Document thumbnail
Personal Info ព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន
Record No :
លេខកំណត់ត្រា :
KSI0051
KSI0051
ឈ្មោះ :
ណម
First Name :
Nam
Other Name :
ឈ្មោះផ្សេង :
Ram
រ៉ម
Status :
ស្ថានភាព :
Died
ស្លាប់
CBIO ID :
I00367
Gender :
ភេទ :
f
ស្រី
Date of Birth :
ថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត :
[KR aged: 15]
«សម័យខែ្មរក្រហមអាយុ ១៥ ឆ្នាំ»
Home Village :
ភូមិកំណើត/ទីលំនៅ :
05010918, Kampong Speu, Baseth, Po Mreal, Prey Khl
០៥០១០៩១៨ ខេត្ដកំពង់ស្ពឺ ស្រុកភបរសេដ្ឋ ឃុំពោធិម្រាល
Joining / Organization ការចូលរួម និង អង្គការ
Join KR :
ចូល KR :
1975????
១៩៧៥????
Reason to Join KR :
មូលហេតុចូល KR :
Was assigned to joined the revolution.
ចូលបដិវត្ដដោយគេបញ្ជូនអោយទៅ។
អង្គភាព DK 75-79 :
អង្គភាពមន្ទីរពេទ្យ៦មករា ភ្នំពេញ។
តំបន់ DK 75-79 :
មជ្ឈិម«១២»ភ្នំពេញ។
តួនាទី និង ទំនាក់ទំនង
តួនាទី KR (1975-79) :
ពេទ្យ
Current Information
Current Occupation :
No
Current Attribute :
No
Interview / Summary សម្ភាសន៍ និង សេចក្ដីសង្ខេប
Source Interview :
ប្រភពសម្ភាសន៍ :
KSI0051 20051222, Prey Khle village, Po Mlreal sub-district, Baseth district, Kampong Speu province. Interivewed by Sok Vannak. Notes: Interviewed with Men Mao, 76. Mao said that Ram joined the revolution in 1975. First she was assigned to work in mobile work brigade, and later she was sent to be a medical staff in Phnom Penh. Nam returned home in 1979. She died of disease in 1994.
ខេអេសអាយ០០៥១ ២០០៥១២២២ ភូមិពៃ្រឃេ្ល ឃុំពោធិម្រាល ស្រុកបរសេដ្ឋ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ សម្ភាសដោយ សុខ វណ្ណ។ កំណត់សំគាល់ៈ ជួបជាមួយ ម៉ែន ម៉ៅ អាយុ ៧៦ ឆ្នាំ បានប្រាប់ថាៈ ចូលបដិវត្តន៍នៅឆ្នាំ ១៩៧៥ គេបញ្ជូន អោយចូលអង្គភាពចល័ត។ ក្រោយមកគេបញ្ជូនអោយទៅ ធ្វើពេទ្យ។ ណម បានត្រឡប់មកផ្ទះវិក្រោយឆ្នាំ ១៩៧៩ រហូតដលឆ្នាំ ១៩៩៤ ទើបស្លាប់ដោយសាជម្ងឺ។
សេចក្ដីសង្ខេប :
ណម ហៅ រ៉ម ភេទស្រី ឪស្លាប់ឆ្នាំ១៩៩៤ឱ។ ជួបជាមួយឈ្មោះ ម៉ែន ម៉ៅ អាយុ៧៦ឆ្នាំ ត្រូវជាម្ដាយ។ ណម មានឪពុកឈ្មោះ ស៊ុន មានបងប្អូនចំនួន៦នាក់ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិពៃ្រឃេ្ល ឃុំពោធិម្រាល ស្រុក បរសេដ្ឋ ខេត្ដកំពង់ស្ពឺ។ ណម ធ្លាប់បាន រៀននៅសាលាបឋមសិក្សាវ័នជ័យត្រឹមថ្នាក់ទី៨ឪចាស់ឱ ឈប់រៀននៅ ពេលជាតិកើតមានសង្គ្រាមទម្លាក់គ្រាប់បែក។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលរបបខែ្មរក្រហមឡើងកាន់អំណាច ណម អង្គការចាត់តាំងឱ្យទៅអង្គភាពកងចល័តឃុំលើកទំនប់ជីកប្រឡាយ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៦ អង្គការចុះមកជ្រើសរើស យុទ្ធនារីមួយចំនួន ឱ្យទៅធ្វើការងារនៅភ្នំពេញ។ ពេលនោះ ណម យំមិនចង់ទៅទេ ហើយឪពុកម្ដាយក៏មិនហ៊ាន ជំទាស់ដែរ ព្រោះជំនាន់នោះជា ជំនាន់សម្លាប់មនុស្សឆៅណាស់ មិនដែលឃើញសង្គមណាបែប ហ្នឹងទេ។ ណម បានចេញពីស្រុកកំណើតទៅបាត់រហូតដល់ឆ្នាំ ១៩៧៨ ឃើញត្រឡប់មកលេងស្រុកកំណើតនិងបាននាំប្ដីអង្គការ រៀបឱ្យមកលេងឪពុកម្ដាយផង បានដឹងថា កូនធ្វើការនៅមន្ទីរ ពេទ្យ៦មករា រួចហើយត្រឡប់ទៅភ្នំពេញវិញ។ ឆ្នាំ១៩៧៩ ឃើញត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ ហើយបានយកវិជ្ជាពេទ្យឆ្មប ជួយសង្គ្រាះប្រជាជនក្នុងភូមិរហូត ដល់ឆ្នាំ១៩៩៤ ណម មានជំងឺឈឺក្បាលជាប់រហូតមើលមិនជាក៏ស្លាប់បាត់ទៅ។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា