Luch Khon

ប៉ក់,

នៅរស់

ប្រុស

«សម័យបច្ចុប្បន្ន អាយុ ៤១ ឆ្នាំ»

២១០២១៤១៦, តាកែវ, បាទី, ត្រពាំងក្រសាំង, បឹងពញាគុក

១៩៧៥????

បង្ខំ

អង្គភាពសង្គមកិច្ច ភ្នំពេញ។

មជ្ឈិម, ១២, ភ្នំពេញ។

ពេទ្យ។

ហ៊ុន ប៉ុក ត្រូវជាប្រពន្ធ

ធីខេអាយ០២៧៦ ២០០៣០៨២១ ភូមិបឹងពញាគុក ឃុំត្រពាំងក្រសាំង ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ សម្ភាសដោយៈ អ៊ីសា ឧស្មាន កំណត់សំគាល់ៈ ឡុច ខុន នៅរស់។ ជួបសម្ភាសជាមួយ ឡុច ខុន ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប

ឡុច ខុន ហៅ ប៉ក់ ភេទប្រុស អាយុ៤១ឆ្នាំ ត្រូវជាម្ចាស់ប្រវត្ដិរូប សព្វថៃ្ងរស់នៅភូមិបឹងពញាគុក ឃុំត្រពាំងក្រសាំង ស្រុកបាទី ខេត្ដតាកែវ។ ខុន មានប្រពន្ធឈ្មោះ ហ៊ុន ប៉ុក។ ខុន មានឪពុក ឈ្មោះ ទិត្យ ម្ដាយឈ្មោះ ប៉ុល មានបងប្អូន៧នាក់ស្រី៤ប្រុស៣ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិស្នែងរមាំង ឃុំម្រាក់ពេន ស្រុកសំរោង ខេត្ដតាកែវ។ ខុន កាលពីតូចមិនបានចូលរៀនសាលាទេ ព្រោះ ពេលធំ ពេញវ័យចូលរៀនទទួលប្រទេសជាតិកើតមានសង្គ្រាម។ នៅពេលខែ្មរក្រហមវាយចូលដល់ទីក្រុង ភ្នំពេញ ឃើញមាន ជម្លៀសប្រជាជនឱ្យមករស់នៅតាមស្រុកស្រែចម្ការ។ កាលនោះ ខុស មានអាយុ ១៥ឆ្នាំ ហើយត្រូវអង្គការជ្រើសរើសប្រវត្ដិរូបកូន កសិករក្រីក្រហើយជាប្រជាជនចាស់រស់នៅក្នុងទឹកដី រំដោះបានឱ្យទៅធ្វើការនៅភ្នំពេញ។ ខុន មិនចេះអក្សរមួយតួទេ ពេលមក ដល់ភ្នំពេញ អង្គការចាត់ តាំងឱ្យធ្វើការនៅក្រសួងសង្គមកិច្ច ស្នាក់នៅមន្ទីរពេទ្យព១ជិតវត្ដភ្នំ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៧៧៨ឃើញ មានទាហានយោធាជាច្រើននាក់ត្រូវរបួសដឹកមកព្យាបាលនៅទីនេះ ខុន មិនចេះអីច្រើនទេ ប្រធានមន្ទីរ ប្រើឱ្យលាងរបួសនិងដើរចាក់ថ្នាំឱ្យអ្នកជំងឺ។ ខុន មិនដែលបានរៀនសូត្រមុខវិជ្ជាពេទ្យទេ តែចេះតែ មើលតាមបងៗរួចអនុវត្ដន៍យកតែម្ដង។ នៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យឃើញ មានជំងឺស្លាប់ហើយឃើញរថយន្ដដឹក ចេញមកខាងក្រៅតែមិនដឹង ថា ដឹកយកឱ្យក្រុមគ្រួសារឬយកទៅណាទេ។ ខុន ធ្លាប់សុំអង្គការ មកលេង ស្រុកកំណើតដែរ តែអង្គការមិនឱ្យមកទទួលកងទ័ពវៀត ណាមវាយចូលដល់ប្រទេសកម្ពុជាតែម្ដង។ នៅ ឆ្នាំ១៩៧៩ ខុន បានរត់ទៅដល់ខេត្ដបាត់ដំបង ក្រោយមកបានរកផ្លូវរត់ត្រឡប់ មកស្រុកកំណើតវិញ។

ធ្លាប់ឃើញមនុស្សស្លាប់នៅក្នុមន្ទរពេទ្យ។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា