Saing Vy

OMI0041

សាំង វី

ប្រុស

បច្ចុប្បន្នអាយុ៥៥ឆ្នាំ។

១៩៧២????

ស្ម័គ្រចិត្ដ

អង្គភាពយោធាកងពល៨០១

ភូមិភាគឥសាន«១០៨» ខេត្ដរតនគិរី

យោធា

សូរ សារឿន

អូអឹមអាយ០០៤១២០១២០២១៣,ភូមិកណ្តាលលើ ឃុំអន្លង់វែង ស្រុកអន្លង់វែង ខេត្តឧត្តរមានជ័យ។ សំភាសន៍ដោយៈផាត កុសល។ ជួបជាមួយឈ្មោះ សាំង វី ភេទប្រុស អាយុ៥៥ឆ្នាំ ក្រៅប្រវត្តិរូប។

សាំង វី ភេទប្រុស អាយុ៥៥ឆ្នាំ ក្រៅប្រវត្ដិរូប។ វី មានប្រពន្ធកូន ប្រកបមុខរបរធ្វើស្រែចម្ការ សព្វថៃ្ងរស់ នៅភូមិកណ្ដាលលើ ឃុំអន្លង់វែង ស្រុកអន្លង់វែង ខេត្ដឧត្ដរមានជ័យ។ វី មានឪពុក ម្ដាយមានបងប្អូនចំនួន៧ នាក់ កាន់សាសនាព្រះពុទ្ធ មានស្រុក កំណើតនៅភូមិគោភ្នំ ឃុំវារិន ស្រុកវារិន ខេត្ដឧត្ដរមានជ័យ។ វី ធំពេញ វ័យនៅពេលប្រទេសជាតិកើតមានសង្គ្រាមរដ្ឋប្រហារ ឆ្នាំ១៩៧០ ពេលនោះកេ្មងមិនសូវបានដឹងរឿងនយោ បាយអីទេ។ ក្រោយឆ្នាំ១៩៧០ ប្រទេសកើតមានសង្គ្រាម មានយន្ដហោះ ទម្លាក់គ្រាប់ មានក្រុមចលនាខែ្មរ ក្រហមចូលមកឃោសនាឱ្យកម្លាំង យុវជនយុវនារីចូលពៃ្រម៉ាគីដើម្បីរំដោះជាតិ។ នៅឆ្នាំ១៩៧២ វី បានស្ម័គ្រ ចិត្ដចូលបម្រើចលនាខែ្មរក្រហម មុនដំបូងអង្គការ ចាត់តាំងឱ្យនៅខាងសិល្បៈរាំចេ្រÃៈងសប្បាយមិនចង់វិញមកផ្ទះ វិញទេ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៣ អង្គការបញ្ជូនឱ្យទៅធ្វើជា យោធាស្រុកវារិន ហើយអង្គការបញ្ជូនទៅសមរភូមិវាយជា មួយទាហានលន់ នល់ រហូតដល់ព្រែកក្ដាម ព្រែកតាទែន។ នៅថៃ្ងទី១៧មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ ចូលដល់ទីក្រុង ភ្នំពេញតែម្ដង ពេលនោះឃើញប្រជាជនត្រូវអង្គការប្រកាសឱ្យចេញពីទីក្រុងមួយ
រយៈសិនដើម្បីបោសសម្អាត ខ្មាំង តាមពិតទៅប្រជាជន មិនបានវិលមកទីក្រុងវិញទេ ទីក្រុងមានតែកម្មាភិបាលខែ្មរក្រហម យោធា និងកម្មករ រស់នៅធ្វើការងារទៅតាមក្រសួងមន្ទីរ។ វី ដំបូង អង្គការចាត់តាំងឱ្យចុះធ្វើស្រែចម្ការនៅតាមតំបន់ជាយៗ ក្រុង ភ្នំពេញ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៦ អង្គការបញ្ជូនឱ្យទៅខេត្ដរតនគិរី ដើម្បីការពារព្រំដែនលាវនិងវៀតណាម កម្ពុជានៅ កណ្ដាល។ វី នៅក្នុងកងពល៨០១ ប្រធានកងពលឈ្មោះ សូរ សារឿន យោធាខែ្មរក្រហមដែលអង្គការ បញ្ជូនឱ្យទៅការពារព្រំដែនរតនគិរី មានជំងឺគ្រុនចាញ់ស្លាប់អស់ជាច្រើន ព្រោះយោធាទាំងនោះរស់នៅ ក្នុងពៃ្រ ដូចសត្វ រស់នៅជាមួយសត្វខ្លា ដំរី ជាដើម។ នៅឆ្នាំ១៩ ៧៨ កើតមានសង្គ្រាមជាមួយប្រទេសវៀតណាម តែខាងខេត្ដរតនគិរី មិនសូវជាមានសង្គ្រាមខ្លាំងខ្លាប៉ុន្មានទេ សឹងថា មិនដឹងប្រទេសជាតិផ្លាស់ផ្ដូរបបទៀត។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ជិតចូលឆ្នាំ៨០ហើយបានដឹងកម្លាំងខែ្មរក្រហមចាញ់សង្គ្រាមជាមួយប្រទេសវៀតណាម។ យោធានៅក្នុងកងពល៨០១ បានធ្វើដំណើរក្នុងពៃ្ររហូតមកដល់ព្រំដែនថៃ និងរស់នៅ លើទឹកដីថមៃួយរយៈអ្នក ខ្លះបានទៅប្រទេសអាមេរិច អូស្រ្ដាលី បារាំង ជាដើម។ វី មិនមានបំណងចង់ទៅប្រទេសក្រៅទេ សុខចិត្ដរស់ នៅជាមួយក្រុមខែ្មរក្រហម ដែលមានតាម៉ុក ជាអ្នករៀបចំកម្លាំងដើម្បីប្រឆាំងជាមួយកងទ័ពយួននិងកម្លាំងរដ្ឋា ភិបាលភ្នំពេញបន្ដទៀត។ ក្រោយឆ្នាំ១៩៧៩ សង្គ្រាមបាន ធ្វើឱ្យជីវិតមនុស្សរបួសពិការាប់ពាន់រាប់មុឺនរាប់ សែននាក់មក ដល់ពេលនេះ។ នៅឆ្នាំ១៩៩៨ កម្លាំងខែ្មរក្រហមបាន ធ្វើសមាហរណ៍កម្មជាមួយរដ្ឋាភិបាលភ្នំពេញ ទើបប្រជាជន នៅតំបន់អន្លង់វែង រស់នៅបានសុខសប្បាយហើយបានទៅ លេងស្រុកកំណើតដើម្បីជួបជុំបងប្អូន។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា