VICTIM OF TORTURE
Interviewed with So Phally , Female, 52yrs,Farmer, Living in Boeng Kha-Ek Village, Prek Rorka Subdistrict, Kandalstung District, Kandal Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.26pp
| Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ | |
|
Record ID :
លេខឯកសារ :
|
VOT0154
VOT0154
|
|
Title :
ចំណងជើង :
|
Interviewed with So Phally , Female, 52yrs,Farmer, Living in Boeng Kha-Ek Village, Prek Rorka Subdistrict, Kandalstung District, Kandal Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.26pp
សម្ភាសជាមួយសោ ផល្លី ភេទស្រី អាយុ៥២ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិបឹងកែ្អក ឃុំព្រែករការ ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្ដកណ្ដាល។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ ចំនួន២៦ទំព័រ
|
|
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
|
10/27/04
10/27/04
|
|
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
|
4/04/2005
4/04/2005
|
|
Source :
ប្រភព :
|
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
|
| Notes កំណត់ចំណាំ | |
|
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
|
So Phally is PTSD victim. She got married to Sa Savat in 1974. Her husband died three years after they got married. Her father called Yang So. Yang So was killed in 1979. Her mother called Choek Muon. Choek Muon is now 76 years old. Phally has 5 siblings, but one of them died. In the Khmer Rouge regime, she was lacking of food, medical care, and shelter. She was brainwashed. She was close to death. She was forced to separate from her family members. She was suffocate in 1980. She used to loose consciousness once for 10 minutes. Recently, She has recurrent thoughts of the most hurtful events. She feels as though the event is happening again. She has recurrent nightmares. She feels jumpy. She finds it is difficult to concentrate. She has trouble sleeping. She is avoiding activities that remind her of the traumatic events. She is less interest in her daily activities. She feels as if she does not have a future. She is avoiding thoughts associated with the traumatic experience. She is sudden emotional when reminded her of the most hurtful events. She feels that people do not understand clearly what happened to her. She finds it is difficult to perform her daily tasks. She feels hopelessness. She feels ashamed of the hurtful events that have happened to her. She spends time thinking why these events happended to her. She feels as if she is going crazy.
សោ ផល្លីមានជំងឺបាក់ស្បាត។ គាត់រៀបការជាមួយ ស សាវ៉ាតនៅឆ្នាំ១៩៧៤។ ប្ដីរបស់គាត់ស្លាប់បីឆ្នាំក្រោយពេលដែលគាត់រៀបការ។ ឪពុកគាត់ឈ្មោះ យ៉ាង សោ។ យ៉ាង សោត្រូវគេសម្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៧៩។ ម្ដាយឈ្មោះចឹក មួន។ ចឹក មួនសព្វថៃ្ងមានអាយុ៧៦ឆ្នាំ។ ផល្លីមានបងប្អូន៥នាក់ ប៉ុនែ្ដម្នាក់ស្លាប់។ នៅសម័យខែ្មរក្រហម គាត់ខ្វះខាតម្ហូបម្ហា ថ្នាំពេទ្យ និងជម្រកស្នាក់នៅ។ គាត់ត្រូវគេអប់រំអោយផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ គាត់ត្រូវគេបំបែកចេញពីសមាជិកគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ធ្លាប់ថប់ដង្ហើមនៅឆ្នាំ១៩៨០។ គាត់ធ្លាប់សន្លប់បាត់បង់ស្មារតីអស់រយៈពេល១០នាទី។ បច្ចុប្បន្ន គាត់ចេះតែធើ្វអោយនឹកឃើញដល់ព្រឹត្ដការណ៍ដ៏គួរអោយឈឺចាប់បំផុតរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាព្រឹត្ដការណ៍ទាំងនោះកំពុងតែកើតមានឡើងថ្មីៗ។ គាត់យល់សប្ដិអាក្រក់ជារឿយៗ។ គាត់ឆាប់ភ្ញាក់ផ្អើល។ គាត់ពិបាកប្រមូលអារម្មណ៍គិតទៅលើអ្វីមួយ។ គាត់ពិបាកទទួលទានដំណេក។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពណាដែលធើ្វឱ្យគាត់នឹកដល់ព្រឹត្ដការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដ ឬពោពេញដោយការឈឺចាប់របស់គាត់។ គាត់ពុំសូវចាប់អារម្មណ៍នឹងសកម្មភាពរាល់ថៃ្ងរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាគ្មានអនាគតទៅថៃ្ងមុខ។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនឱ្យគិតអំពីព្រឹត្ដការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់មានប្រតិកម្មក្នុងខ្លួននិងក្នុងចិត្ដមួយរំពេចពេលនឹកឃើញដល់ប្រឹត្ដការណ៍ដ៏គួរអោយឈឺចាប់បំផុតរបស់គាត់។ គាត់គិតថាអ្នកឯទៀតយល់ដឹងពុំច្បាស់លាស់អំពីរឿងរ៉ាវដែលកើតមានចំពោះគាត់។ គាត់មានការលំបាកនៅក្នុងការបំពេញមុខងារផេ្សងៗ។ គាត់អស់សង្ឃឹម។ គាត់គិតថាគួរឱ្យអៀនខ្មាសអំពីព្រឹត្ដការណ៍ដែលកើតមានចំពោះគាត់។ គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យចំណាយពេលគិតឆ្ងល់ថា ហេតុអី្វបានជាហេតុការណ៍ទាំងអស់ហ្នឹងកើតមានចំពោះគាត់។ គាត់គិតថាគាត់ហាក់ដូចជាចង់ឆ្កួត។
|
|
Copyright :
|
© DC-Cam |
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា |