By Seng Heang

ប៊្គ សេងហ៊ាង

ស្រី

នៅរស់

ខេអអាយ០០៤០ ២០០៦០៣០២, ភូមិចំបក់២ ឃុំចំបក់ ស្រុកព្រែកប្រសប់ ខេត្តក្រចេះ។ សម្ភាសដោយឆាយ ណារឿន។ កំណត់សម្គាល់ៈ ជួបជាមួយ ប៊្គ សេងហ៊ាង អាយុ៥២ឆ្នាំ ត្រូវ ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

«កើតឆ្នាំ១៩៥៥»

១០០៣០១០២, ខេត្ដក្រចេះ ស្រុកព្រែកប្រសប់ ឃុំចំបក់ ភូ

១៩៧២???

ស្ម័គ្រចិត្ដ

អង្គភាពក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម ភ្នំពេញ។

កម្មករ

មជ្ឈិម«១២» ភ្នំពេញ់

ជាតិ ជាប្រធានវរលេខ២៧។ តាអឿន ជាប្រធានឃ្លាំងរដ្ឋ នៅភូមិភាគឧត្ដរ។ រឿង ជាប្រធានក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម។ សុន ជា

ឡុន, ស្រួយ, ឡេង, ឡៃ និង ណែត ជាអ្នកបំពាក់បំប៉នគាត់ ឱ្យចូលបដិវត្ដ។

ប៊ី សេងហ៊ាង ភេទស្រី អាយុ៥២ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្ដិរូប។ ហ៊ាង មានប្ដីឈ្មោះ សិទ្ធ មានកូន សព្វថៃ្ងប្រកប មុខរបរធ្វើស្រែចម្ការ រស់នៅភូមិចំបក់២ ឃុំចំបក់ ស្រុកព្រែកប្រសប់ ខេត្ដក្រចេះ។ ហ៊ាង មានឪពុកឈ្មោះ ធីន ម្ដាយឈ្មោះ សួង មានបងប្អូន៧នាក់។ ហ៊ាង ធ្លាប់បានរៀនសូត្រនៅសាលាបឋមសិក្សាចំបក់ត្រឹមថ្នាក់ទី ៩ឪចាស់ឱ ឈប់រៀនដោយសារកើតមានរដ្ឋប្រហារទម្លាក់ សមេ្ដចសីហនុ នៅឆ្នាំ១៩៧០។ ពេលនោះប្រទេស ជាតិកើតមានសង្គ្រាម មានបាតុកម្មកើតឡើង សាលារៀន ត្រូវបិទទ្វារ មានយន្ដហោះទម្លាក់គ្រាប់បែក។ ហ៊ាង បានមកនៅផ្ទះជួយធ្វើស្រែចម្ការឪពុកម្ដាយ។ នៅឆ្នាំ១៩៧២ ហ៊ាង បានស្ម័គ្រចិត្ដចូលបម្រើចលនាខែ្មរក្រហម ដោយ ស្ដាប់តាមការអំពាវនាវឱ្យចូលពៃ្រម៉ាគី។ ពេលចូលដំបូង អង្គការចាត់តាំងឱ្យទៅរៀនសូត្រគោលនយោ បាយចប់និង បានចុះទៅឃោសនាប្រជាជននៅតាមភូមិឱ្យយល់ពីបដិវត្ដ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៣ ហ៊ាង បានចូលធ្វើជា យោធាតែម្ដង អង្គការ បញ្ជូនទៅភូមិភាគឧត្ដរ នៅក្នុងកងពលទី១ ប្រធានកងពលឈ្មោះ អឿន។ ហ៊ាង បាន ចូលសមរភូមិវាយជាមួយទាហានលន់ នល់ នៅម្ដុំស្រុកជើងពៃ្រ កាលនោះ ហ៊ាង មានតួនាទីដឹកនាំយោធាចំនួន ១២នាក់ សម្រាប់ជញ្ជូនគ្រាប់និងសែងអ្នករបួស។ នៅឆ្នាំ១៩៧៤ ហ៊ាង បានវាយរំកិលទៅដល់ព្រែកក្ដាម ព្រែកព្នៅនិងវាយ ចូលដល់ទីក្រុងតែម្ដង តែមិនវាយបានទីក្រុងភ្នំពេញ ធ្វើឱ្យយោធាខែ្មរក្រហមនិងទាហានលន់ នល់ ស្លាប់ច្រើនដូចគ្នា។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលរបបខែ្មរក្រហមឡើងកាន់អំណាច ហ៊ាងនៅម្ដុំទួកគោក បាន ឃើញកងពលទី២ឈ្មោះ តាសារឿន បាយវាយសម្លាប់អ្នកចំរៀងជើងចាស់ម្នាក់ទម្លាក់ចូលទៅក្នុងលូ។ បន្ទាប់មកទៀត អង្គការចាត់តាំងឱ្យឡើងឡានធ្វើធ្វើការងារ នៅម្ដុំផ្សារថ្មី។ បន្ទាប់មកទៀត អង្គការបញ្ជូនទៅធ្វើ ការងារនៅក្នុងក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម ដែលមានប្រធានឈ្មោះ តារិទ្ធ។ ហ៊ាង បានធ្វើការងារនៅម្ដុំស្ពានជ្រោយចង្វា ឥវ៉ាន់ មានកៅស៊ូ គ សំឡី ស្រូវ ត្រូវនាំចេញទៅប្រទេសចិនតាមផ្លូវសមុទ្រ កំពង់សោម។ យើងបានរបស់ ត្រឡប់មកវិញពីប្រទេសចិន និងកូរ៉េ រួមមានម៉ាស៊ីន ដែក ជាដើម។ នៅឆ្នាំ១៩៧៨ មានកម្មាភិបាលមួយ ចំនួនអង្គការចាប់ខ្លួនអស់ជាច្រើន។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៨ ហ្នឹងដែរ អង្គការបានចាត់តាំង ហ៊ាង និងមនុស្សមួយ ចំនួនទៀត ដែលអង្គការគិតថា មានជាប់និន្នការ អង្គការបញ្ជូនមកលុតដំធ្វើស្រែនៅគុកពៃ្រស។ នៅឆ្នាំ១៩ ៧៩ ហ៊ាង និងប្ដី បានរត់ចូលពៃ្រមួយរយៈក៏រត់ត្រឡប់មកស្រុក កំណើតវិញ។

គាត់ធ្លាប់បានឃើញផ្ទាល់ភ្នែកថា ប្រធានកងពលលេខ២ឈ្មោះ តាឈិន បានសម្លាប់អ្នកចម្រៀងពីសង្គមចូលទៅក្នុងអណ្ដូងទ

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា