Document thumbnail
Personal Info ព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន
Record No :
លេខកំណត់ត្រា :
KPI0080
KPI0080
ឈ្មោះ :
ម៉ុម ហឿន
Last Name :
Mom
First Name :
Hoeun
Status :
ស្ថានភាព :
Disappeared
បាត់ខ្លួន
CBIO ID :
លេខ CBIO :
I10100
អាយ១០១០០
Gender :
ភេទ :
M
ប្រុស
Date of Birth :
ថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត :
[KR age: 20 years]
«សម័យខែ្មរក្រហមអាយុ២០ឆ្នាំ»
Home Village :
ភូមិកំណើត/ទីលំនៅ :
07031005, Kampot, Chhouk, Meanchey, Veal Tbal
០៧០៣១០០៥ ខេត្ដកំពត ស្រុកឈូក ឃុំមានជ័យ ភូមិវាលត្បាល
ការចូលរួម និង អង្គការ
ចូល KR :
អត់
អង្គភាព DK 75-79 :
កងចល័ត
តំបន់ DK 75-79 :
ភូមិភាគនីរតី
តួនាទី និង ទំនាក់ទំនង
តួនាទី KR (1975-79) :
កងចល័ត
Current Information
Current Occupation :
No
Current Attribute :
No
Interview / Summary សម្ភាសន៍ និង សេចក្ដីសង្ខេប
Source Interview :
ប្រភពសម្ភាសន៍ :
KPI0080 20040610, Veal Tbal village, Meanchey sub-district, Chhouk district, Kampot province. Interviewed by Phann Sochea. Notes: the biography owner disappeared. Interviewed with her mother Nget Seng, aged 75.
ខេភីអាយ០០៨០ ២០០៤០៦១០ នៅភូមិវាលត្បាល់ ឃុំ មានជ័យ ស្រុកឈូក ខេត្តកំពត។ សម្ភាសដោយៈ ផាន់ សុជា។ កំណត់សំគាល់ៈ ម្ចាស់ប្រវត្តិរូបបាត់ខ្លួន។ សម្ភាស ជាមួយ ង៉ែត សេង ជាម្តាយ អាយុ៧៥ឆ្នាំ។
សេចក្ដីសង្ខេប :
ម៉ុម ហឿន ភេទប្រុស អាយុ២០ឆ្នាំ បាត់ខ្លួន មានស្រុកកំណើតនៅភូមិវាលក្បាល ឃុំជ័យ ស្រុកឈូក ខេត្ដកំពត។ ជួបសំភាសន៍ ង៉ែត សេង ជាម្ដាយ អាយុ៧៥ឆ្នាំ និងគ្រួសារឈ្មោះ ម៉ុម នុត អាយុ៧៥ឆ្នាំ។ សេង មានកូន២នាក់ឈ្មោះ ម៉ុម ហឿន និងម៉ុម ហ៊ុម សុទ្ធតែប្រុស។ ហឿន បាត់ខ្លួននៅឆ្នាំ១៩៧៦ គឺលែងមានដំណឹងរបស់ហឿន។ មុនឆ្នាំ១៩៧៥ សេង រស់នៅភ្នំពេញ ដល់ពេលដែលគេជម្លៀសប្រជាជនចេញពីភ្នំពេញ សេង ក៏មកស្រុកកំណើត ហើយកូនគាត់ជាសិស្ស ចេះភាសានិយាយគ្នាលេង ហើយគេមកទាន់ ហឿន ខ្លាចក៏គេចខ្លួនបាត់រហូតដល់សព្វថៃ្ង។ នៅពេល ដែលចេញពីភ្នំពេញគឺទាហានខែ្មរក្រហមសួរថាមានស្រុកកំណើតនៅណា ហើយទៅហ្នឹង ហើយសួរទៀត ថាតាធ្វើអី? ធ្វើទាហាន ហើយពេលហ្នឹងគឺអត់ហ៊ានសេ្លÃៈកពាក់ទាហានទេ គឺសេ្លÃៈកពាក់ស៊ីវិលហើយគេ ក៏អត់មានធ្វើបាបដែរ។ ពេលមកតាមផ្លូវកុហកគេថាធ្វើជាអ្នកដាំបនែ្ល អត់ហ៊ានប្រាប់ត្រង់ទៀតទេ ខ្លាចគេយកទៅវ៉ៃចោល។ មកដល់ភូមិស្រុក គឺតាសៀង ជាមេភូមិ ហើយសុន ឈិន ជាប្រធាន សហករណ៍។ ជំនាន់ហ្នឹង ហឿន នៅក្នុងកងចល័ត ហើយសេង ឧស្សាហ៍ធ្វើម្ហូបឱ្យកូនទៅកងចល័ត ព្រោះកាលហ្នឹងមិនទាន់រួមទេនៅហូបឯកជន ដល់ហឿន រត់បាត់បានហូបរួម ហើយនុត(ឪពុក) នៅកងបរទេះ។ ដល់ពេលដែលខែ្មរក្រហមដួលរំលំ សេង តែងតែរង់ចាំមើលផ្លូវហឿន ជានិច្ច និងសង្ឃឹមថា ហឿន នៅរស់។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា