Chey Sarin

TKI0011

នៅរស់

អាយ០០៥៦១

ស្រី

«អាយុ ១៤ ឆ្នាំ»

២១០៩១៤១១ តាកែវ, ត្រាំកក់, ត្រពាំងធំខាងជើង, ពៃ្រដកព

??????

មន្ទីរពេទ្យ៦មករា

មជ្ឈិម, ១២, ភ្នំពេញ, វត្ដភ្នំ

ពេទ្យ នៅមន្ទីរពេទ្យ៦មករា

អឿន, គ្រូពេទ្យ

ធីខេអាយ០០១១ ២០០១០៣២៩ ភូមិពៃ្រដកពរ, ឃុំត្រពាំងធំខាងជើង, ស្រុកត្រាំកក់, ខេត្តតាកែវ។ សម្ភាស ដោយៈ គឹម កែវកន្និដ្ឋា កំណត់សំគាល់ៈ ជួបសម្ភាសជាមួយជៃ សារីន ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូបផ្ទាល់។

ជៃ សារីន ភេទស្រី រស់នៅភូមិពៃ្រដកពរ ឃុំត្រពាំងធំខាងជើង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ សារីន នៅក្នុងរបបខែ្មរក្រហមគេ ជម្លៀសឱ្យទៅនៅភូមិទួលគ្រួស ហើយស្ថិតក្នុងកងកុមារ ដោយគេ រើសអាចម៍ គោ ក្នុងមួយថៃ្ង៣អំរែក និងចាក់ដីក្នុងមួយថៃ្ង៣កុង តែបើយើងលួចរត់ទៅផ្ទះ គេពិន័យឱ្យ៦កុងក្នុង មួយថៃ្ង និងកាត់ បាយពាក់កណ្ដាល។ ក្នុងមួយថៃ្ងគេឱ្យហូបបាយ២ពេលជាមួយ សម្លរត្រកួន និងសំរាក មួយម៉ោងក្រោយបាយថៃ្ងត្រង់។ ពេល សម្រាកគេឱ្យរៀនក្រោមម្លប់ប្រាំង ដែលមានគ្រូឈ្មោះ លី (ប្រុស) ជាអ្នកបង្រៀន សារីន អាចអានបាន មើលបាន ហើយពេលរៀន មានគ្នា ៥០៦០នាក់។ ពេលយប់គេឱ្យដេកនៅក្នុងផ្ទះរួម គេមិនឱ្យ ត្រឡប់មកដេកជាមួយឪពុកម្ដាយទេ ដោយគេឱ្យដេកដំរៀប គ្នា២ជួរ ហើយជួរកណ្ដាលគេដាក់គ្រែរបស់គ្រូ បើជួងវ៉ៃម៉ោង៥ហើយមិន ក្រោកគ្រូជាអ្នកដើរទាត់ឱ្យក្រោក។ ក្រោយមកគេរើសនារីក្នុងកងឱ្យ ទៅធ្វើជាពេទ្យ ខ្លះ ទៅរោងចក្រក្រឡឹង។ ពេលមកដល់ភ្នំពេញ កនែ្លងវត្ដភ្នំមានស្លឹកឈើច្រើន ក៏គេឱ្យបោសសំរាម ហើយស្នាក់នៅ កនែ្លងរទេះភ្លើងបាន៣៤ថៃ្ងទើបគេចាត់ឱ្យទៅធ្វើការ។ កាលហ្នឹង សារីន ជ្រើសរើសនៅក្នុងផ្នែកខាន់លឿង ព្រោះអាណិតកុមារដែល សេ្លក។ មុននឹងចូលធ្វើជាពេទ្យគេបេង្រÃៈនឱ្យចាក់ដើមចេក ចាក់ខ្នើយ ដែលគ្រូមានខែ្មរម្នាក់ និងចិនម្នាក់ បង្រៀន៣ខែ។ ពេលព្រឹកម៉ោង៦ មានឡានគេដឹកទៅរៀន ហើយសំរាកហូបបាយម៉ោង១ទៅរៀន ទៀតរហូតដល់ម៉ោង៤កន្លះទើបត្រឡប់មកកនែ្លងសំរាក ហើយ ពេលខ្លះគេឱ្យដើរប្រមូលរបស់ជ័យភណ្គតាមផ្ទះ ហើយពេលខ្លះទៀត គេឱ្យទៅឈរទទួលចិនដែលគេមក សមេ្ភាធន៍ ឬមកទស្សនៈកិច្ច។ ក្រោយពីខែ្មរក្រហមដួលរលំ សារីន ក៏ត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ ព្រោះនឹកឪពុកម្ដាយ។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា