Thach Siek

សាន

រស់

ស្រី

អាយុ ៥០ ឆ្នាំ

០៦០៥០១០១ ខេត្ដកំពង់ធំ, ស្រុកប្រាសាទសំបូរ, ឃុំឈូក,

១៩៧២????

ស្ម័គ្រចិត្ដចូលជួរបដិវត្ដន៍

អង្គភាពយោធា ភ្នំពេញ។

មជ្ឈិម, ១២????, ភ្នំពេញ្ញ

យោធា

ណា រឿន

កូយ ធួន ហៅ ឃួន, កូយ ធួន ហៅ ឃួនប្រធានភូមិភាគឧត្ដរ។

ខេធីអាយ០០៣៧ ២០០២១១២៥ ភូមិកំពង់ឈើទាល ឃុំសំបូរ ស្រុកប្រាសាទសំបូរ ខេត្តកំពង់ធំ។ សម្ភាសដោយៈ វ៉ាន់ថាន់ ពៅដារ៉ា។ កំណត់សំគាល់ៈ ជួបសម្ភាសន៍ជាមួយ ម្ចាស់ប្រវត្តិរូបផ្ទាល់ ចាប់ពីថៃ្ងទី១៨ មិនា ឆ្នាំ១៩៧៧០៧ មករា ឆ្នាំ១៩៧៩។ គេយកគាត់ដាក់គុកពៃ្រស រហូតដល់ថៃ្ង រំដោះទើបចេញពីគុក។

ថាច សៀក ហៅ សាន ភេទស្រី អាយុ៥០ឆ្នាំត្រូវជាម្ចាស់ ប្រវត្ដិរូប។ សៀក មានប្ដីឈ្មោះ ស៊ន មានកូនចំនួន៤នាក់ស្រី៣ ប្រុស២ សព្វថៃ្ងប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការ។ សៀក មានឪពុកឈ្មោះ ថាច រស់ ម្ដាយឈ្មោះ ស៊ែម មានស្រុកកំណើតនៅភូមិកំពង់ឈើ ទាល ឃុំសំបូរ ស្រុកប្រាសាទសំបូរ ខេត្ដ កំពង់ធំ។ សៀក បានរៀនសូត្រត្រឹមថ្នាក់ទី១១ឪចាស់ឱ ឪពុកម្ដាយមិនចង់ឱ្យរៀនទេ ខ្លាចកូនចេះសរ សេរសំបុត្រសេ្នហា។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ កើតមាន រដ្ឋប្រហារទម្លាក់សមេ្ដចសីហនុ ឈប់រៀនមកជួយធ្វើ ស្រែចម្ការ ឪពុកម្ដាយ។ នៅឆ្នាំ១៩៧២ បានស្ម័គ្រចិត្ដចូលរួមចលនារណសិរ្ស រួបរួមជាតិចង់ឱ្យសមេ្ដច សីហនុ ឡើងកាន់អំណាចវិ។ នៅឆ្នាំ១៩ ៧២ ដដែលឃើញមានទាហានយួនខាងជើងចូលមកជួយខាង ចលនាយោធាខែ្មរក្រហមក្នុងពៃ្រ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៣ យួនខាងជើងបានដកចេញវិញអស់ នៅសល់តែ កម្លាំងចលនា តស៊ូខែ្មរក្រហម។ នៅឆ្នាំ១៩៧៤ សៀក ត្រូវអង្គការបញ្ជូនចូល សមរភូមិនៅក្នុងភូមិភាគ ឧត្ដរក្នុងមួយវរសេនាតូចមាន យុទ្ធនារីចំនួន៣០០ នៅក្នុងកងពលទី១ ប្រធានកងពលឈ្មោះ អឿន។ សៀក បានឡើងវាយជាមួយទាហានលន់ នល់ តាមផ្លូវជាតិលេខ៥ កាត់តាមព្រែកក្ដាម ព្រែកព្នៅ ភ្នំប្រសិទ្ធសំដៅមកភ្នំពេញ។ នៅថៃ្ងទី១៧មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ យោធាខែ្មរក្រហមគ្រប់ភូមិភាគទាំងអស់ បានចូលមកដល់ទីក្រុង ភ្នំពេញ។ សៀក បានឃើញប្រជាជនរត់ចេញបណ្ដើរៗរហូត ទាល់តែស្ងាត់ទី ក្រុងភ្នំពេញ។ សៀក អង្គការឱ្យស្នាក់នៅម្ដុំទួល គោកនិងផ្សារថ្មី។ នៅពេលទទួលបានជ័យជម្នះនឹក ឃើញថា បានទៅលេងស្រុកកំណើត តែផ្ទុយទៅវិញអង្គការប្រជុំប្រាប់ថា មិត្ដយើងមិនបានទៅលេង ស្រុកកំណើតទេ ព្រោះអង្គការបាន គិតដល់ឪពុកម្ដាយបងប្អូនតាមស្រុកស្រែចម្ការក្នុងមួយថៃ្ងហូបបាយ បីដងថែមមានបងែ្អមទេ មិនបាច់ព្រួយបារម្មណ៍ទេ។ នៅឆ្នាំ១៩ ៧៦ អង្គការបានបញ្ជូនឱ្យទៅធ្វើស្រែ នៅបឹងប្រយាបបាន ដឹងរ៉ាវខ្លះៗនិយាយខ្សិបខេ្សវថា តាអឿន កុយ ធួន រៀបចំកាំភ្លើង ធំប្រុងធ្វើរដ្ឋ ប្រហារទម្លាក់លោកប៉ុល ពត តែត្រូវបែកការណ៍ អង្គការបានចាប់យកទៅសម្លាប់ចោលអស់។ សៀក ត្រូវអង្គការ ចាប់បញ្ជូនមកមន្ទីរលុតដំនៅពៃ្រស ប្រធានគុកឈ្មោះ ឌុច បានប្រកាសថា ពួក មិត្ដឯងត្រូវដឹងខ្លួន មិនមែនតែក្បត់ពួក មិត្ដឯងក្នុងជួរកម្មាភិបាលទេ សូម្បីតែឪពុកម្ដាយមិត្ដឯងក៏ក្បត់ ចូលយួនដែរ។ យុវជនយុវនារី នៅមន្ទីរពៃ្រស អង្គការហៅ យកទៅវាយចោលច្រើនណាស់ ទាំងខ្ញុំ ទាំងគេ ភ័យខ្លួនរាល់ ថៃ្ងមិនដឹងជាថៃ្ងណាដល់វេនយើងម្ដង។ ចេះសំណាងល្អ ឆ្នាំ១៩៧៩ កងទ័ពវៀត ណាមបានវាយចូលមកដល់ភ្នំពេញ ពួកកម្មាភិបាល ខែ្មរក្រហមរត់ចែកផ្លូវគ្នាអស់ យើងបានរួចខ្លួនវិល ត្រឡប់មក ស្រុកកំណើតវិញ។

ថាច សៀក ធ្លាប់ឃើញមនុស្សត្រូវគេវាយដោយខ្សែភ្លើងឆក់ ចងដាក់ច្ររ៉ាក់វាយយោលទោង។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា