Peou Khon

ពៅ ខុន

ស្រី

នៅរស់

ខេអេសអាយ០០៣៤ ២០០៥១២២១ ភូមិនរាយណ៍ ឃុំពោធិអង្រ្គង ស្រុកបរសេដ្ឋ ខេត្តកំពងស្ពឺ។ សម្ភាសន៍ដោយ សុខ វណ្ណៈ។ កំណត់សំគាល់ៈ ជួបជាមួយ ពៅ ខុន ភេទ ស្រី អាយុ ៤៥ ឆ្នាំ ម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

«សម័យខែ្មរក្រហមអាយុ ១៤ ឆ្នាំ។ បច្ចុបន្នអាយុ ៤៥ ឆ្ន

០៥០១០៧១៨ ខេត្ដកំពង់ស្ពឺ ស្រុកបរសេដ្ឋ ឃុំពោធិ៍អង្គ្

១៩៧៣????

ចូលបដិវត្ដដោយស្ម័ចិត្ដ។

អង្គភាពកងចល័តឃុំ។

យុទ្ធនារី

ភូមិភាគនិរតី«៤០៥» ស្រុកកោះធំ។

ដន។

ពៅ ខុន ភេទស្រី អាយុ៤៤ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្ដិរូប។ ខុន មានប្ដីឈ្មោះ សាក់ មានកូនចំនួន៥នាក់ សព្វថៃ្ង មានមុខរបរ ធ្វើស្រែចម្ការ រស់នៅភូមិនរាយណ៍ ឃុំពោធិអង្រ្កាង ស្រុកបសេដ្ឋ ខេត្ដកំពង់ស្ពឺ។ ខុន មានឪពុក ឈ្មោះ ពៅ ណាំ ម្ដាយឈ្មោះ ម៉ី សាន មានបងប្អូនបង្កើតចំនួន១០នាក់។ ខុន តាំងពីកុមាររហូត ដល់ពេល វ័យមិនបានចូលសាលារៀនទេ នៅផ្ទះជួយធ្វើការ ងារឪពុកម្ដាយ។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ កើតមានរដ្ឋប្រហារទម្លាក់ សមេ្ដចសីហនុ ប្រទេសជាតិកើតមានសង្គ្រាម ប្រជាជន នៅក្នុងភូមិនេះនាំគ្នារត់ទៅរស់នៅក្នុងតំបន់រំដោះ។ នៅ ឆ្នាំ១៩៧៣ ខុន បានចូលធ្វើការងារនៅក្នុងកងកុមារមាន គ្នាប្រហែលជា១០០នាក់ ពេលថៃ្ងធ្វើការពេលយប់ មកដេកផ្ទះជាមួយឪពុកម្ដាយវិញ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលរបបខែ្មរក្រហមឡើងកាន់អំណាច ឃើញប្រជាជនថ្មី ជម្លៀសមកពីភ្នំពេញ បន្ទាប់មកឃើញយោធាខែ្មរក្រហមចង ទាំងខ្សែមិនដឹងជាយកទៅណាទេ បាត់ឈឹងរហូត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ អង្គការបានជម្លៀសក្រុមគ្រួសារ ខុន ឱ្យទៅរស់នៅភូមិភាគ និរតីស្រុកកោះធំ។ ខុន អង្គការ ចាត់តាំងឱ្យធ្វើការងារនៅក្នុងកង ចល័តឃុំ លើកទំនប់ជីកប្រឡាយ ប្រធានឃុំឈ្មោះ ដន។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ខុន បានរត់ចូលពៃ្រអស់មួយរយៈរហូតដល់ឆ្នាំ១៩៨០ បានមកដល់ស្រុកកំណើតវិញ។

ធ្លាប់ឃើញយោធាខែ្មរក្រហមចាប់មនុស្ស។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា