Yen

KPI0228

នៅរស់

អាយ០១៩៤៥

ស្រី

«សម័យខែ្មរក្រហម អាយុ១២ឆ្នាំ។ បច្ចុប្បន្នអាយុ៤៣ឆ្នា

០៧០១០៩០១ ខេត្ដកំពត ស្រុកអង្គរជ័យ ឃុំប្រភ្នំ ភូមិប្

១៩៧៣????

គាត់ស្ម័គ្រចិត្ដចូលធ្វើបដិវត្ដន៍

អង្គភាពស្រែអំបិល, ពេទ្យ៦មករា

០៧????កំពតនៅឆ្នាំ១៩៧៥????
១២????ភ្នំពេញចុងឆ្នាំ១៩៧៨???

កម្មករនៅស្រែអំបិលបុគ្គលិកពេទ្យនៅឆ្នាំ១៩៧៨

វឿន ប្រធានពេទ្យ

ខេភីអាយ០២២៨ ២០០៤០៧១២ ភូមិប្រភ្នំ ឃុំប្រភ្នំ ស្រុក អង្គរជ័យ ខេត្តកំពត។ សម្ភាសដោយៈ ឡុង ដានី។ កំណត់ សំគាល់ៈ សម្ភាសជាមួយម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។ គាត់បាននិយាយថា ពេលដែលគាត់នៅកេ្មង គាត់រៀនបានថ្នាក់ទី២។ នៅឆ្នាំ១៩៧៣ គាត់បានឈប់រៀន រួចស្ម័គ្រចិត្តចូលបដិវត្តន៍។ បន្ទាប់មកគេឱ្យ គាត់ទៅស្រែអំបិល។ តំបូងគេឱ្យគាត់ស្នាក់នៅស្រុកតានីរយៈ ពេល៣៤ថៃ្ង បន្ទាប់មកគេឱ្យគាត់រៀនខាងសិល្បះដើម្បីចេញ សមែ្តង។ ចុងឆ្នាំ១៩៧៨ គេបានជ្រើសរើសគាត់ទៅធ្វើពេទ្យ នៅភ្នំពេញ។ គេឱ្យគាត់រៀនខាងព្យាបាលអ្នកជម្ងឺ និងអ្នករបួស។ នៅទីនោះបាន២ខែ កងទ័ពវៀតណាមបានចូលមករំដោះភ្នំពេញ។

យ៉ែន ហៅសាន យ៉ែន ភេទស្រី អាយុ៤៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិប្រភ្នំ ឃុំប្រភ្នំ ស្រុកអង្គរជ័យ ខេត្ដកំពត។ គ្រួសាររបស់យ៉ែន ឈ្មោះ ជា រុន ហើយមានកូន៥នាក់ ស្រី២ ប្រុស៣នាក់។ ឪពុក របស់យ៉ែន ឈ្មោះសាន សួង ហើយម្ដាយឈ្មោះ ឃុន ណេង ហើយមានបងប្អូន ៥នាក់ ស្រី៤ ប្រុសម្នាក់។ យ៉ែន មិនសូវបានរៀនទេព្រោះត្រចៀក ហឹង រៀនបានតិចត្រឹមកខ។ យ៉ែន ឈប់រៀននៅឆ្នាំ១៩៧២ រត់ចេញពីភូមិព្រោះទាហានលន់ នល់ វ៉ៃចូលមកក្នុងភូមិ ហើយ ត្រឡប់មក ពីរត់វិញគេឱ្យទៅនៅក្នុងកងកុមារ អត់បានជួបជុំនឹង ក្រុមគ្រួសារទេ ព្រោះចែកតាមកង។ គារងារ ជាកងកុមារគឺសែងដី ជីកដី ដាក់ស្រែ ហើយក្នុងក្រុមរបស់យ៉ែន មានគ្នា២០៣០នាក់។ ធ្វើការពី ម៉ោង៧ដល់ម៉ោង១១ និងម៉ោង១ ដល់ម៉ោង៥។ យ៉ែន នៅកងកុមារបានមួយឆ្នាំ ក៏គេរើសឱ្យទៅ ស្រែអំបិល ហើយគេ សួរថាមានអ្នកស្ម័គ្រចិត្ដទៅ យ៉ែន ក៏ស្ម័គ្រចិត្ដទៅស្រែអំបិល។ មុននឹងទៅដល់ ស្រែអំបិលស្នាក់នៅផ្ទះគេនៅតានី៤៥ថៃ្ង ទើប ចុះទៅស្រែអំបិលធ្វើការ។ ពេលទៅដល់គេរើស យ៉ែន ក្នុងក្រុម ហ្នឹងមានគ្នា៥០នាក់ឱ្យហាត់សិល្បៈ ធ្វើជាកាយវិការសែងអំបិល ធ្វើអំបិល រែកអំបិល អត់មានទៅធ្វើអំបិលមែនទែនទេ តែបើពេល ណាខ្លាចមានភ្លៀងទៅជួយសែងអំបិលទុកដែរ។ ម៉ោង ហាត់សិល្បៈ ពីព្រឹកម៉ោង៦ដល់ម៉ោង១០ ហើយពេលថៃ្ងគឺធ្វើស្រែអំបិល ដូចជា ចូកដី ជីកប្រឡាយតាម ស្រែ បុកបង្គុប។ ចុងឆ្នាំ១៩៧៨ទើបយ៉ែន ឡើងទៅភ្នំពេញជិះរទេះភ្លើងពីកំពតទៅដល់សំរាកនៅផ្សារ ថ្មី ហើយបានទៅពេទ្យ៦ មករា ដែលផ្នែករបស់យ៉ែន នៅខាងមើល អ្នកជំងឺកើតខាន់លឿង និងអ្នក របួស ដែលភាគច្រើនមកពីក្រចេះ។ មួយថៃ្ង គេបង្រៀនមួយម៉ោង ហើយទៅតាមអគា(ទី១២) ដែល ប្រធានពេទ្យឈ្មោះ វឿន (ស្រី)។ មួយថៃ្ងហូបបាយ២ពេល ថៃ្ង ត្រង់និងល្ងាច ហើយដល់ម៉ោង ទៅយកបាយឱ្យអ្នកជំងឺ កាលហ្នឹង យ៉ែន ក៏ចាក់ថ្នាំដែរគឺចាក់សាច់ដុំឱ្យអ្នកជំងឺ។ ដល់ពេលដែលខែ្មរ ក្រហមដួលរលំគឺ យ៉ែន និងអ្នកជំងឺភៀសខ្លួនដល់អមលាំង ត្រពាំង ជរ ហើយនៅទីហ្នឹងក៏មើលថែអ្នក ជំងឺដែរ ក្រោមការគ្រប់គ្រង របស់តាម៉ុក។ ដល់ពេលដែលយួនវ៉ៃដល់អមលាំង ក៏រត់ទៀតដល់ លាច ពោធិ៍សាត់ ហើយយួនវ៉ៃដល់ហ្នឹងទៀតបែកគ្នា ហើយយួនឱ្យ ចុះមកស្រុកវិញ ទើបយ៉ែន ត្រឡប់មក ស្រុកកំណើតវិញ។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា