Chuon Sokha

ជួន សុខា

ប្រុស

នៅរស់

ខេអេសអាយ០០២១ ២០០៥១២២៦, ភូមិគីរីរស្មី ឃុំពៃ្រ រំដួល ស្រុកភ្នំស្រួច ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ សម្ភាសដោយ ឡង ដានី។ កំណត់សម្គាល់ៈ ជួបជាមួយ ជួន សុខា អាយុ ត្រូវជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

បច្ចុប្បន្នអាយុ៤៤ឆ្នាំ។

០៥០៦០៨០២, កំពង់ស្ពឺ ភ្នំស្រួច ពៃ្ររំដួល គីរីរស្មី

១៩៧៦????

ស្ម័គ្រចិត្ដ

មន្ទីរពេទ្យ ៦ មករា ភ្នំពេញ។

បុគ្គលិកពេទ្យ

មជ្ឈិម«១២»ភ្នំពេញ។

ជួន ជឿន និង អៀង ធារិទ្ធ ជាប្រធានពេទ្យ៦មករា។

ជួន សុខា ភេទប្រុស អាយុ៤៤ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្ដិរូប។ សុខា មានប្រពន្ធឈ្មោះ ពិច មានកូន៦នាក់ ស្រី២ ប្រុស៤ សព្វថៃ្ងប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការ រស់នៅភូមិគីរីរស្មី ឃុំពៃ្ររំដួល ស្រុកភ្នំស្រួច ខេត្ដកំពង់ស្ពឺ។ សុខា មានឪពុកឈ្មោះនួន ជួន ម្ដាយឈ្មោះ យី សារី។ សុខ មានបងប្អូន៤នាក់ ស្រី២ប្រុស២ មានស្រុកកំណើត នៅភូមិថ្លុកព្រិច ឃុំតាំងខ្យារ ស្រុកភ្នំស្រួច ខេត្ដកំពង់ស្ពឺ។ សុខា ធ្លាប់បានរៀនបន្ដិចនៅក្នុងពៃ្រស្ដុក គ្មានភូមិទេ ក្រោយពីកើតមានរដ្ឋប្រហារទម្លាក់សមេ្ដចសីហនុ មានយន្ដហោះទម្លាក់គ្រាប់បែកមិនអាចរស់នៅស្រុកកំណើត បានប្រជាជននៅក្នុងភូមិភាគច្រើនរត់ចូលទៅតំបន់រំដោះ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលរបបខែ្មរក្រហមឡើងកាន់ អំណាច ប្រជាជននាំគ្នាត្រឡប់មករស់នៅក្នុងភូមិវិញ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ សុខា អង្គការចាត់តាំងឱ្យទៅរស់នៅក្នុង អង្គភាពកងកុមារ មានតួនាទីដើររើសអាចម៌គោនិងដើរកាប់ដើមកនេ្រ្ទÃៈងខែត្រ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៦ អង្គការចាត់ តាំងឱ្យមកធ្វើការងារនៅភ្នំពេញ មានគ្នាចំនួន៤នាក់ ឈ្មោះ ប៊ុន ឈ្មោះ ឈុំ ឈ្មោះ អ៊ុកនិងសុខា ចូលតាម រយៈប្រធានឃុំឈ្មោះ ស៊ុន។ សុខា មានអារម្មណ៍ តេ្រកអរសប្បាយចិត្ដ ព្រោះចង់ស្គាល់ភ្នំពេញ ឪពុកម្ដាយក៏ មិនបានដឹងដែរ អង្គការចុះទៅជ្រើសរើសមកតែម្ដង។ សុខា ខាងមកដល់ដំបូងអង្គការឱ្យស្នាក់នៅក្រសួងការពារ ជាតិនិង បន្ទាប់មកបញ្ជូនមកមន្ទ្គរពេទ្យ៦មករា ប្រធានសង្គមកិច្ចមានឈ្មោះ អ្នកស្រី អៀង ធិរិទ្ធ និង លោក ជួន ជឿន។ នៅពេលប្រជុំម្ដងៗ មានលោកស្រីអៀង ធិរិទ្ធ មានប្រសាសន៍ថា កុំឱ្យយើងដើរតាមខ្សែ គិញ ដើរតាមអង្គការបានសុខហើយ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៨ ឃើញអង្គការជម្លៀសប្រជាជនមកពីខេត្ដស្វាយរៀង ដឹក ឆ្លងកាត់ទីក្រុងភ្នំពេញដែរ។ នៅពេលធ្វើសង្គ្រាមជាមួយ ប្រទេសវៀតណាមកាន់តែខ្លាំងយោធាខែ្មរក្រហម កាន់ តែមានរបួសច្រើន ស្លាប់ក៏ច្រើននិងមានកម្មាភិបាល ខែ្មរក្រហមមួយចំនួនបាត់ខ្លួនដោយសារខុសសីលធម៌និជាប់ និន្នាការនយោបាយ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ សុខា បានរត់ចេញពីភ្នំពេញ នៅម៉ោង១០យប់ រួមជាមួយក្រុមការ ងារជាច្រើននាក់ផេ្សងទៀត រួមទាំងកម្មាភិបាលខែ្មរក្រហមជាន់ខ្ពស់មួយចំនួនទៀត។ សុខា បានរត់ទៅដល់ខេត្ដ បាត់ដំបង ខេត្ដបៃ៉លិន ព្រំដែនថៃ អស់មួយរយៈពេលធំបានត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ បានរៀបការប្រពន្ធ នៅឆ្នាំ១៩៨២។

ដឹងថា ជំនាន់ខែ្មរក្រហមអង្គការចាប់មនុស្សជាច្រើនយកទៅសម្លាប់ ចោល។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា