
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
Notes កំណត់ចំណាំ
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
Un Khut got married his first wife in 1971. His first wife called Noeu Samoeun. He had three children with her. He got divorce with Samoeun since she told the Khmer Rouge soldiers that Khut was Lon Nol soldier.His got married to his second wife called Noeu Chan in 1980. Khut and Noeu Chan have four children. His father called Un Khin died in 1990. His mother called Khatt Iv is now 74 years old. He has 5 siblings.In the Khmer Rouge regime, he was lacking of food, water, and medical care. He was imprisonment. He got serious injury. He was in combat situation. He was close to death. He forced to separate from her family members. He was tortured. He was in a situation where her life was in danger. He has suffocated from 1978 until now. He was beaten on the head in 1978. Recently, he has recurrent thoughts of the most hurtful events. He easily feels jumpy. He is avoiding activities that remind him of the most traumatic events. He is avoiding thoughts associated with the traumatic experience. He is sudden emotional.
អ៊ុន ឃុតរៀបការជាមួយប្រពន្ធដើមគាត់នៅឆ្នាំ១៩៧១។ ប្រពន្ធដើមគាត់ឈ្មោះនៅ សាមឿន។ គាត់មានកូន៣នាក់ជាមួយគ្នា។ គាត់លែងលះប្រពន្ធគាត់ដោយសារតែខឹងប្រពន្ធគាត់រាយការណ៍ដល់ទាហ៊ានខែ្មរក្រហមថាឃុតជាទាហ៊ានលុន ណុល។ គាត់រៀបការប្រពន្ធទីពីររបស់គាត់ឈ្មោះនៅ ចននៅឆ្នាំ១៩៨០។ គាត់មានកូន៤នាក់។ ឪពុកគាត់ឈ្មោះអ៊ុន ឃិន ស្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៩០។ ហើយម្ដាយឈ្មោះខាត់ អ៊ីវបច្ចុប្បន្នអាយុ៧៤ឆ្នាំ។ គាត់មានបងប្អូនបង្កើត៥នាក់។ នៅសម័យខែ្មរក្រហមគាត់ខ្វះខាតម្ហូប ទឹក និងថ្នាំពេទ្យព្យាបាល។ គាត់ធ្លាប់ជាប់ឃុំឃាំង។ គាត់ធ្លាប់រងរបួសធ្ងន់។ គាត់ធ្លាប់ប្រយុទ្ធតស៊ូនៅក្នុងសមរភូមិ។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ គាត់ត្រូវគេបំបែកចេញពីសមាជិកគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ត្រូវទទួលការវាយធើ្វបាបតាមផ្លូវកាយ។ គាត់ជួបនូវស្ធានការណ៍ដែលគួរអោយរន្ធត់ដែលធើ្វអោយជីវិតរបស់គាត់រងគ្រោះថ្នាក់។ គាត់ធ្លាប់ថប់ដង្ហើមពីឆ្នាំ១៩៧៨ មកដល់បច្ចុប្បន្ន។ គាត់ត្រូវទទួលការវាយក្បាលនៅឆ្នាំ១៩៧៨។ បច្ចុប្បន្ន គាត់ចេះតែធើ្វអោយនឹកឃើញដល់ព្រឹត្ដការណ៍ដ៏គួរអោយឈឺចាប់របស់គាត់។ គាត់ឆាប់ភ័យខ្លាច។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពណាដែលធើ្វអោយគាត់នឹកដល់ព្រឹត្ដការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនអោយគិតអំពីព្រឹត្ដការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដពោរពេញដោយការឈឺចាប់របស់គាត់។ គាត់បណ្ដាលអោយមានប្រតិកម្មក្នុងខ្លួនពេលនឹកឃើញដល់ព្រឹត្ដការណ៍ដ៏គួរអោយឈឺចាប់បំផុតរបស់គាត់។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា