Khorn

ឃន ឃឿន

ប្រុស

នៅរស់

អាយ០៦២០៦

ខេស៊ីអាយ១០៣៩ ២០០៤០២២១,ភូមិជើងពៃ្រ ឃុំជើងពៃ្រ ស្រុកបាធាយ ខេត្តកំពង់ចាម។ សម្ភាសដោយផេង ពង្សរ៉ាស៊ី។ និង ស៊ឹម សុរិយ៉ា។ កំណត់សំគាល់ៈ ឃន នៅរស់។ ជួប សម្ភាសជាមួយ ឃន ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

«បច្ចុប្បន្នអាយុ ៤៩ ឆ្នាំ»

០៣០១០៤០១, ខេត្ដកំពង់ចាម ស្រុកបាធាយ ឃុំជើងពៃ្រ ភូមិ

១៩៧៣????

ស័្មគ្រចិត្ដ

កងពលលេខ១

ប្រធានកងតូចនៅអង្គស្នួល។ ឆ្នាំ១៩៧៦ ធ្វើជាទ័ពនៅស្រុកមេមត់

១៩៧៥ ភូមិភាគនិរតី, ៤០៥, ខេត្ដកណ្ដាល។ ១៩៧៦ ភូមិភាគបូព៌ា, តំបន់២០៣, ខេត្ដកំពង់ចាម, ស្រុកមេមត់។

អឿន, ប្រធានកងពលលេខ១, រឿន ប្រធានវរសេនាធំ

ចែម ស៊ី, ប្រពន្ធ

ឃន ហៅឃឿន ភេទប្រុស អាយុ៤៩ឆ្នាំ រស់នៅភូមិជើងពៃ្រ ឃុំជើងពៃ្រ ស្រុកបាធាយ ខេត្ដកំពង់ចាម។ ឪពុករបស់ឃនឈ្មោះ ថង់ ឃុន និងម្ដាយឈ្មោះ ផាន់ យ៉ុត ហើយមានបងប្អូន ប្រុស៥ នាក់។ ឃន ចូលបដិវត្ដន៍នៅដើមឆ្នាំ៧៣ តាមរយៈសេង សន្ដិសុខ ឃុំ។ ហើយវ៉ៃពីកំពង់ចាម រហូតដល់ពោធិ៍ចិនតុងនៅចុងឆ្នាំ ១៩៧៤ ហើយសំរាកនៅហ្នឹងរហូតដល់គេវ៉ៃចូលភ្នំពេញទើបចូល មកជាមួយគេ ហើយនៅខាងក្នុង មានតែពួកទ័ពទេ អត់មានប្រជាជន ទេ។ រួចពីចូលទីក្រុងភ្នំពេញ ក៏ទៅជួយធ្វើស្រែនៅកប់ស្រូវ ហើយ និងធើ្វនៅអង្គស្នួល ខេត្ដកណ្ដាល។ កាលហ្នឹងធ្វើស្រែខ្លាំងណាស់ គ្មាន ម៉ោងសំរាកទេ ហើយអ្នកខ្លះឃ្លានទៅលួចខេ្វះក្ដាម គេចាប់បាន គេយកទៅ ដាក់គុក វ៉ៃធើ្វទារុណកម្ម ហើយឃឿនវិញរស់នឹងត្នោត ទុំ។ ប្រធានវរសេនាធំឈ្មោះសារឿន និងតាអឿន ប្រធានកងពល លេខ១ (កងពល៣១០, វរសេនាធំ១២, វរសេនាតូច១២២ និងអនុសេនាធំទី១)។ ឃន ជាប្រធានកងតូច ធ្វើស្រែឈានមុខគេ និងពូកែឡើងដើមត្នោត។ ឃនឡើងត្នោតបាន២ខែ គេដកឱ្យ ទៅ ជួយវ៉ៃជាមួយយួននៅមេមត់ កាលហ្នឹងចុង១៩៧៦ រហូតដល់ វៀតណាមចូលមកទើប ត្រឡប់មកផ្ទះវិញ ព្រោះនឹកម្ដាយឪពុក។ ឃន ត្រឡប់មកផ្ទះនឹងរស់នៅហើយមានគ្រួសារនៅឆ្នាំ ១៩៨៤ ហើយមានកូន៣នាក់។ ឃន មិនសូវចង់និយាយច្រើនទេព្រោះខ្លាច ពាក់ព័ន្ធនឹងខ្លួន។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា