Moel Marin

ស៊ូ

បាត់ខ្លួន

ប្រុស

អាយុ២៤សម័យខែ្មរក្រហម

០៣០២០៥០៤, ខេត្ដកំពង់ចាម ស្រុកចំការលើ ឃុំស្ពឺ ភូមិព

អង្គភាពគុកទួលសែ្លង។

មជ្ឈឹម(១២)ភ្នំពេញ។

អ្នកទោស

ខេស៊ីអាយ០៧៦៥ ២០០៤០១១៥,ភូមិពែងមាសជើង ឃុំស្តឺ ស្រុកចម្ការលើ ខេត្តកំពង់ចាម។ សម្ភាសដោយៈ ឡុង ដានី។ កំណត់សំគាល់ៈ ម៉ិល មារីន ហៅ ស៊ូបាត់ខ្លួន ជួប សម្ភាសជាមួយ តុត ឃាម អាយុ៧៣ឆ្នាំ ត្រូវជាម្តាយ។

ម៉ិល មារីន ហៅ ស៊ូ ភេទប្រុស បាត់ខ្លួន ជួបសំភាសជាមួយឈ្មោះ តុត ឃាម អាយុ៧៣ឆ្នាំត្រូវជាម្ដាយ។ មារីន មានឪពុកឈ្មោះ ម៉ិល សុខ ម្ដាយឈ្មោះ តុត ឃាម មានបង ប្អូនបង្កើត៦នាក់ មានស្រុកកំណើតពែងមាសជើង ឃុំស្ពឺ ស្រុកចម្ការលើ ខេត្ដកំពង់ចាម។ មារីន ជាកូនច្បង កាលពីតូចរៀននៅ សាលាវិទ្យាល័យស្ពឺ បានប្រឡងថ្នាក់មធ្យមសិក្សាជាប់ រួចមិន
បានរៀន បន្ដដោយសារមានមហាបាតុកម្ម។ មារីន បានចេញ ពីផ្ទះកាលសម័យធ្វើបាតុកម្ម ចូលបម្រើបដិវត្ដ ដំបូលត្រឹមសិល្បៈ ឃុំ បន្ទាប់មកទៀតអង្គការចាត់តាំងឱ្យទៅសមរភូមិមុនវាយ ជាមួយទាហាន លន់ នល់ បាត់ដំណឹងរហូត មិនដែលបានមកលេង ស្រុកកំណើតវិញទេ។ បើតាមប្រវត្ដិរូប មារីន មុនឆ្នាំ១៩ ៧៥ ជាយោធានៅភូមិភាគឧត្ដរ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ធ្វើការនៅមន្ទីរ ឪប២០ឱ ភ្នំពេញ។ ក្រោយមក ទៀត មារីន មានប្រពន្ធឈ្មោះ សុផល ហៅ រ៉ុម។ មារីន អង្គការចាប់ខ្លួននៅមន្ទីរឪប២០ឱ នៅថៃ្ងទី ៨ ២ែ ឆ្នាំ១៩៧៧។ ចំណែក លោកយាយ ឃាម ជំនាន់ខែ្មរក្រហមពីឆ្នាំ១៩៧៥ដល់៧៩ លោក យាយត្រូវអង្គការ ចាត់តាំងឱ្យរែកដី លីសែង ធ្វើការធ្ងន់ៗ ព្រោះខែ្មរក្រហមចោទថា គ្រួសារលោក យាយ ពីដើមជានាយទុន ជិះជាន់គេ ចំណែក ប្ដីលោកយាយធ្វើការនៅសិប្បកម្មជាជាងរទេះគោ។ កូន ចៅមិនបានរស់នៅជួបជុំគ្នាទេ របបហូបចុកក៏មិនបានគ្រប់ គ្រាន់។ ជំនាន់ខែ្មរក្រហមគ្មានលោកសង្ឃ គ្មានវត្ដអារាមទេ កុដអីខែ្មរក្រហមវាយចោលអស់ហើយ បើមិនវាយចោលទេ យកវត្ដធ្វើជាកនែ្លង ចឹញ្ចឹមជ្រូកជាដើម។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ទើបរួចរស់ពីការស្លាប់ តែស្ដាយស្រណោះបាត់កូន មិនបានរស់ នៅជួបជុំគ្នា។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា