PROMOTING ACCOUNTABILITY
Suo Sokh Vy
| Personal Info ព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន | |
|
Record No :
លេខកំណត់ត្រា :
|
KCI0172
KCI0172
|
|
Name :
ឈ្មោះ :
|
សួ សុខវី
|
|
Last Name :
នាមត្រកូល :
|
Suo
|
|
First Name :
នាមខ្លួន :
|
Sokh Vy
|
|
Other Name :
ឈ្មោះផ្សេង :
|
Nang
ណាង
|
|
Status :
ស្ថានភាព :
|
Alive
នៅរស់
|
|
CBIO ID :
លេខ CBIO :
|
I01842
អាយ០១៨៤២
|
|
Gender :
ភេទ :
|
Male
ប្រុស
|
|
Date of Birth :
ថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត :
|
Present Age: 48 year-old.
អាយុបច្ចុប្បន្ន ៤៨ឆ្នាំ។
|
|
Home Village :
ភូមិកំណើត/ទីលំនៅ :
|
03070107, Kampong Cham, Kang Meas, Angkor Ban, Ang
០៣០៧០១០៧, ខេត្ដកំពង់ចាម ស្រុកកងមាស ឃុំអង្គរបាន ភូម
|
| Joining / Organization ការចូលរួម និង អង្គការ | |
|
Join KR :
ចូល KR :
|
1971/??/??
១៩៧១????
|
|
Reason to Join KR :
មូលហេតុចូល KR :
|
Volunteered.
ស្ម័គ្រចិត្ដ។
|
|
DK ORG Unit 75-79 :
អង្គភាព DK 75-79 :
|
អង្គភាពកងពល៣១០។
|
|
DK Zone 75-79 :
តំបន់ DK 75-79 :
|
Central,12, Phnom Penh.
មជ្ឈិម, ១២, ភ្នំពេញ។
|
| Roles / Relations តួនាទី និង ទំនាក់ទំនង | |
|
KR Rank (1975-79) :
តួនាទី KR (1975-79) :
|
Combattant.
យោធា។
|
|
Superiors :
ថ្នាក់លើ :
|
Som samy was battalion chief in Unit 310. Kim and Oeun, were division chief. Nai, alias Khan, was Re
សោម សាមី ជាប្រធានវរសេនាតូច ៣១០។ គីម និង អឿន ជាប្រធាន កងពល។ ណៃ ហៅ ខន ជាប្រធានវរសេនាធំ។
|
|
Associates :
អ្នកពាក់ព័ន្ធ :
|
Ra and han were the prisoners in Prey Sar prison.
រ៉ា និងហាន ជាប់នៅគុកពៃ្រស។
|
| Current Information ព័ត៌មានបច្ចុប្បន្ន | |
|
Current Occupation :
មុខរបរបច្ចុប្បន្ន :
|
No
|
|
Current Attribute :
លក្ខណៈបច្ចុប្បន្ន :
|
Yes
|
| Interview / Summary សម្ភាសន៍ និង សេចក្ដីសង្ខេប | |
|
Source Interview :
ប្រភពសម្ភាសន៍ :
|
KCI0172 20020123, Angkorban Number 7 village, Angkorban sub-district, Kangmeas district, Kampong Cham province. Interviewed by Long Dany, Notes: Interviewed with Sok Vy, biography owner.
ខេស៊ីអាយ០១៧២ ២០០២០១២៣, ភូមិអង្គរបានទី៧ ឃុំអង្គរបាន ស្រុកកងមាស ខេត្តកំពង់ចាម។ សម្ភាសន៍ដោយ ឡុង ដានី។ ជួបសម្ភាសន៍ជាមួយឈ្មោះ សួ សុខវី អាយុ៤៨ឆ្នាំ។
|
|
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
|
Soun Sokh Vy, alias Nang, is male. Sokh Vy lives in Angkor Ban7 village, Angkor Ban commune, Kang Meas district, Kampong Cham province. Srun Limsun was Sokh Vy៌s father, and Kuy Yi is Sokh Vy mother. Sokh Vy had 7 siblings, He is the first child in the family. Phaly is the second, then Sok Phy (she was killed by Kang Chak group), Sokh Khoeun, Sok Khim, Chan Trea, Sokh Aun.
Sokh Vy used to study in grade 6, he quit school to serve as farmer in 1969. He was upset with Lon Lon៌s coup d៌état and the appeal for running into Maky forest by the King Norodom Sihanouk, Sokh Vy decided to join KR revolution in 1971. Sokh Vy left home village with his friends such as Hean Vuth, Nhem Sokh Khi, Vun Yuk, and Aok Long. At the early time, Sokh Vy was assigned to work as sector performer. Nam Saroeun was a performer chief in region 41. Sokh Vy said, the plays often performed €œdemonstration on March 11€�story. Am Sun was a district chief. Besides preferment, Sokh Vy was a guard at district office. In 1972, Sokh Vy was assigned to serve as commune combatant by Soy who was commune chief. Den was battalion chief, 412. In 1973, Ul asked Sokh Vy to try for bulding up himseft to be cadre. In this year, Sokh Vy was sent to the company, Tuol Taying. There were people around 30 or 40. Puth was company chief, and Horn was deputy chief. Here Sokh Vy was sent to learn about militant tactics. In 1974, Sokh Vy was kept sending to attack with Lon Nol soldier at Phnom Bros Phnom Srey when he finished his study. He attacked through Central, Prek Taten Unit (310). Kim was a division chief. After kim was killed, the rank was replaced by Oeun. Nai, alias Khan was a regiment chief. In this year, Sokh Vy was in reserved Unit. So he got wound when he was attacking. Sokh Vy was sent to Atha Ros hospital, 310 Unit, led by Chuon Choeun. Because he was badly injured, Sokh Vy had been gotten at the hard work treatment. Around 3 or 4 months latter, Sokh Vy was sent to disable Unit, K-4, Tuol Kok. Sao Samy was a battalion chief in Unit 310. He was assigned to work in dry paddy field for three months, then kept sending to Tralok Bek. Kim was a battalion chief, and Teu was a deputy chief in this Unit. Living in Tralok Bek for 4 months, Sokh Vy was evacuated to serve as combatant in O-Smach, led by south-westhern group. Sokh Vy said, in 1976, The Unit 310,O-Smach, was changed to Unit 207. Nha was a division chief. Sokh Vy was a Shot gun chief. At the border, Sokh Vy there were 3 or 4 Vietnamese soldiers, had been arrested by Sokh Vy. Even like this, KR was not trust Sokh Vy. So Sokh Vy was extracted to Kampong Chhnang. Then Sokh Vy៌s group, Sokh Vy, Ra, Han, were sent to Prey Sar due to accusation be Central Intelligence Agency. There, Sokh Vy was assigned to cut the rooftrees. He was confessed everyday. Y, he was not only Pre Sar chief but also Tuol Sleng៌s. Sokh Vy witnessed that many people were tortured by KR such as tied up their ankle with hanging down the head and then dropped it down. For people who got such a cruelty, they would not be alive. Sokh Vy evaded into the border, Panhea Krek. Late 1978, Sokh Vy arrested a few Vietnamese soldiers to batter himself to clear his fault of evading when he was a prisoner. Sokh Vy said, not only his Unit attacked along Viet Name border, but The Unit 920 also. Then Sokh Vy was extracted to work in cook Unit with Oeun. In the battlefield, Eating was plenty, but it was insufficient in the village. This return, Sokh Vy didn៌t accompany the permission letter with, so he was planed to arrested by KR. Fortunately, he was released while his motor was borrowed by KR. សួន សុខវី, ណាង, ភេទប្រុស,អាយុ៤៨។ សព្វថៃ្ងរស់នៅភូមិ អង្គរបាន៧ ឃុំអង្គបាន ស្រុកកងមាស ខេត្ដកំពង់ចាម។ ឪពុករបស់ សុខវី ឈ្មោះ ស្រ៊ុន លឹមសុន និងម្ដាយឈ្មោះ គុយ យី (នៅរស់)។ សុខវី មានបងប្អូន ៧នាក់។ គាត់ជាកូនបងគេបង្អស់ នៅក្នុងគ្រួសារ ប្អូនទី២ឈ្មោះ ផល្លី, បន្ទាប់មកឈ្មោះ សុកភី (ស្លាប់នៅក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៩ ដោយសារពួកកងចក្រសម្លាប់), សុខ ខឿន ,សុកខឹម, ចន្រ្ទា និងសុខអូន។ សុខវី ធ្លាប់រៀនដល់ថ្នាក់ទី ៦ ក្រោយមកក៏ឈប់រៀនទៅធ្វើស្រែ នៅឆ្នាំ ១៩៦៩។ ដោយសារពុំ ពេញចិត្ដនឹងរដ្ឋប្រហាររបស់ លន់ នល់ និងការឃោសនា ពីសមេ្ដចនរោត្ដមសីហនុឱ្យចូលពៃ្រម៉ាគី សុខវី សមេ្រចចិត្ដចូលបដិវត្ដន៍នៅឆ្នាំ ១៩៧១។ សុខវី ចេញ ទៅជាមួយ មិត្ដ ហ៊ាន វុធ, ណែម សុខឃី, វុន យុគ, ឱក ឡុង។ ដំបូងឡើយ ខែ្មរក្រហមចាត់តាំងឱ្យ សុខវី ទៅនៅខាងសិល្បៈ តំបន់។ ឪពុកមា របស់ សុខវី ឈ្មោះ ណាំ សារឿន ជាប្រធាន សិល្បៈ តំបន់៤១។ សុខវី ប្រាប់ថា ជាទូទៅសិល្បៈជំនាន់នោះ ច្រើនលេងទាក់ទងទៅនឹងរឿង បាតុកម្ម ១១ មីនា។ ឈ្មោះ អម ស៊ុន ជាគណៈស្រុក។ ក្រៅពីការងារនៅក្នុងកងសិល្បៈ សុខវី មាននាទីជាអ្នកយាមនៅមន្ទីរស្រុក។ ឆ្នាំ ១៩៧២ មេឃុំឈ្មោះ សុយ ចាត់តាំងឱ្យ សុខវី ទៅធ្វើជា យោធាឃុំ។ ឈ្មោះដែន ជា ប្រធានវរក្នុងកងពល៤១២។ ឆ្នាំ ១៩៧៣ តាអ៊ុល ប្រាប់ឱ្យ សុខវី ខិតខំប្រឹងកសាងខ្លួនដើម្បីធ្វើ ជាកម្មាភិបាលនឹងគេ។ នៅឆ្នាំនេះ ខែ្មរក្រហមបព្ជូាន សុខវី ឱ្យ ទៅទួលតាយឹងនៅក្នុងកងអនុវរសេនាធំ ដែលមានមនុស្សប្រហែល ជា ៣០៤០ នាក់។ ឈ្មោះ ពុធ ជាប្រធានអនុសេនាធំ និង ហ៊ន ជាអនុប្រធានសេនាធំ។ នៅទីនេះ ខែ្មរក្រហមឱ្យ សុខវី ហាត់រៀន ក្បួនយុទ្ធសាស្រ្ដយោធា។ ឆ្នាំ ១៩៧៤ ពេលដែលហាត់ចប់ហើយ ខែ្មរក្រហមបញ្ជូន សុខវី ទៅវាយជាមួយពួកទាហាន លន់ នល់ នៅឯភ្នំប្រុសភ្នំស្រី។ បន្ទាប់មកទើបវាយកាត់ទៅមជ្ឈិមនៅអង្គភាពព្រែកតាទែន (កងពល ៣១០)។ ប្រធានកងពលឈ្មោះ គីម។ ក្រោយពី គីម ស្លាប់ទៅ ឈ្មោះ អឿនជាអ្នកគ្រប់គ្រងជំនួស វិញ។ ចំពោះ ប្រធានវរសេនាធំឈ្មោះ ណៃ ហៅខន។ នៅក្នុងឆ្នាំនេះ សុខវី នៅខាងកងទ័ព ត្រៀម ដូចនេះហើយនៅពេលឡើងប្រយុទ្ធធ្វើឱ្យគាត់ត្រូវរបួស។ ខែ្មរក្រហមបព្ជូាន សុខវី មក សម្រាកនៅ ពេទ្យឥដ្ឋរស្សដែលត្រូវជាពេទ្យកងពល៣១០ ហើយគ្រប់គ្រង ដោយ តាជួន ជឿន។ សុខវី បានទទួលការយកចិត្ដទុក ដាក់យ៉ាង ខ្លាំងពីគ្រូពេទ្យ ដោយសារតែគាត់ត្រូវរបួសធ្ងន់ធ្ងរ។ រយៈ ពេល ២៣ខែក្រោយ ខែ្មរក្រហមបានបព្ជូាន សុខវី ទៅមណ្គលជនពិការ ក៤នៅឯទួលគោក។ ឈ្មោះ សៅ សាមី ជាប្រធានវរក្នុង កងពល៣១០។ នៅទីនេះខែ្មរក្រហម ចាត់ តាំងឱ្យ សុខវី ធ្វើ ស្រែប្រាំងរយៈបីខែ។ ក្រោយមកទើបបញ្ជូន សុខវី ទៅខាង ត្រឡោកបែកវិញ។ ឈ្មោះ គីនជាប្រធានរវ និង ទឺជាអនុប្រធាន វរ។ នៅត្រឡោកបែកបានបួនខែ ខែ្មរក្រហមចាត់ឱ្យ សុខវី ទៅ ធ្វើជាយោធានៅអូរស្មាច់ដែលកាន់កាប់ដោយពួកនិរតី។ សុខវីប្រាប់ថា នៅឆ្នាំ ១៩៧៦ កងពល៣១០ នៅអូរស្មាច់ ប្រែមកជាកងពលលេខ ២០៧វិញ។ ប្រធានកងពលឈ្មោះ ញ៉។ សុខវី មាននាទីជាប្រធានកងកាំភ្លើធំ។ នៅព្រំដែន សុខវី ចាប់ ទាហាន វៀតណាមបាន៣ ឬ ៤នាក់។ ទោះបីជាយ៉ាងនេះកី្ដ ខែ្មរក្រហមពុំទុកចិត្ដ សុខវី ឡើយ មេ្លាះហើយ ទើបដកគាត់ទៅ នៅកំពង់ឆ្នាំងវិញ។ បន្ទាប់មកទៀតទើបបព្ជូាន សុខវី, រ៉ា និងហាន ទៅពៃ្រសរ ដោយចោទថា សុខវី មានជាប់ខ្សែសេអ៊ីអា។ នៅ ពៃ្រសរខែ្មរក្រហម ចាត់តាំងឱ្យ សុខវី កាប់គល់ឈើ និងសួរ ចម្លើយគាត់ជារៀងរាល់ថៃ្ង។ ឈ្មោះ អ៊ី មាននាទីជាប្រធាន គុកពៃ្រសផង និងទួលសែ្លងផង។ សុខវី ប្រាប់ថានៅក្នុងគុកទួល សែ្លង ខែ្មរក្រហមសួរចម្លើយដោយប្រើរ៉ក។ សុខវី ធ្លាប់ឃើញ ខែ្មរក្រហមចងជើងមនុស្សឡើងទៅលើ និងក្បាលទម្លាក់ចុះ មក ក្រោម។ ក្រោយមក ទើប បង្ហូតទម្លាក់ចុះ។ ចំពោះអ្នកដែលទទួល ទារុណកម្មបែបនេះ គឺពុំអាចរស់បានឡើយ។ ឃើញដូចនេះ សុខវី ក៏លួចរត់ត្រលប់មកព្រំដែននៅ ឯស្រុកពញាក្រែកវិញ។ ចុងឆ្នាំ ១៩៧៨ សុខវី ចាប់បាន ទាហានវៀតណាមប៉ុន្មាននាក់ ដើម្បី យកជាថ្នូរដើម្បីលុបលាងកំហុសរបស់ខ្លួនដែលធ្លាប់ ជាអ្នកជាប់ គុក តែត្រូវរត់គេចខ្លួន។ សុខវី និយាយថាកងពល៩២០ក៏ទៅ វាយនៅតាមព្រំដែនវៀតណាមដែរ។ ក្រោយមកខែ្មរក្រហមដក សុខវី ឱ្យមកនៅខាងដាំបាយជាមួយតាអឿនវិញ។ នៅក្នុង សមរភូមិ សុខវី ពុំមានខ្វះខាតទេរឿងហូបចុកនោះ តែនៅពេល ដែល សុខវី ត្រលប់ចូលទៅតាមភូមិវិញទិដ្ឋភាពមាន លក្ខណៈ ដូចជាវេទនាណាស់។ ការត្រលប់មកលើកនេះ សុខវី ពុំបានយក លិខិតអនុញ្ញាតមកជាមួយ ទេ ធ្វើឱ្យខែ្មរក្រហមប្រុងនឹងចាប់ តែត្រូវដោះលែងវិញនៅពេលដែលឃើញ សុខវី ជិះម៉តូមកក៏សុំ ខ្ចីម៉ូ៉តូ សុខវី សិន។
|
|
Copyright :
|
© DC-Cam
|
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា
|