Moeung Yuth

យុក,

នៅរស់

ស្រី

«បច្ចុប្បន្នអាយុ៤៣ឆ្នាំ»

២១០៦០៣០១ តាកែវ, ពៃ្រកប្បាស, ចំប៉ា, ពន្សាំង។

អង្គភាពក្រសួងសង្គមកិច្ច ភ្នំពេញ។

មជ្ឈិម«១២» ភ្នំពេញ។

ពេទ្យ

ភ័ណ្គ។

នូ មាឃ។

ធីខេអាយ០៣៥២ ២០០៣១០១៧ ភូមិពន្សាំង ឃុំចំប៉ា ស្រុកពៃ្រកប្បាស ខេត្តតាកែវ សម្ភាសដោយៈ អ៊ីសា ឧស្មាន កំណត់សំគាល់ៈ យុទ្ធ នៅរស់។ ជួបសម្ភាសជាមួយ យុទ្ធ ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

មឿង យុទ្ធ ភេទស្រី អាយុ៤៣ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្ដិរូប។ សព្វថៃ្ង យុទ្ធ មានប្ដីឈ្មោះ មាឃ រស់នៅ ភូមិពន្សាំង ឃុំចំប៉ា ស្រុកពៃ្រ កប្បាស ខេត្ដតាកែវ។ យុទ្ធ មានឪពុកឈ្មោះ ចាប ម្ដាយឈ្មោះ ធន មានបងប្អូន៦នាក់ស្រី២ប្រុស៤។ យុទ្ធ មិនបានរៀនសូត្រទេ ព្រោះធំពេញវ័យចំពេលប្រទេសជាតិ កើតមានសង្គ្រាម។ យុទ្ធ មិនបានដឹងថា ខ្លួនបានចូលបដិវត្ដន៍នៅឆ្នាំណាទេ ដឹងថា ពេញចេញពីផ្ទះ កាលហ្នឹងអាយុបានតែ១៦ឆ្នាំទេ ចូលដំបូងអង្គការ បញ្ជូនទៅពេទ្យតំបន់តាមរយៈឈ្មោះ សារិន អប់រំឱ្យ មានការឈឺ ចាប់ចំពោះពួកវណ្ណៈជិះជាន់។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ អង្គការបាន
បញ្ជូនទៅធ្វើការនៅស្រែអំបិល ខេត្ដកំពត បានរយៈពេលតែ៧ខែ អង្គការបានបញ្ជូនឱ្យទៅធ្វើការនៅក្រុងកំពង់សោម។ នៅពាក់ កណ្ដាលឆ្នាំ១៩៧៧ អង្គការបានបញ្ជូនឱ្យមកធ្វើការនៅភ្នំពេញ វិញ។ យុទ្ធ បានចូលទៅក្នុងក្រសួង សង្គមកិច្ច រួចហើយអង្គការ ចាត់តាំងឱ្យមកធ្វើការនៅមន្ទីរពេទ្យ៦មករា ជិតវត្ដភ្នំ។ យុទ្ធ
បានឃើញ យោធាខែ្មរក្រហមរាប់រយនាក់មានរបួសដោយសារ ធ្វើសង្គ្រាមជាមួយប្រទេសវៀតណាមនៅពេលជិត បែកភ្នំពេញ។ យុទ្ធ មានតួនាទីលាងរបួសនិងចាក់ឱ្យយុទ្ធជនទាំងនោះ ទោះបី យុទ្ធ មិនចេះអក្សរមែន តែអាចធ្វើការបាន។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ យុទ្ធ
បានរត់ជាមួយកម្មាភិបាលខែ្មរក្រហមនិងបុគ្គលិករាប់រយ នាក់ផេ្សងទៀត បានទៅដល់ភ្នំ ចូលពៃ្រ ជួបការលំបាកខ្លាំងណាស់ កាលនោះរត់ចូលពៃ្របានតែ៥ខែ ក៏នឹកឃើញរត់មកស្រុកកំណើត វិញ ទោះបីវៀតណាមចាប់ក៏ដោយ តែពេលចេញមកពីពៃ្រវិញ កង ទ័ពវៀតណាមគ្រាន់តែឱ្យរៀនសូត្រក្នុងរយៈពេលខ្លីក៏ឱ្យត្រឡប់មក ស្រុកកំណើតវិញ ហើយបានរៀប ការនៅឆ្នាំ១៩៧៩។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា