Tep Bunthy

ឆេង

បាត់ខ្លួន

ប្រុស

ជំនាន់ខែ្មរក្រហមអាយុ២៧ឆ្នាំ។

០៥០៧០៦២៦ ខេត្ដកំពង់ស្ពឺ ស្រុកសំរោងទង ឃុំរលាំងគ្រើល

អង្គភាពអ្នកទោសនៅមន្ទីរស២១ ភ្នំពេញ។

មជ្ឈិម«១២»ភ្នំពេញ។

អ្នកទោស

ខេអេសអាយ០១០៤ ២០០៥១០២៨ ភូមិរវាង ឃុំរលាំងគ្រើល ស្រុកសំរោងទង ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ សម្ភាសដោយ អ៊ីសា ឧស្មាន។ កំណត់សំគាល់ៈ ជួបជាមួយ ហេង លួង អាយុ ៥៣ ឆ្នាំ ត្រូវជាមិត្តភ័ក្រ។

ទេព ប៊ុនធី ហៅ ឆេង ភេទប្រុស អាយុ២៧ឆ្នាំ បាត់ខ្លួន។ ជួបជាមួយឈ្មោះ ហេង លួង អាយុ៥៣ឆ្នាំ ភេទស្រី ត្រូវជា មិត្ដភក្ដិ។ ប៊ុនធី មានឪពុកឈ្មោះ ទេព ណាំ ជាអ្នកធ្វើការងារ ធំជំនាន់សង្គមរាស្រ្ដនិយម។ ឪពុកម្ដាយ បងប្អូនស្លាប់ជំនាន់ខែ្មរ ក្រហម សព្វថៃ្ងថា នៅសល់ប្អូនស្រីពៅមួយរស់នៅខេត្ដ សៀមរាប មិន ត្រឡប់មករស់នៅស្រុកកំណើតវិញទេ។ បើនិយាយពីឈ្មោះ ប៊ុនធី កាលរៀននៅអនុវិទ្យាល័យកំពង់ស្ពឺ ជាមិត្ដ ភក្ដិនិងគ្នា ព្រោះអ្នកស្រុកភូមិជាមួយគ្នា ឪពុកម្ដាយ ស្គាល់គ្នា។ ប៊ុនធី ជាមនុស្សរៀនសូត្រពូកែ រួចបន្ដរៀន នៅភ្នំពេញ ដល់ថ្នាក់ទីបញ្ចប់ រួចហើយមានដំណឹងថា បានរៀននៅក្រៅ ប្រទេសទៀត។ ប៊ុនធី មានឪពុកជាមន្រ្ដី រាជការនិងមានផ្ទះ នៅភ្នំពេញ ហើយថែមទាំងមានផ្ទះជួលថែមទៀត។ លួង និងកូនចៅអ្នកភូមិបួនប្រាំនាក់បាន ទៅរៀនកាត់ដេរនៅភ្នំពេញ ហើយបានជួលផ្ទះ ប៊ុនធី ស្នាក់នៅ គ្រួសារនេះស្រួលណាស់ មិនកំណាញ់ខ្លួនទេ អ្នកជួលផ្ទះជួនកាលគ្មានលុយឱ្យក៏ គាត់មិនថាអីដែរ។ លួង បាននៅស្នាក់ផ្ទះជួល ប៊ុនធី បានមួយ រយៈខ្លីក៏ត្រឡប់ មកស្រុកកំណើតវិញមុនឆ្នាំ១៩៧៣។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលរបបខែ្មរក្រហមឡើងកាន់អំណាច ប៊ុនធី មិនដឹងជា ទៅណាវិញទេ មិនឃើញទាល់តែសោះ តែឪពុក ម្ដាយបងប្អូនចាញ់ឃោសនាអង្គការក៏ស្លាប់បានអស់ទៅ។ នៅ ឆ្នាំ១៩៧៩ បានដឹងថា ប៊ុនធី ជាប់គុកនៅទួលសែ្លងមានរូបថត។ បើតាមប្រវត្ដិរូប ពេទ ប៊ុនធី ហៅ ឆេង ជានិសិ្សត វិទ្យាល័យបចេ្ចកទេសជាន់ខ្ពស់មិត្ដភាពខែ្មរសូវៀត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៧ អង្គការចាប់ខ្លួនយកមកដាក់នៅ មន្ទីរស២១។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា