Nhim Pann

TKI0012

នៅរស់

អាយ០៦៣៨៩

ស្រី

«សម័យខែ្មរក្រហម អាយុ ១៧ ឆ្នាំ។ សម័យបចុ្ចប្បន្ន អាយ

២១០៩១៤១០ តាកែវ, ត្រាំកក់, ត្រពាំងធំខាងជើង, ពៃ្រស្ប

??????

មន្ទីរក៥

មជ្ឈិម, ១២, ភ្នំពេញ្ញ

សមាជិកក្នុងកងកុមារ

វ៉ាន់, គ្រូបង្រៀន

ធីខេអាយ០០១២ ២០០១០៤២៣ ភូមិពៃ្រស្បាត ឃុំត្រពាំងធំខាងជើង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ សម្ភាសដោយៈ គឹម កែវកន្និដ្ឋា កំណត់សំគាល់ៈ ជួបសម្ភាសជាមួយញឹម ប៉ាន់ ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូបផ្ទាល់។

ញឹម ប៉ាន់ ហៅខេម ភេទស្រី អាយុ៤១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិពៃ្រស្បាត ឃុំត្រពាំងធំខាងជើង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ ប៉ាន់ នៅក្នុង សម័យខែ្មរក្រហមស្ថិតនៅក្នុងកុមារ ដោយគេឱ្យរើសអាចម៍គោ, សូ្ទងដក ហើយពេលយប់ស្ដារបាតត្រពាំង ចំណែកខែប្រាំងដើររែក ដីដំបូក។ កាលនៅកងកុមារ ម៉ោង៥ប្រធានក្រុមដើរដាស់ឱ្យទៅ ស្រែស្ទូងមួយព្រឹកមួយផ្លូន ហើយសំរាកថៃ្ងត្រង់ម៉ោង១១កន្លះ ហូបបាយ ចុះទៅដកសំណាបគេកំណត់មួយផ្លូនទៀត បើហើយមុន ម៉ោង៥កន្លះអាចសំរាកបានដល់ ហូបបាយល្ងាចម៉ោង៧ចុះទៅរែកដី នៅបាតត្រពាំងរហូតដល់ម៉ោង១០១០កន្លះ។ ក្នុងមួយក្រុមកង កុមារមានគ្នា១២នាក់ ហើយមានគ្រូ២៣នាក់គ្រប់គ្រងលើក្រុម ទៀត ដែលមានគ្នា១០០នាក់ សំរាប់ រៀនក្រោមម្លប់ឈើ។ ប៉ាន់ ធ្លាប់រត់មកផ្ទះ២៣ដង ហើយពេលត្រឡប់ទៅវិញប្រធានក្រុម ស្ដីឱ្យខ្លាំងៗ ហើយខ្មាស់គេក៏លែងរត់ទៅផ្ទះវិញហើយ។ ដល់អាយុ ១៧ឆ្នាំគេផ្លាស់ទៅនៅកងនារី ហើយ នៅមន្ទីរក៥ ពេលហ្នឹងគឺ ប៉ាន់ បានប្ដូរឈ្មោះខ្លួនឯង ទៅជាខេម ព្រោះឈ្មោះចាស់ខ្មាស់គេ។ នៅមន្ទីរក៥ ប៉ាន់មាននាទីជាអ្នកទទួលភ្ញៀវ ដែលមានគណៈស្រុក ដូចជាតាចាយ, ក្រុមនារីស្រែអំបិល ត្រូវរៀបបាយឱ្យគេហូប។ ក្រៅពីការងាររៀបបាយ មានដូចជាស្រោចដូង បោសសំអាតថ្នល់ បោស អគារ ជូតផ្ទះ ហើយរបបហូបក៏គ្រប់គ្រាន់ ស្អាត មាន អនាម័យជាងនៅជនបទ។ នៅពេលដែលខែ្មរ ក្រហមដួលរលំ ប៉ាន់ ចេះតែរត់តាមគេរហូតដល់កោះកុងទើបត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ ហើយរស់ នៅស្រុកកំណើតរហូតដល់សព្វថៃ្ង។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា