PROMOTING ACCOUNTABILITY
Sokh Koeun
| Personal Info | |||||
| ID: | OMI0369 | ||||
|
Gender
|
f
|
||||
|
ភេទ
|
ស្រី
|
||||
Status |
Alive |
||||
|
ស្ថានភាពគ្រួសារ
|
នៅរស់
|
||||
Source Interview |
|||||
|
ប្រភពនៃឯកសារ/បទសម្ភាសន៍
|
អូអ៊ឹមអាយ០៣៦៩២០១៣១២២១ ភូមិបន្ទាយចាស់ ឃុំព្រះប្រឡាយ ស្រុកត្រពាំងប្រាសាទ ខេត្តឧត្តរមានជ័យ។ សំភាសដោយៈ សុខ វណ្ណៈ។ កំណត់សម្គាល់ៈ ជួបជាមួយឈ្មោះ សុខ គឿន ភេទស្រី អាយុ៥៤ឆ្នាំ។ ក្រៅប្រវត្តិរូប។
|
||||
|
Date of Birth
|
Present age:54 years old
|
||||
|
ថ្ងៃ-ខែ-ឆ្នាំ កំណើត
|
«បច្ចុប្បន្នអាយុ៥៤ឆ្នាំ»
|
||||
|
ទីកន្លែងកំណើត
|
១៣០១០២?? ខេត្ដព្រះវិហារ ស្រុកជ័យសែន ឃុំស្ដៅ?? ភូមិ
|
||||
|
Join KR
|
1974????
|
||||
|
ការចូលរួមសកម្មភាពក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម
|
១៩៧៤????
|
||||
|
Reason to Join KR
|
Volunteer.
|
||||
|
មូលហេតុចូលរួមសកម្មភាពក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម
|
ស្ម័គ្រចិត្ដ
|
||||
|
អង្គភាពក្នុងរបបខ្មែរក្រហម(1975-79)
|
អង្គភាពពេទ្យ១៧មេសា ភ្នំពេញ។
|
||||
|
KR Rank(1975-79)
|
|
||||
|
តួនាទីក្នុងរបបខ្មែរក្រហម(1975-79)
|
ពេទ្យ
|
||||
|
ទីតាំងភូមិសាស្រ្តក្នុងរបបខ្មែរក្រហម(1975-79)
|
(១២) ភ្នំពេញ។
|
||||
|
Superior
|
|
||||
|
អ្នកដឹកនាំ
|
ប្រធានឈ្មោះ ជួន ជឿន ឈ្មោះ ពឿន។
|
||||
|
Associates
|
|
||||
|
អ្នកពាក់ព័ន្ធដទៃទៀត
|
|
||||
|
Summary
|
Sokh Koeun, female, 54 years old and lives in Banteay Chass village Preah Pralay commune, Trapeang Prasat district, Oddar Meanchey province. Koeun៌s husband is Chann Peoun. Koeun has four sons. Koeun is a farmer.
Koeun was born in Sang Kum Thmei village, Sdao commune, Chey Sen district, Preah Vihear province. Koeun៌s father is Meas Phim and her mother, Sokh Hem. Koeun has two sisters and one brother. Koeun studied grade 11 (old system) at Sang Kum Thmei Primary School when she was young. Koeun quitted from the school and helped her parents in rice field.
In 1974, Koeun volunteered to join the KR revolution. At that time she was 15 years old. First, Koeun was at Chey Sen៌s Mobile Brigade Unit. When the KR gained power in April 1975, the KR sent Koeun to Phnom Penh. Koeun was a medical staff at 17 Mesa Hospital. There were thousand staffs in the hospital. Koeun mentioned that the KR did not require people who have school background for training to be medical staff. There were several Chinese experts who worked in the hospital. Chuon Choeun was a chief of the hospital.
Since 1977, the KR did not provide enough food for both patients and medical staffs. Moreover, there were many medical staff s were disappeared.
When the Vietnamese arrived in Cambodia in 1979, Koeun fled with other thousand KR along National Road number 4 to western part because she was afraid of Vietnamese soldiers. However, Koeun was arrested by the Vietnamese and educated for three days, and then Koeun was sent to her home village by the Vietnamese.
In 1981, Koeun decided to run into forest again because she did not happy with villagers called her KR or Pol Pot. Koeun climbed up Dangrek Mountain at the KR military base [1003]. Koeun was in Division 612. [Ta] Hoeun was a chief of the division. In 1982, Koeun married to her husband and lived in a KR refugee camp. In 1990, [Ta] Mok paved a road from top Dangrek Mountain down to Anlong Veng, and then [Ta] Mok allowed his soldiers and people live in Anlong Veng area. Finally, the KR integrated with the Cambodian government in 1998; and people can enjoy doing something as they wishing.
|
||||
|
សេចក្ដីសង្ខេបបទសម្ភាស៏
|
សុខ គឿន អាយុ៥៤ឆ្នាំ មានប្ដីឈ្មោះ ចាន់ ពឿន អាយុ៧៧ឆ្នាំ មានកូន៤នាក់ ប្រុសទាំងអស់ សព្វថៃ្ងរស់នៅភូមិបន្ទាយចាស់ ឃុំព្រះប្រឡាយ ស្រុកត្រពាំងប្រាសាទ ខេត្ដឧត្ដរមាន ជ័យ។ គឿន មានស្រុកកំណើតនៅភូមិសង្គមថ្មី ឃុំស្ដៅ ស្រុកជ័យសែន ខេត្ដព្រះវិហារ។ គឿន មានឪពុកឈ្មោះ មាស ភឹម ម្ដាយឈ្មោះ សុខ ហែម មានបងប្អូន៤នាក់ ស្រី២ប្រុស១។ គឿន កាលពីតូចរៀននៅសាលាបឋមសិក្សាសង្គមថ្មីត្រឹមថ្នាក់ទី១១ឪចាស់ឱ ឈប់រៀនមកជួយធ្វើស្រែចម្ការ ឪពុកម្ដាយ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៤ បានស្ម័គ្រចិត្ដចូលធ្វើបដិវត្ដ កាលនោះ អាយុ១៥ឆ្នាំ មុនដំបូងចូលនៅ កងចល័តស្រុកជ័យសែន។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ អង្គការបានបញ្ជូនឱ្យទៅធ្វើការនៅភ្នំពេញ ធ្វើជាបុគ្គលិក ពេទ្យប្រចាំមន្ទីរពេទ្យ១៧មេសា ហៅមន្ទីរ ពេទ្យរុស្សី កាលនោះមានបុគ្គលិកពេទ្យរាប់ពាន់នាក់។ កាល ជំនាន់ខែ្មរក្រហមទោះបីយើងមិនចេះអក្សរក៏អាចធ្វើបុគ្គលិក
ពេទ្យបានដែរ កាលនោះមានជនជាតិចិន មកបង្រÃៈនមានអ្នក ចាំបកប្រែ ប្រធានពេទ្យឈ្មោះ តាជួន ជឿន ឈ្មោះ ពឿន កូនប្រសារលោក អៀង សារី កាលនោះមានអ្នកជំងឺជា ច្រើនមកពីតាមបណ្ដាលខេត្ដផេ្សងៗ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៧ របប ហូចចុកមិនបានគ្រប់គ្រាន់ទេ ទាំងបុគ្គលិកពេទ្យទាំងអ្នកជំងឺ ហើយមានបុគ្គលិកមួយចំនួនបានបាត់ខ្លួន សេ្ទីរតែរាល់ថៃ មិនដឹងថាអង្គការយកទៅណាទៅ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ គឿន
បានរត់ទៅតាមផ្លូវជាតិលេខ ៤ រត់ចូលពៃ្រតាមអង្គភាពមាន មនុស្សរាប់មុឺននាក់រត់ចូលពៃ្រដោយសារតែខ្លាចកងទ័ពវៀតណាម។ តែពេលធ្វើដំណើរស្រាប់តែកងទ័ពវៀតណាមចាប់បានមួយ ចំនួន ពេលនោះមានអ្នកបកប្រែជាជនជាតិ ខែ្មរប្រាប់ថា ខាងកងទ័ពវៀតណាមមិនធ្វើអីបងប្អូនទេ បើបងប្អូននៅស្រុកណា ទៅស្រុកនោះវិញទៅ ពេលនោះ គឿន ត្រូវបានកងទ័ពរំដោះ អប់រំបានបីថៃ្ងក៏បញ្ជូនតាមឡានមកដល់ស្រុកកំណើតវិញនៅឆ្នាំ ១៩៧៩ដដែរ។ នៅឆ្នាំ១៩៨១ គឿន បានសមេ្រចិត្ដរត់ចូល ពៃ្រវិញដោយសារតែមានពាក្សសំដី អ្នកភូមិនិយាយថា ជាខែ្មរក្រហមជា ប៉ុល ពត។ គឿន ជាស្រីមិនទាន់បានរៀប ការហើយបានចាក ចេញពីផ្ទះចោលឪពុកម្ដាយមក ដល់ច្រក១០០៣ ជានារីដឹកជញ្ជូនគ្រាប់នៅកងពល៦១២ ប្រធានកង ពលឈ្មោះ តាហឿន។ នៅឆ្នាំ១៩៨២ គឿន
បានរៀបការរគាន់តែបានសែនទេ ព្រោះរស់នៅក្នុង ពៃ្រគ្មានវត្ដ គ្មានសាសនា ពេលរៀបការហើយរស់នៅសមរភួមិក្រោយ ជួយបិតចំរូងប្ដីទៅសមរភូមិ មុខជួនមួយឆ្នាំបានជួបគ្នាម្ដង។ នៅឆ្នាំ១៩៩០ តាម៉ុក បានធ្វើផ្លូវដឹកនាំប្រជាជនឱ្យមករស់នៅតាម ជើងភ្នំ រស់នៅតាមអង្គភាពផេ្សងៗគ្នា។ នៅឆ្នាំ១៩៩៨ កម្លាំងខែ្មរក្រហមបានធ្វើសមាហរណ៍កម្មជា មួយរដ្ឋាភិបាល ទើបសព្វថៃ្ងប្រជាជនរស់នៅបានសុខ សប្បាយមានជីវភាពធូរធារមិនដូចសម័យខែ្មរ ក្រហមរស់នៅគ្មាន អាហាររគប់គ្រាន់និងយកមនុស្សទៅសម្លាប់ចោលទៀត។
|
||||
|
សកម្មភាពពាក់ព័ន្ធភស្តុតាង
|
ធ្លាប់ឃើញស្លាប់នៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យនិងបុគ្គលិកមួយចំនួនបាត់ខ្លួន។
|
||||
|
Copyright
|
© DC-Cam
|
||||
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា
|
||||