Peng Seng

ប៉េង សេង សែម

ប្រុស

នៅរស់

ខេធីអាយ១០៣១ ២០០៥០២២៥ ភូមិខ្សាច់ល្អិត ឃុំចុងដូង ស្រុកបារាយណ៍ ខេត្តកំពង់ធំ។ សម្ភាសដោយ សារិន វីរៈ។ កំណត់សំគាល់ៈ ជួបជាមួយ ប៉េង សេង ហៅ សែម អាយុ៥០ ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

«បច្ចុប្បន្នអាយុ ៥០ ឆ្នាំ»

០៦០១០៨០៣, កំពង់ធំ ស្រុកបារាយណ៍ ឃុំចុងដូង ភូមិខ្សាច

១៩៧២????

ស្ម័គ្រចិត្ដ

អង្គភាពយោធាកងពល៥០២ ខេត្ដកំពង់ឆ្នាំ។

យោធា

ភូមិភាគមស្ចឹម«៤០១» ខេត្ដកំពង់ឆ្នាំង។

ឡូញ។

ប៉េ សេង ហៅ សែម ភេទប្រុស អាយុ៥០ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្ដិរូប។ សេង មានប្រពន្ធឈ្មោះ ស៊ីម មានកូនចំនួនពីរនាក់ ប្រកបមុខ របរធ្វើស្រែចម្ការ សព្វថៃ្ងរស់នៅភូមិខ្សាច់ល្អិត ឃុំចុងដូង ស្រុកបា រាយណ៍ ខេត្ដកំពង់ធំ។ សេង មានឪពុកឈ្មោះ ប៉េ ម្ដាយឈ្មោះ ប៊ុយ ដុង មានបងប្អូនចំនួន៨នាក់ ស្រី២ប្រុស៦។ សេង ធ្លាប់រៀនសូត្រនៅសាលាបឋមសិក្សាខ្សាច់ល្អិតបាន ត្រឹមថ្នាក់ទី១០ឪចាស់ឱ កាលជំនាន់ដើមលោកគ្រូក៏កាចហើយរៀន ទាំងព្រឹកទាំងល្ងាចមិនដូចឥឡូវទេ។ សេង ឈប់រៀនដោយ សារប្រទេសជាតិកើតមានសង្គ្រាមឆ្នាំ១៩៧០។ នៅឆ្នាំ១៩៧២ បានស្ម័គ្រចិត្ដចូលបម្រើចលនាខែ្មរ ក្រហមមុនដំបូងអង្គការហៅ ទៅប្រជុំឃោសនាគោលនយោបាយនិងឱ្យលេងរាំចេ្រÃៈងសិល្បៈត្រឹមឃុំ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៣ បានអង្គការបញ្ជូនទៅហ្វឹក ហាត់រៀនក្បួនយោធានិងឡើងទៅសមរភូមិវាយជាមួយ ទាហានលោកលន់ នល់។ ពេលធ្វើសង្គ្រាមត្រូវរបួសដៃ ក៏ត្រឡប់មកផ្ទះវិញនៅមិនបានក៏ត្រឡប់ទៅ អង្គភាពវិញ ចូលសមរភូមិបន្ដទៀតដើរវាយជាមួយទាហានលន់ នល់ ចល័តគ្រប់កនែ្លង។ នៅឆ្នាំ១៩ ៧៥ កម្លាំងខែ្មរក្រហមនៅគ្រប់ កងពលបានចូលទៅដល់ទីក្រុងភ្នំពេញ។ ពេលចូលដល់អង្គការ ថ្នាក់លើ បានប្រកាសដាក់មេក្រូថា ឱ្យប្រជាជនទាំងអស់ចេញ ពីទីក្រុងឱ្យអស់ក្នុងរយៈពេលបីថៃ្ង ពេលនោះបាន ឃើញ ប្រជាជននាំគ្នាចេញទៅតំបន់រៀងៗខ្លួនខ្លះសំដៅទៅស្រុកកំណើតមានរែកស្ពាយឥវ៉ាន់យ៉ាងលំបាក ព្រមទាំងទឹកមុខមិន សប្បាយរីករាយ។ ពេលចប់សង្គ្រាម សេង នៅក្នុងកងពល ៣១០ប្រធានកង ពលឈ្មោះ អឿន អង្គការបានចាត់តាំង ឱ្យយោធាជាច្រើនចុះធ្វើស្រែដូចជាប្រជាជនដែរ។ នៅឆ្នាំ១៩ ៧៦៧៧ មានរឿងរ៉ាវកើតឡើងចោទថា អ្នកនេះក្បត់អ្នក នោះក្បត់រហូតចាប់ប្រធានកងពលនិងកម្មា ភិបាលខែ្មរក្រហម ជាច្រើនផេ្សងទៀត។ សេង អង្គការបញ្ជូនទៅធ្វើការលុតដំ នៅព្រលានយន្ដហោះ ខេត្ដកំពង់ឆ្នាំង ជាមួយយោធា ជាច្រើនភូមិភាគរយរាប់ពាន់នាក់។ ពេលទៅដល់ព្រលាន យន្ដហោះអង្គ ការបានចាត់តាំងឱ្យគាស់គល់ឈើនិង បំបែកថ្មភ្នំសម្រាប់ធ្វើព្រលានយន្ដហោះ ដែលមានជំនាញការជា ជនជាតិចិនរាប់រយនាក់ នៅក្នុងកងពល៥០២។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ សេង បានរត់ចូលពៃ្រជាមួយកម្មា ភិបាលក្រហមហើយបាន ប្រមូលម្ដុំគ្នាវាយតតាំងជាមួយកងទ័ពវៀតណាមបន្ដទៀត វាយបណ្ដើរថយ បណ្ដើរដោយសារខ្លាចវត្ដមានកងទ័ពវៀតណាម។ សេង បានទៅដល់ខេត្ដបៃ៉លិន រួចបន្ដបណ្ដើរទៅ ព្រំដែនថៃ រហូតដល់ឆ្នាំ១៩៨០ យោធាខែ្មរក្រហមស្លាប់ច្រើន ខ្លះក៏ចូលសារភាពវិញ។ សេង នៅ បានបន្ដរស់នៅក្នុងជំរំ រហូតដល់ឆ្នាំ១៩៩៣ ពេលមានវត្ដអ៊ុនតាក់ ចូលបោះឆ្នោត បានត្រឡប់មកដល់ ស្រុកកំណើតវិញ។

ដឹងថា ជំនាន់ខែ្មរក្រហមសម្លាប់មនុស្ស។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា