Pon Sarin

BMI0069

ប៉ុន សារិន

នៅរស់

ប្រុស

«បច្ចុប្បន្នអាយុ៦១ឆ្នាំ»

០៣១០០៥០១ ខេត្ដកំពង់ចាម ស្រុកមេមត់ ឃុំដារ ភូមិដារ។

១៩៧២????

ស័្មគ្រចិត្ដ

ភ្នំពេញ ព្រែកព្នៅ។

មជ្ឈឹម ភ្នំពេញ ម្ដុំព្រែកព្នៅ

ធ្វើទូក កាណូត។

តាម៉ន

ប៊្គអឹមអាយ០០៦៩ ២០១០១០១៩ ភូមិសង្កែ ឃុំបឹងបេង ស្រុកម៉ាឡៃ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ សម្ភាសន៍ដោយ។ សម្ភាសន៍ជាមួយ ប៉ុន សារិន ភេទប្រុស អាយុ៦១ឆ្នាំ។ ក្រៅប្រវត្គ្តរូប។

ប៉ុន សារិន ភេទប្រុស អាយុ៦១ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសង្កែ ឃុំបឹងបេង ស្រុកម៉ាឡៃ ខេត្ដបន្ទាយមានជ័យ។ ស្រុកកំណើតនៅខេត្ដកំពង់ចាម ស្រុកមេមត់ ឃុំដារ ភូមិដារ។ ប្រពន្ធរបស់ សារិន រៀបការនៅឆ្នាំ ១៩៧៨ ដែលអង្គការជាអ្នករៀបឱ្យ ហើយប្រពន្ធរបស់គាត់ឈ្មោះ ជា ស៊ីម និងមានកូន៥នាក់ ស្រី៣នាក់។ ឪពុកឈ្មោះ ប៉ុន សៀក ហើយម្ដាយ ឈ្មោះ ទូច។ ហើយ សារិន មានបងប្អូន៥នាក់។ សារិន ចូលរណសិរ្សរំដោះជាតិវ៉ៃជាមួយ លន់ នល់ នៅឆ្នាំ១៩៧២ ដោយកាលហ្នឹងនៅតំបន់២១ ភូមិភាគបូព៌ា ដែលដឹកនាំដោយ សោ ភឹម។ រហូតដល់ឆ្នាំ១៩៧៥ សារិន គេឱ្យមកនៅក្រសួង ជើងទឹក នៅព្រែកព្នៅ ដែលក្រោមការដឹកនាំរបស់តាម៉ន។ ហើយការងារ នៅទីនោះមានដូចជា ធ្វើទូក ធ្វើកាណូត សំរាប់ដឹកសម្ភារៈ។ រហូត ដល់វៀតណាមចូលរំដោះ សារិន ចង់ត្រឡប់ទៅស្រុក កំណើតដែរ តែមិនអាចមកបាន ព្រោះត្រូវហែលឆ្លងទនេ្លដល់ទៅពីរ គាត់និង ប្រពន្ធរបស់គាត់មិនអាច មកបានទើបចេះតែរត់ទៅតាមគេ។ សារិន ចេញពីភ្នំពេញមកតាមកំពង់ឆ្នាំង ទៅពោធិ៍សាត់ ទៅដល់ បវេល ទើបចូលពៃ្រ ឡើងភ្នំ ទៅដល់បៃ៉លិន រហូតដល់ខែ៤ ទើបទៅដល់ភ្នំ ៥០២ (សព្វថៃ្ងភ្នំម៉ាឡៃ)។ ពេលទៅដល់ទីនោះក៏មានកំលាំងខាង វៀតណាមទៅដល់ដែរ ហើយចេះតែ ច្បាំងគ្នា រត់ទៅថៃខ្លះ ច្បាំង គ្នាខ្លះ ប្រពន្ធនៅខាងក្រោយចាំដឹកជញ្ជូនស្បៀងឱ្យទៅសមរភូមិមុខ ហើយ សុខ ភាព ជាអ្នកដឹកនាំ។ ដល់ឆ្នាំ១៩៩៣ ពេលដែលមាន ប្រជាជនច្រើនទៅៗ គេបាន បង្កើតជាសាលារៀនធ្វើពីឈើ រហូត ដល់ពេលផ្ដាច់ខ្លួនទើបមានសាលាធ្វើពីថ្ម មានមន្ទីរពេទ្យ។ បន្ទាប់ពី ផ្ដាច់ខ្លួនទើបមានជីវភាពធូរធារ អ្នកណាខំរក អ្នកហ្នឹងបាន ហើយមាន អ្នកក្នុងចេញចូលស្រួល។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា