VICTIM OF TORTURE

Interviewed with Chim Neang, Male, 43yrs,Farmer, Living in Trapeang Kdei Village, Taken Subdistrict, Chhouk District, Kampot Province. Interviewed by:Nhean Socheat Sann Kalyan Kong Sokoeun No.45pp

Document thumbnail
Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ
Record ID :
លេខឯកសារ :
VOT0143
VOT0143
Title :
ចំណងជើង :
Interviewed with Chim Neang, Male, 43yrs,Farmer, Living in Trapeang Kdei Village, Taken Subdistrict, Chhouk District, Kampot Province. Interviewed by:Nhean Socheat Sann Kalyan Kong Sokoeun No.45pp
សម្ភាសជាមួយជីម នាង ភេទប្រុស អាយុ៤៣ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិត្រពាំងក្ដី ឃុំតាកែន ស្រុកឈូក ខេត្ដកំពត។ សម្ភាសដោយៈញាន សុជាតិ សាន់ កល្យាន និង គង់ សុកគឿន ចំនួន៤៥ទំព័រ
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
9/18/04
9/18/04
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
2/02/2005
2/02/2005
Source :
ប្រភព :
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
Notes កំណត់ចំណាំ
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
Chim Neang's wife called Nang. He got married in 1990. He has three children. His father called Khim was killed in 1972 while his mother called Chuon died in 1994 because of sickness. Then, Chim Neang volunteered to work as soldier. Chim Neang has three siblings. In the Khmer Rouge regime, he was lacking of food, shelter and water. He got serious injury. He was in combat situation. He was in a frightening situation where his life was in danger. He used to suffocate in 1989. He used to loose consciousness several times. Recently, he is unable to feel emotions. He feels irritable. He feels that people do not understand him clearly. He feels quilty for having survived. He feels ashamed of the traumatic events that have happened to him. He feels that he has no one to rely on.
ប្រពន្ធរបស់ជីម នាង ឈ្មោះ ណាង។ គាត់រៀបការនៅឆ្នាំ១៩៩០។ គាត់មានកូន៣នាក់។ ឪពុកឈ្មោះ ឃឹម ត្រូវគេយកទៅសម្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៧២ ហើយម្ដាយឈ្មោះជួនឈឺស្លាប់ដោយសារជំងឺនៅឆ្នាំ១៩៧៤។ ក្រោយមក ជីម នាងស្ម័គ្រចិត្ដបំរើកងទ័ពធើ្វជាទាហ៊ាន។ ជីម នាង មានបងប្អូនបីនាក់។ នៅសម័យខែ្មរក្រហម គាត់ខ្វះខាតម្ហូបម្ហា ជំរកស្នាក់នៅ និង ទឹក។ គាត់រងរបួសធ្ងន់។ គាត់ធ្លាប់ប្រយុទ្ធតស៊ូនៅក្នុងសមរភូមិ។ គាត់ជួបស្ធានការណ៍មួយដែលធើ្វឱ្យជីវិតរបស់គាត់ជួបនូវគ្រោះថ្នាក់។ គាត់ធ្លាប់ថប់ដង្ហើមនៅឆ្នាំ១៩៨៩។ គាត់ធ្លាប់សន្លប់បាត់បង់ស្មារតីចំនួន ពី ពីរទៅបីដង។ បច្ចុប្បន្ន គាត់ពុំអាចនឹងមានអារម្មណ៍អី្វសោះ។ គាត់ឆាប់ខឹង។ គាត់គិតថាអ្នកឯទៀតយល់ដឹងពុំច្បាស់លាស់អំពីរឿងរ៉ាវដែលកើតមានឡេិងចំពោះគាត់។ គាត់ស្ដីបន្ទោសខ្លួនឯងចំពោះការដែលនៅរស់រានមានជីវិត។ គាត់គិតថាគួរឱ្យអៀនខ្មាសអំពីហេតុការណ៍ដ៏ឈឺចាប់កើតមានចំពោះគាត់។ គាត់គិតថាដូចជាគ្មាននរណាម្នាក់គួរឱ្យគាត់ពឹងពាក់បាន។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា