Ok Heang

TKI0587

អ៊ុក ហ៊ាង

នៅរស់

ស្រី

«សម័យខែ្មរក្រហម អាយុ ១៤ ឆ្នាំ។ សម័យបច្ចុប្បន្ន អាយ

២១១០ខេត្ដតាកែវ, ស្រុកទ្រាំង, ឃុំខ្វាវ, ភូមិដូងភើ

១៩៧៤????

ស្ម័គ្រចិត្ដ

អង្គភាពកងចល័ត ស្រុកកណេ្ដÃៈង ខេត្ដពោធិសាត់។

ភូមិភាគពាយ័ព្យ «៥០៦» ខេត្ដពោធិសាត់។

កសិករ

ភេន សាំង, ពឹម។

ធីខេអាយ០៥៨៧ ២០០៤០៥២៦ ភូមិដូងភើ ឃុំខ្វាវ ស្រុកទ្រាំង ខេត្តតាកែវ សម្ភាសដោយៈ សារិន វីរៈ និង ឡុង ដានី កំណត់សំគាល់ៈ អ៊ុក ហ៊ាង នៅរស់។ ជួបសម្ភាសជាមួយ
អ៊ុក ហ៊ាង ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

អ៊ុក ហ៊ាង ភេទស្រី អាយុ៤២ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្ដិរូប។ ហ៊ាង មានប្ដីឈ្មោះ សេង មានកូនចំនួន៥ នាក់ សព្វថៃ្ងប្រកបរបរធ្វើ ស្រែចម្ការ រស់នៅភូមិដូនភើ ឃុំខ្វាវ ស្រុកទ្រំាង ខេត្ដតាកែវ។ ហ៊ាង មានឪពុកឈ្មោះ អ៊ុក អ៊ី ម្ដាយឈ្មោះ នី មានបងប្អូន៥នាក់ ស្រី២ប្រុស៣។ ហ៊ាង កាលពីតូចមិន បានចូលរៀនសាលាទេ នៅផ្ទះជួយធ្វើស្រែចម្ការឪពុកម្ដាយ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៤ អាយុបានតែ១៤ឆ្នាំ បានស្ម័គ្រចិត្ដចូលបម្រើបដិវត្ដនៅក្នុងភូមិឃុំតាម ការអប់រំរបស់ប្រធានភូមិឈ្មោះ ហេម។ ហ៊ាង ចូល ដំបូងធ្វើការ ងារនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យឃុំ ប្រធានមន្ទីរពេទ្យឈ្មោះ នី។ ចូលដំបូង មិនទាន់ចេះចាក់ថ្នាំនិងព្យា បាលជំងឺភ្លាមទេ ណាមួយ ហ៊ាង មិនចេះអក្សរខែ្មរមួយណាផង ពេលទៅរៀនមុខវិជ្ជាពេទ្យគឺចេះតែ ចាំ ណាំថ្នាំពេទ្យប៉ុណេ្ណាះ ណាមួយថ្នាំពេទ្យជំនាន់ខែ្មរក្រហមមិនបានច្រើនប្រភេទទេ ភាគច្រើនថ្នាំដដែល។ ហ៊ាង បានដើរព្យាបាលប្រជាជននៅក្នុងភូមិដូនភើបានរយៈតែ៧ខែ កម្លាំងខែ្មរ ក្រហមបានវាយឈ្នះ ចូលកាន់កាប់ទីក្រុងភ្នំពេញនិងតាមបណ្ដាល ខេត្ដនៅថៃ្ងទី១៧មេសាឆ្នាំ១៩៧៥។ ពេលខែ្មរក្រហមទទួល ជ័យជម្នះ មិនយូរប៉ុន្មានអង្គការបានបញ្ជូន ហ៊ាង ឱ្យទៅធ្វើការ នៅក្នុងខេត្ដតាកែវ។ ពេលទៅដល់ខេត្ដ តាកែវ អង្គការបានបញ្ជូនចូលធ្វើជាយោធាខេត្ដ រួចអង្គការឱ្យដើរបោសសម្អាតតាម ទីផ្សារនិងតាមទីផ្ទះ ថ្ម។ នៅបានមួយរយៈខ្លីអង្គការបានយក រថយន្ដ៥គ្រៀងមកដឹកយកតែនារីៗរាប់រយនាក់ឱ្យទៅធ្វើការ នៅស្រែអំបិល ពេលទៅដល់ទីនោះការងារសកម្មខ្លាំងណាស់ ហើយគ្មានបានរបបអាហារគ្រប់គ្រាន់ទេ ប្រធាននារីស្រែអំបិល ឈ្មោះ ជឿន។ នៅឆ្នាំ១៩៧៧ អង្គការបានបញ្ជូន ហ៊ាង ឱ្យទៅធ្វើការនៅខេត្ដ ពោធិសាត់ កាលនោះបញ្ជូនមកពីខេត្ដ តាកែវច្រើនណាស់ ពេលមកដល់អង្គការបំបែកទៅកនែ្លងផេ្សងៗ បាត់អស់។ ហ៊ាង អង្គការចាត់តាំងឱ្យនៅធ្វើការក្នុងស្រុក កណេ្ដÃៈង។ ហ៊ាង អង្គការចាត់តាំងឱ្យធ្វើការ ងារដកស្ទូងជាមួយ ប្រជាជន ការងារធ្វើស្រែចម្ការហូបចុកមិនបានគ្រប់គ្រាន់ទេ មានប្រជាជនចាស់ថ្មី មួយចំនួនអង្គការបានចាប់ទៅមន្ទីរសន្ដិ សុខព្រែកក្រោលមិនដែលបានឃើញត្រឡប់មកវិញទេ។ នៅឆ្នាំ ១៩៧៩ ហ៊ាង បានរត់ឡើងភ្នំបានមួយរយៈក៏រត់ត្រឡប់មកស្រុក កំណើតវិញ។

ដឹងថា ជំនាន់ខែ្មរក្រហមចាប់មនុស្សយកទៅសម្លាប់ចោល។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា