Document thumbnail
Personal Info ព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន
Record No :
លេខកំណត់ត្រា :
KPI0153
KPI0153
Name :
ឈ្មោះ :
មិន យឿន
Last Name :
នាមត្រកូល :
Min
First Name :
នាមខ្លួន :
Yoeun
Status :
ស្ថានភាព :
Alive
នៅរស់
CBIO ID :
លេខ CBIO :
I03893
អាយ០៣៨៩៣
Gender :
ភេទ :
Female
Date of Birth :
ថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត :
[KR aged: 15, Present aged: 44]
«អាយុ ១៥ ឆ្នាំ សម័យខែ្មរក្រហម។ បច្ចុប្បន្នអាយុ៤៤ឆ្
Home Village :
ភូមិកំណើត/ទីលំនៅ :
07030503, Kampot, Chhouk, Daun Yay, Trapeang Kakoh
០៧០៣០៥០៣ ខេត្ដកំពត ស្រុកឈូក ឃុំដូនយ៉យ ភូមិត្រពាំងក
Joining / Organization ការចូលរួម និង អង្គការ
Join KR :
ចូល KR :
1975????
១៩៧៥????
Reason to Join KR :
មូលហេតុចូល KR :
Volunteered to join a member of mobile brigade.
ស្ម័គ្រចិត្ដចូលធ្វើកងចល័ត
DK ORG Unit 75-79 :
អង្គភាព DK 75-79 :
ពេទ្យតាខ្មៅ
DK Zone 75-79 :
តំបន់ DK 75-79 :
មជ្ឈឹម ភ្នំពេញ(តាខ្មៅ)
Roles / Relations តួនាទី និង ទំនាក់ទំនង
KR Rank (1975-79) :
តួនាទី KR (1975-79) :
Member of mobile brigade.
កងចល័ត, ដាំបាយឱ្យអ្នកពិការហូប
Superiors :
ថ្នាក់លើ :
Ying and Moeun, chief of unit.
យឹង និងមឿន ប្រធានកង
Current Information ព័ត៌មានបច្ចុប្បន្ន
Current Occupation :
មុខរបរបច្ចុប្បន្ន :
No
Current Attribute :
លក្ខណៈបច្ចុប្បន្ន :
No
Interview / Summary សម្ភាសន៍ និង សេចក្ដីសង្ខេប
Source Interview :
ប្រភពសម្ភាសន៍ :
KPI0153 20040611, Kakoh village, Daun Yay sub-district, Chhouk district, Kampot province. Interviewed by Sok Vannak. Notes: Interviewed with the biography owner. She first worked as member of mobile brigade in Mreak Preou pagoda. Then she was sent Ta Khmao to cook rice for cripple.
ខេភីអាយ០១៥៣ ២០០៤០៦១១ ភូមិកកោះ ឃុំដូនយ៉យ ស្រុកឈូក ខេត្តកំពត។ សម្ភាសដោយៈ សុខ វណ្ណៈ។ កំណត់ សំគាល់ៈ សម្ភាសជាមួយម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។ តំបូងគាត់ធ្វើកង ចល័តនៅវត្តម្រះព្រៅ។ បន្ទាប់មកគេឱ្យគាត់ទៅនៅតាខ្មៅ ដើម្បី ដាំបាយសម្រាប់ជនពិការ។
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
មិន យឿន ភេទស្រី អាយុ៤៤ឆ្នាំ រស់នៅភូមិកកោះ ឃុំដូនយ៉យ ស្រុកឈូក ខេត្ដកំពត។ គ្រួសារ របស់យឿនឈ្មោះ សុខ ហេង និងមានកូន៤នាក់។ ឪពុករបស់យឿនឈ្មោះ អ៊ន យ៉ន ហើយម្ដាយ ឈ្មោះ ហែម យី និងមានបងប្អូន៤នាក់។ យី ចូលបដិវត្ដន៍នៅ អាយុ១៥ឆ្នាំ កាលហ្នឹងឃើញ គេចូលក៏ចូលតាមគេ ហើយពី ដំបូង ចល័តក្នុងភូមិក្រោយមកទៅត្រពាំងបឹង រែកដី កាលហ្នឹងហត់មែន តែសប្បាយ អត់មាននឹកឪពុកម្ដយទេ ដឹងតែសប្បាយ ហើយការ ហូបចុកធម្មតា ហើយយប់ឡើងមាន ការរាំច្រៀង។ ប្រធានគ្រប់ គ្រងគឺ យឹុង និងមឿន។ ក្រោយមកគេបញ្ជូនយឿន ឱ្យទៅភ្នំពេញ នៅកនែ្លងតាខ្មៅបានជិត១ឆ្នាំ ដោយដាំបាយឱ្យអ្នកពិការ។ កនែ្លង ដែលយឿន នៅជាកនែ្លងបំប៉នអ្នក ពិការដែលជាហើយចេញពីពេទ្យ គេយកមកដាក់នៅពេទ្យតាខ្មៅ អត់មានអ្នកស្លាប់ទេ ពួកគាត់ដាច់ដៃ ដាច់ជើង។ ពេលយប់សំរាកពីដាំបាយគឺគេដឹកឡានទៅមើលកុន ពីការរែកដី រែកអំបិល សេ្លÃៈកពាក់ សុទ្ធតែខ្មៅ។ ក្រោយមកទៅ នៅកោះមួយទល់មុខវាំង ទៅដល់ហ្នÃ្អងក៏ដាំបាយឱ្យអ្នកដេរគេហូប ហើយការហូបចុកក៏គ្រប់គ្រាន់។ ដល់ពេលដែលខែ្មរក្រហមដួលរលំ គាត់ក៏ត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា