Document thumbnail
Personal Info
ID: TKI0487
Gender
f
ភេទ
ស្រី
Status
Alive
ស្ថានភាពគ្រួសារ
នៅរស់
CBIO ID
I01048
Source Interview
TKI0487 20031124, Svay Ampea village, Angkanh sub-district, Prey Kabass district, Takeo province. Interviewed by Ysa Osman. Notes: Pao Sem is alive. Interviewed with Pao Sem, biography owner.
ប្រភពនៃឯកសារ/បទសម្ភាសន៍
ធីខេអាយ០៤៨៧ ២០០៣១១២៤ ភូមិស្វាយអំពារ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកពៃ្រកប្បាស ខេត្តតាកែវ សម្ភាសដោយៈ អ៊ីសា ឧស្មាន កំណត់សំគាល់ៈ ប៉ៅវ សែម នៅរស់។ ជួបសម្ភាសជាមួយ ប៉ៅវ សែម ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។
Date of Birth
[Present age: 51]
ថ្ងៃ-ខែ-ឆ្នាំ កំណើត
«សម័យបច្ចុប្បន្ន អាយុ ៥១ ឆ្នាំ»
Home Village
21060105Takeo, Prey Kabass, Angkanh, Svay Ampea
ទីកន្លែងកំណើត
២១០៦០១០៥ ខេត្ដតាកែវ, ស្រុកពៃ្រកប្បាស, ឃុំអង្កាញ់,
Join KR
1974????
ការចូលរួមសកម្មភាពក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម
១៩៧៤????
Reason to Join KR
Volunteer.
មូលហេតុចូលរួមសកម្មភាពក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម
ស្ម័គ្រចិត្ដ
អង្គភាពក្នុងរបបខ្មែរក្រហម(1975-79)
អង្គភាពធ្វើស្រែ នៅខេត្ដកំពត។
KR Rank(1975-79)
តួនាទីក្នុងរបបខ្មែរក្រហម(1975-79)
កសិករ
ទីតាំងភូមិសាស្រ្តក្នុងរបបខ្មែរក្រហម(1975-79)
ភូមិភាគនិរតី«៤០៥» ខេត្ដកំពត។
Superior
អ្នកដឹកនាំ
Associates
អ្នកពាក់ព័ន្ធដទៃទៀត
សេង។
សេចក្ដីសង្ខេបបទសម្ភាស៏
ប៉ោវ សែម ហៅ សែ ភេទស្រីអាយុ៥១ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្ដិរូប។ សែម មានប្ដីឈ្មោះ គង់ គា មានកូនចំនួន៥នាក់ប្រុស៤ស្រី១។ សែម មានឪពុកឈ្មោះ ប៉ោវ អោក ម្ដាយឈ្មោះ សឹម មាន បងប្អូន៥នាក់ស្រីទាំងអស់ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិស្វាពារ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកពៃ្រកប្បាស ខេត្ដតាកែវ។ សែម កាលពីតូច មិនបានរៀនសូត្រទេ ពេលធំពេញវ័យជួយធ្វើស្រែ ចម្ការឪពុក ម្ដាយ។ នៅឆ្នាំ ១៩៧៤ បានស្ម័គ្រចិត្ដចូលបម្រើចលនា បដិវត្ដខែ្មរក្រហមដោយសារមានកំហឹងឈឺចាប់និងខ្មាំងវណ្ណៈ ជិះជាន់មកលើប្រជាកសិករ។ ក្រោយមកអង្គការបានបញ្ជូនទៅ ស្រែអំបិលបានជាងមួយឆ្នាំ នឹកផ្ទះ ពេកក៏លួចរត់មកលេងផ្ទះ មានគ្នាពីរនាក់ឈ្មោះ សេង តែមកដល់ពាក់កណ្ដាលផ្លូវត្រូវអង្គការ ចាប់បាន ហើយយកមកឃុំឃាំងនៅដង់ទងរួចហើយវាយសួរ ចម្លើយ ថាមានមូលហេតុអីបានជារត់? សែម បានប្រាប់វិញថា មកពីនឹកផ្ទះពេក នឹកឪពុកម្ដាយបងប្អូន ពេលនោះឈប់វាយហើយ ចាត់តាំងឱ្យជីក រណ្ដៅដាំដំឡូង ហើយមិនបានបញ្ជូនទៅអង្គភាព ស្រែអំបិលវិញទេ។ សែម ត្រូវអង្គការចាត់ទុកដូចជា អ្នកទោស អង្គការចាត់តាំងឱ្យធ្វើការគ្រប់បែបយ៉ាងម្ដងឱ្យទៅលើកទំនប់ម្ដងឱ្យទៅធ្វើស្រែគ្មានពេល សម្រាកហើយហូបចុកមិនបានគ្រប់ គ្រាន់។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ពេលកងទ័ពវៀតណាមចូលមកដល់នាំគ្នា រត់កាត់ពៃ្រដាច់បាយដាច់ទឹកសេ្ទីរស្លាប់ទំរាំរកផ្លូវមកស្រុកកំណើត វិញបាន។
Copyright
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា