VICTIM OF TORTURE
Interviewed with Sokh Kan, Female, 59yrs,Farmer, Living in Thnung Rorloeung Village, Leay Bo Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by: Kong Sokoeun and Sirik Savina. No.51pp
| Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ | |
|
Record ID :
លេខឯកសារ :
|
VOT0197
VOT0197
|
|
Title :
ចំណងជើង :
|
Interviewed with Sokh Kan, Female, 59yrs,Farmer, Living in Thnung Rorloeung Village, Leay Bo Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by: Kong Sokoeun and Sirik Savina. No.51pp
សម្ភាសជាមួយសុខ កាន ភេទស្រី អាយុ៥៩ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិធ្នង់រលើង ឃុំលាយបូរ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ សម្ភាសដោយៈគង់ សុកគឿន និង ស៊ីរិ សាវីណា ចំនួន៥១ទំព័រ
|
|
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
|
1/24/05
1/24/05
|
|
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
|
4/21/05
4/21/05
|
|
Source :
ប្រភព :
|
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
|
| Notes កំណត់ចំណាំ | |
|
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
|
Sokh Khan got married in 1963.Her husband called Tes Rem died in 1975.Before the Khmer Rouge regime, Tes Rem was a teacher in Seim Reap province.Kan has 9 siblings. Her father called Thou died. Her mother called Sem died because of sickness.In 1978, the Angkar arrange Rem to get married to Siet. Now they have one child. In the Khmer Rouge regime, she was lacking of food, water, medical care and shelter. She was in combat situation. She was close to death. She was forced to separate from her family member. She saw the unnatural death of family or friend. She was lost. She was in a situation where her life was in danger. She was drown at the age of 7-8. She had suffocated from 1990-1991. She was beaten on the head in 1977. She used to loose consciousness for many times. Recently, She easily feels jumpy. She feels on guard. She is avoiding activities that remind her of the traumatic events. She is avoiding thoughts associated with the traumatic events. She found out by others that she has done something that she cannot remember.
សុខ កានរៀបការនៅឆ្នាំ១៩៦៣។ ប្ដីរបស់គាត់ឈ្មោះទេស រ៉ែម ស្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៧៥។ មុនខែ្មរក្រហមទេស រ៉ែមជាគ្រូបង្រៀននៅខេត្ដសៀមរាប។ កានមានបងប្អូន៩នាក់។ ឪពូកឈ្មោះធូ ស្លាប់។ ម្ដាយឈ្មោះសែមស្លាប់ដោយជំងឺ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៨ អង្គការរៀបចំអោយសុខ កានរៀបការជាមួយសៀត។ លូវនេះពួកគេទាំងពីរមានកូនមួយ។ នៅសម័យខែ្មរក្រហមគាត់ខ្វះខាតម្ហូបអាហារ ទឹក ថ្នាំព្យាបាល និង ជម្រកស្នាក់នៅ។ គាត់ប្រយុទ្ធតស៊ូនៅសមរភូមិ។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ គាត់ត្រូវគេបំបែកចេញពីគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ធ្លាប់ឃើញការស្លាប់ខុសបែ្លកពីធម្មតានៃក្រុមគ្រួសាររឺមិត្ដភ័ក្ដ។ គាត់ធ្លាប់វងេ្វង។ គាត់ធ្លាប់ជួបស្ធានការណ៍មួយដែលគួរអោយរន្ធត់ដែលធើ្វអោយជីវិតគាត់រងគ្រោះថ្នាក់។ គាត់ធ្លាប់លង់ទឹកនៅអាយុ៧-៨ឆ្នាំ។ គាត់ធ្លាប់ថប់ដង្ហើមកាលពីឆ្នាំ១៩៩០-១៩៩១។ គាត់ត្រូវគេវាយត្រូវក្បាលនៅឆ្នាំ១៩៧៧។ គាត់ធ្លាប់សន្លប់ច្រើនដង។ បច្ចុប្បន្ន គាត់ឆាប់ភ្ញាក់ផ្អើល។ គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យគាត់ប្រុងខ្លួនជានិច្ច។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពណាដែលធើ្វឱ្យគាត់នឹកដល់ព្រឹត្ដការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនឱ្យគិតអំពីព្រឹត្ដការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់បានដឹងថាគាត់បានធើ្វអី្វមួយដែលគាត់នឹកពុំឃើញសោះ។
|
|
Copyright :
|
© DC-Cam |
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា |