Nhoung Samun

បាត់ខ្លួន

ប្រុស

«សម័យបច្ចុប្បន្ន អាយុ ៥៩ ឆ្នាំ។ កើតឆ្នាំរកា»

២១០៦០៤០៤ តាកែវ, ពៃ្រកប្បាស, ចារ, ចារ

១៩៧២????

ស្ម័គ្រចិត្ដ

អង្គភាពអ្នកទោស នៅទួលសែ្លង ភ្នំពេញ។

មជ្ឈិម«១២» ភ្នំពេញ។

អ្នកទោស។

ធីខេអាយ០៣៥៦ ២០០៣១០២៣ ភូមិចារ ឃុំចារ ស្រុកពៃ្រកប្បាស ខេត្តតាកែវ សម្ភាសដោយៈ អ៊ីសា ឧស្មាន កំណត់សំគាល់ៈ ញូង សាម៉ុន បាត់ខ្លួន។ ជួបសម្ភាសជាមួយ ខៀវ ហួត ត្រូវជាបងជីដូនមួយ។

ញូង សាម៉ុន ភេទប្រុស អាយុ៣២ឆ្នាំ បាត់ខ្លួន។ ជួបជាមួយឈ្មោះ ខៀវ ហួត អាយុ៥៩ឆ្នាំត្រូវ ជាបងជីដូនមួយ។ សាម៉ុន មានឪពុក ឈ្មោះ ញូង ទុយ ម្ដាយឈ្មោះ បឹង ចាន់ មានស្រុកកំណើត នៅភូមិចារ ឃុំចារ ស្រុកពៃ្រកប្បាស ខេត្ដតាកែវ។ សាម៉ុន កាលពីតូចរៀនសូត្របានត្រឹមថ្នាក់ទី៧ ចាស់។ ពេលឈប់រៀន ក្រោយមកបានរៀបការប្រពន្ធឈ្មោះ កង ជិន។ នៅឆ្នាំ១៩៧២ សាម៉ុន បានស្ម័គ្រចិត្ដចូលធ្វើជាយោធាភូមិចារ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ សាម៉ុន បានមកធ្វើស្រែនៅភូមិចារ ចូល មកប្រភេទប្រជាជន វិញ។ នៅជំនាន់ខែ្មរក្រហមអង្គការបានបែងចែកប្រជាជនជា ពីរ ប្រភេទ មានប្រជា ជនចាស់និងប្រជាជនថ្មី ប្រជាជនថ្មីដែលជម្លៀស មកពីភូមិភ្នំពេញ ជាប្រភេទប្រជាជនត្រូវអង្គការតាម ដានរហូត និងមានគ្រោះថ្នាក់គ្រប់ពេលវេលា។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ខែ្មរក្រហម
បានបង្កើតជាសហករណ៍ឱ្យ ប្រជាជនហូបបាយរួមមិនឱ្យមានចាន ឆ្នាំងហូបបាយតាមផ្ទះទេ។ ក្រោយមកអង្គការមានការប្រជុំធ្វើ សន្និ បាតហៅប្រជាជនឱ្យចូលរួមស្ដាប់មួយឃុំ ពេលនោះឃើញ មានគណៈស្រុកឈ្មោះ ចុង មកចូលរួមប្រជុំ ធ្វើជាគណៈអធិបតី។ ពេលប្រជុំនិយាយពីរឿងការងារចប់ អង្គការបានប្រកាសឱ្យប្រជា ជនមានសិទ្ធ មានយោធាយោបល់ ពេលនោះមានមនុស្សពីនាក់ឡើង មកនិយាយជំរាបជូនអង្គការ។ ពេលនោះ សាម៉ុន បានឡើង និយាយតិទៀនអង្គការមុនគេ សាម៉ុន បាននិយាយថាឪបង្កើតសហករណ៍មួយក្ដាប់ តូចឱ្យប្រជាជនហូបតែបបរ រស់នៅ អត់ឃ្លាន ចុះប៉ុន្មាននាក់ហ្នឹងវាស្អីឱ ពេលនោះអង្គការមិនបានថាអីទេ តែក្រោយពីប្រជុំបានកន្លះខែអង្គការបានហៅ សាម៉ុន យកទៅ រៀនសូត្របាត់ខ្លួនរហូតមកដល់ពេលនេះ តែម្ដង។ បើតាម ប្រវត្ដិរូប អង្គការចាប់ខ្លួនពីភូមិចារ ថៃ្ងទី៦ខែ២ឆ្នាំ១៩៧៦ យកមកដាក់គុកនៅទួល សែ្លង។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា