Chim Hort

KHI0068

ជឹម ហ៊ត

ជឹម ជុន

ស្លាប់

ស្រី

ជំនាន់ខែ្មរក្រហមអាយុ២២ឆ្នាំ។

០៤០១០១០៥ ខេត្ដកំពង់ឆ្នាំង ស្រុកបរិបូរ ឃុំអញ្ចាញរូង

១៩៧៣????

ស្ម័គ្រចិត្ដ

អង្គភាពមន្ទីរពេទ្យ៦មករា ភ្នំពេញ។

មជ្ឈិម«១២»ភ្នំពេញ។

ពេទ្យ

ខេអេកអាយ០០៦៨ ២០០៥០៥១៨ ភូមិស្ទឹងថ្មី ឃុំអញ្ចាញ រូង ស្រុកបរិបូរ ខេត្តកំពង់ឆ្នាំង។ សម្ភាសដោយៈ ផាន់ សុជា។ កំណត់សំគាល់ៈ សម្ភាសជាមួយបងប្រុស ជឹម សុខេង អាយុ ៥៥ឆ្នាំ។

ជឹម ជុន ហៅ ហ៊ត ភេទស្រី អាយុ២២ឆ្នាំ ឪស្លាប់ឆ្នាំ១៩៨៤ឱ។ ជួបជាមួយឈ្មោះ ជឹម សុខខេង អាយុ ៥៥ឆ្នាំ ត្រូវជាបងប្រុស។ ជុន មានឪពុកឈ្មោះ ឆឹម ឌិន ម្ដាយឈ្មោះ ហ៊យ ហ៊ាង មានបង
ប្អូន២នាក់ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិស្ទឹងថ្មី ឃុំអញ្ចាញរូង ស្រុកបរិបូរណ៍ ខេត្ដកំពង់ឆ្នាំង។ ជុន ធ្លាប់បានរៀនសូត្រត្រឹម ថ្នាក់ទី១០ឪចាស់ឱ នៅសាលាបឋមសិក្សាសំរោងធំ ពេលឈប់រៀនបានមកជួយធ្វើស្រែចម្ការឪពុកម្ដាយ។ ក្រោយរដ្ឋបែហារឆ្នាំ១៩៧០ ប្រទេសជាតិចាប់មានសង្គ្រាមហើយ មានចលនាខែ្មរក្រហមចូលមកឃោសនាឱ្យ ប្រជាជនស្អប់របបលន់ នល់ និងឱ្យនាំគ្នាចូលចលនាតស៊ូដើម្បីវាយទាហានអាមេរិកាំង ដើម្បីរំដោះទឹកដី។ កាល នោះប្រជាជននៅក្នុងភូមិនេះត្រូវបាន ជម្លៀស ទៅភូមិដំណាក់ឈើក្រុំជាប់ព្រំប្រទល់ខេត្ដពោធិសាត់។ ដោយសារ ចលនាខែ្មរក្រហមធ្វើឱ្យប្រជាជនរស់នៅមិនបាន សុខស្រួលទេ ដោយម្នាក់ៗខ្លាចខែ្មរក្រហមចោទថា ចូលដៃជើង ជាមួយទាហានលន់ នល់ អាចអង្គការចោទថា ជាគិញ ដូចនេះនៅផ្ទះមិនសូវហ៊ានចេញរកស៊ីទេ ណាមួយបើ គ្រួសារណាមួយពេញវ័យចូលធ្វើជាយោធាហើយមិនព្រមចូល
បម្រើចលនាខែ្មរក្រហមក៏ពិបាករស់នៅដែរ។ នៅ ឆ្នាំ១៩៧៣ បានប្អូនស្រីឈ្មោះ ជុន ហៅ ហ៊ត បានស្ម័គ្រចិត្ដចូលបម្រើចលនា ខែ្មរក្រហម តាមរយៈប្រធាន ភូមិឈ្មោះ វិន។ ជុន បន្ទាប់មក អង្គការបញ្ជូនឱ្យទៅធ្វើជាយោធានៅស្រុកបរិបូរណ៍ រហូតដល់ឆ្នាំ១៩៧៤ មានដំណឹងថា អង្គការបញ្ជូនទៅ ធ្វើការងារនៅស្រែអំបិល ខេត្ដកំពត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលរបបខែ្មរក្រហម ឡើងកាន់អំណាចក៏មិនឃើញមកលេង ស្រុកកំណើតវិញដែរ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៦ ជុន បានមកលេង ស្រុកកំណើត បានជួបឪពុកម្ដាយនិងសម្រាកបានចំនួនពីរថៃ្ង បានត្រឡប់ទៅអង្គភាពវិញ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ជុន បានរត់ជា មួយកម្មាភិបាលខែ្មរក្រហមរហូតដល់ព្រំដែនប្រទេសថៃ បន្ទាប់មកទៀតបានរកផ្លូវត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ តែឪពុកម្ដាយបានស្លាប់ជំនាន់ខែ្មរក្រហមនៅឆ្នាំ១៩៧៧ ដោយសារតែខ្វះអាហារ។ ជន បានមកស្រុកកំណើត វិញ ហើយបាននិយាយប្រាប់បងប្អូនថា ជំនាន់ខែ្មរ អង្គការបញ្ជូនទៅ ធ្វើការងារនៅស្រែអំពិល។ នៅឆ្នាំ១៩ ៧៧ អង្គការបញ្ជូនមក ធ្វើការងារនៅភ្នំពេញ នៅមន្ទីរពេទ្យ៦មករា។ នៅឆ្នាំ១៩៨៤ ជុន ហៅ ហ៊ត មានជំងឺ ធំពោះរហូតដល់ស្លាប់។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា