PROMOTING ACCOUNTABILITY
Duk Sivorn
| Personal Info ព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន | |
|
Record No :
លេខកំណត់ត្រា :
|
KPI0215
KPI0215
|
|
Name :
ឈ្មោះ :
|
ឌុក ស៊ីវន
|
|
Last Name :
នាមត្រកូល :
|
Duk
|
|
First Name :
នាមខ្លួន :
|
Sivorn
|
|
Status :
ស្ថានភាព :
|
Alive
នៅរស់
|
|
CBIO ID :
លេខ CBIO :
|
I03851
អាយ០៣៨៥១
|
|
Gender :
ភេទ :
|
Female
|
|
Date of Birth :
ថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត :
|
[Khmer Rouge aged: 15, Present aged: 41]
«សម័យខែ្មរក្រហម អាយុ១៥ឆ្នាំ។ បច្ចុប្បន្នអាយុ៤១ឆ្នា
|
|
Home Village :
ភូមិកំណើត/ទីលំនៅ :
|
07030705, Kampot, Chhouk, Kraing Snay, Lve
០៧០៣០៧០៥ ខេត្ដកំពត ស្រុកឈូក ឃុំក្រាំងស្នាយ ភូមិលេ្
|
| Joining / Organization ការចូលរួម និង អង្គការ | |
|
Join KR :
ចូល KR :
|
1971????
១៩៧១????
|
|
Reason to Join KR :
មូលហេតុចូល KR :
|
Was forced to join the revolution.
គេបង្ខុំឱ្យគាត់ចូលបដិវត្ដន៍
|
|
DK ORG Unit 75-79 :
អង្គភាព DK 75-79 :
|
មន្ទីរពេទ្យតាខ្មៅ
|
|
DK Zone 75-79 :
តំបន់ DK 75-79 :
|
12, Phnom Penh.
មជ្ឈឹម ភ្នំពេញ
|
| Roles / Relations តួនាទី និង ទំនាក់ទំនង | |
|
KR Rank (1975-79) :
តួនាទី KR (1975-79) :
|
តំបូងធ្វើការនៅកងចល័ត ក្រោយមកត្រូវគេបញ្ជូនទៅធ្វើអ្នកមើល ថែជនពិការ។
|
| Current Information ព័ត៌មានបច្ចុប្បន្ន | |
|
Current Occupation :
មុខរបរបច្ចុប្បន្ន :
|
No
|
|
Current Attribute :
លក្ខណៈបច្ចុប្បន្ន :
|
No
|
| Interview / Summary សម្ភាសន៍ និង សេចក្ដីសង្ខេប | |
|
Source Interview :
ប្រភពសម្ភាសន៍ :
|
KPI0215 20040610, Lve village, Kraing Snay sub-district, Chhouk district, Kampot province. Interviewed by Beang Pivoin, Noy Sophary and Huy Vannak. Notes: Interviewed the biography owner. She told that she learned to grade 3 when she was young. After she quitted school, she was forced to join a mobile brigade. She first raised an embankment in Koh Sla. Later she was sent to Phnom Penh to be a medical woman, but she cooked rice for disabled soldiers. Besides cooking rice, she cleaned the place. When she returned home in 1979, she heard that her father was killed.
ខេភីអាយ០២១៥ ២០០៤០៦១០ ភូមិលេ្វ ឃុំក្រាំងស្នាយ ស្រុកឈូក ខេត្តកំពត។ សម្ភាសដោយៈ ប៊ាង ពីវ័ន, ណយ សុផារី និង ហ៊ុយ វណ្ណៈ។ កំណត់សំគាល់ៈ សម្ភាសជាមួយ ម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។ គាត់បានប្រាប់ថាគាត់រៀនបានដល់ថ្នាក់ទី៣ នៅពេលគាត់នៅកេ្មង។ បន្ទាប់ពីគាត់ឈប់រៀន គាត់ត្រូវគេបង្ខុំ ឱ្យចូលកងចល័ត។ តំបូងគាត់ទៅរែកដីនៅកោះស្លា បន្ទាប់មក ត្រូវ គេបញ្ជូនទៅធ្វើពេទ្យនៅភ្នំពេញ តែគេឱ្យគាត់ដាំបាយ សម្រាប់ជនពិការ។ ក្រៅពីដាំបាយ គាត់បោសសម្រាតកនែ្លង នោះ។ នៅពេលដែលគាត់ត្រឡប់មកផ្ទះនៅឆ្នាំ១៩៧៩ គាត់បាន ទទួលដំណឹងពីអ្នកភូមិថាឪពុករបស់គាត់ត្រូវបានគេសម្លាប់ស្លាប់ ហើយ។
|
|
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
|
ឌុក ស៊ីវន ភេទស្រី អាយុ៤១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិលេ្វ ឃុំក្រាំងស្នាយ ស្រុកឈូក ខេត្ដកំពត។ គ្រួសារ របស់ស៊ីវន ឈ្មោះ ភី ង៉ែត និងមានកូនស្រីមួយ(ស្លាប់)។ កាលពីតូចស៊ីវន រៀនបានថ្នាក់តិចណាស់ ព្រោះរវល់តែរត់ចោលសាលា គ្រូក៏រត់ សិស្សក៏រត់ ព្រោះតែទម្លាក់គ្រាប់បែក។ ការទម្លាក់សមេ្ដច សីហនុបានប្រហែលកន្លះឆ្នាំ ស៊ីវន ក៏ចូលបដិវត្ដន៍នឹងគេ ហើយកាលនោះស៊ីវន មានមាឌត្រឡោកទោះ មានអាយុតិចតែមើលទៅឃើញធំ គេរុញឱ្យចូលកងយុវនារី ទៅរែកដី លើកទំនប់នៅកោះស្លា។ ការងារជាកងចល័តចាប់ផេ្ដីមតាំងពីម៉ោង៥៦ព្រឹកដល់ម៉ោង១១ថៃ្ងត្រង់ទើបបានសំរាក ហើយម៉ោង ១ទៀតដល់ម៉ោង៥ល្ងាច។ ពេលយប់ជួនណាប្រជុំ ជួនណាអត់ប្រជុំ ហើយពេលខ្លះប្រជុំខែភ្លឺ ចំពោះ រឿងប្រជុំគឺណែនាំឱ្យធ្វើការ ប្រជុំរឿងការងារ។ អាហារវិញហូបបបរតែជាមួយសម្លរល្ពៅ និងស្លឹក លេ្ងÃៈងហើយអត់ហ៊ានតវ៉ាទេ សុខចិត្ដទ្រាំ បែកពីម៉ែយំចង់ងាប់តែមិនដឹងធ្វើម៉េច។ ទោះធ្វើការលំបាក ក៏មិនហ៊ានរត់មកផ្ទះដែរ ព្រោះបើរត់មកហើយគេតាមទៅវិញដឹងតែស្លាប់អត់មានរស់ទេ។ ក្រោយមក គេបញ្ជូនមកភ្នំពេញ ហើយតទៅតាខ្មៅ នៅបម្រើពួកពិការ យកបាយ យកទឹកយកទៅឱ្យ បើអ្នកជំងឺ ស្រែកគឺរត់ទៅមើលហើយដើរមើលគ្រប់បន្ទប់បើអស់ទឹកយកទឹកទៅដាក់។ មួយថៃ្ងគេឱ្យអ្នកពិការហូប ២ពេល បាយនិងម្ហូបមានគ្រប់គ្រាន់។ អ្នកពិការភាគច្រើនជាទាហានដែលច្បាំងហើយខ្លះកំបុតដៃ ខ្លះ កំបុតជើង។ បើអ្នកណាកំបុងដៃគឺបញ្ចុកបាយ ទឹក ទៀត ហើយពេលដែលជាគឺមានឡានគេមកដឹក ចេញទៅ តែមិនដឹងដឹកទៅណាទេ បើអ្នកណាធ្ងន់នៅហ្នឹងតទៀត។ នៅពេលដែលខែ្មរក្រហមដួលរលំ ស៊ីវន ចេះតែរត់តាមគេតាមឯងដល់ពោធិ៍សាត់បាត់ដំបង ទើបត្រឡប់មកផ្ទះមកជុំជួបជុំនឹងឪពុក ម្ដាយដល់សព្វថៃ្ង។
|
|
Activity Witnessed :
សកម្មភាពដែលបានឃើញ :
|
Her father was walked to kill by two militiamen.
ឪពុករបស់គាត់ត្រូវឈ្លបពីរនាក់បណ្ដើរយកទៅសម្លាប់នៅ
|
|
Copyright :
|
© DC-Cam
|
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា
|