Sokh Sarim

TKI0007

នៅរស់

អាយ០៣៨៤១

ស្រី

«បច្ចុប្បន្នអាយុ ៣៨ ឆ្នាំ

២១០៩០២១២ តាកែវ, ត្រាំកក់, ជាងទង, សណេ្ដា

១៩៧៤????

ស្ម័គ្រចិត្ដ

កងចល័ត

ភូមិភាគនីរតី (៤០៥) ខេត្ដកំពត ស្រុកឈូក, ខេត្ដកណ្ដាល ស្រុកកោះធំ។

មេក្រុមក្នុងកងពិសេស, ១៩៧៧។ ១៩៧៨ ធើ្វជាគ្រូបង្រៀនកុមារ។

កុដ, ប្រធានយោធា

ធីខេអាយ០០០៧ ២០០២០១០៩ ភូមិសណ្ដោ ឃុំជាងទង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ សម្ភាសដោយៈ អ៊ីសា ឧស្មាន កំណត់សំគាល់ៈ ជួបសម្ភាសជាមួយ សុខ សារឹុម ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូបផ្ទាល់

សុខ សារឹុម ភេទស្រី អាយុ៣៨ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសណេ្ដា ឃុំជាងទង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ សារឹុម មានកូន៤នាក់ ហើយប្ដីឈ្មោះ ជា ញ៉ាយ។ សារឹុម នៅជំនាន់អាពត រៀនថ្នាក់ទី៣ ហើយពេល នេះអាចអាន និងមើលអក្សរបានខ្លះៗ។ សារឹុម ធ្វើការនៅកង ចល័ត រែកដីធ្វើទំនប់នៅ ទំនប់រំលេច ស្រុកឈូក ខេត្ដកំពត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៧ សារឹុម គេបញ្ចូលទៅក្នុងកងពិសេសដែលមាន គ្នា១០០នាក់ ហើយ សារឹុម ជាប្រធានក្រុម មានគ្នា១៥នាក់ សំរាប់មួយក្រុម។ ចំពោះរបបហូបចុក ក្នុងមួយអាទិត្យគេមាន សម្លរម្ជូរសាច់គោម្ដង និងហូបបាយព្រោះស្ថិតក្នុងកំលាំងកង ពិសេស បន្ទាប់ពី ហូបបាយថៃ្ងត្រង់គឺរៀនក្រោមម្លប់ឈើមួយ ម៉ោង ឬមួយម៉ោងជាង ហើយចុះធ្វើការទៀត។ រាល់ថៃ្ង១០, ថៃ្ង២០ តែងតែបានមកលេងជាមួយឪពុកម្ដាយមួយយប់ ហើយ ព្រឹកឡើងត្រឡប់ទៅ វិញ។ សារឹុម ប្រាប់ថាការងារក្នុងកងមិន សូវជាលំបាកប៉ុន្មានទេ។ ខ្វះតែ៨ខែ មុនពេលដែលរត់ខែ្មរ ក្រហម ឪពុកម្ដាយសារឹុម គេឱ្យទៅនៅកោះធំ ខេត្ដកណ្ដាល ហើយបានយកសារឹុម ទៅតាមក្រោយ សារឹុម ទៅស្នាក់នៅផ្ទះ ជិតមន្ទីរស្រុក ហើយគេឱ្យធ្វើជាគ្រូបង្រៀនកុមារនៅផ្ទះថ្ម ដែល មានកូនសិស្ស ២០៣០នាក់។ ចំពោះសំលៀកបំពាក់ក្នុង រយៈពេល២៣ខែគេបើកឱ្យម្ដង ហើយការហូបចុកក៏មិនខ្វះខាត ដែរ គ្រាន់តែបាយលាយជាមួយពោត។ នៅពេលដែលខែ្មរក្រហម ដួលរលំ សារឹុម និងក្រុមគ្រួសារក៏ធ្វើដំណើរត្រឡប់មកស្រុក កំណើត និងរស់នៅដល់សព្វថៃ្ង។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា