VICTIM OF TORTURE

Interviewed with Nou Yeng, Female, 56yrs,Farmer, Living in Trapeang Khes Village, Tram Kakk Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.18pp

Document thumbnail
Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ
Record ID :
លេខឯកសារ :
VOT0179
VOT0179
Title :
ចំណងជើង :
Interviewed with Nou Yeng, Female, 56yrs,Farmer, Living in Trapeang Khes Village, Tram Kakk Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.18pp
សម្ភាសជាមួយនូ យ៉េង ភេទស្រី អាយុ៥៦ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិត្រពាំងកេស ឃុំត្រាំកក់ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ និង ញាណ សុជាតិ ចំនួន១៨ទំព័រ
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
11/23/04
11/23/04
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
4/19/05
4/19/05
Source :
ប្រភព :
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
Notes កំណត់ចំណាំ
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
Nou Yeng got married to Tem Torn when was 18 years old. Tem Torn was killed by the Khmer Rouge soldier. She has 6 children, one daughter and 5 sons. Her father called Yeng Im died. Her mother called Yuon died after 1982-1983. Yeng has 5 siblings, but four of them died. In the Khmer Rouge regime, she was lacking of food, water, medical care, and shelter. She was brainwashed. She was close to death. She was forced to separate from her family members. She used to loose consciousness for four times. Recently, she has recurrent thoughts of the most hurtful events. She feels as though the event is happening again. She is unable to feel emotions. She has trouble in concentrating. She has troble sleeping. She is avoiding activiities that remind her of the most traumatic events. She is avoiding thoughts associated with the traumatic experience. She is sudden emotional. She has difficulty in performing her daily tasks. She feels hopelessness. She feels that she has no one to rely on.
នូ យ៉េងរៀបការជាមួយតែម ទននៅពេលដែលយ៉េងមានអាយុ១៨ឆ្នាំ។ តែម ទនត្រូវទាហ៊ានខែ្មរក្រហមសម្លាប់។ គាត់មានកូន៦នាក់ ស្រីម្នាក់ប្រុស៥នាក់។ ឪពុកឈ្មោះយ៉េង អឹមស្លាប់ និងម្ដាយឈ្មោះយួនស្លាប់អំឡុងឆ្នាំ១៩៨២-១៩៨៣។ យ៉េងមានបងប្អូន៥នាក់ ប៉ុនែ្ដស្លាប់អស់បួននាក់ហើយ។ នៅសម័យខែ្មរក្រហមគាត់ខ្វះខាតម្ហូបអាហារ ទឹក ថ្នាំពេទ្យ និងជម្រកស្នាក់នៅ។ គាត់ត្រូវគេអប់រំអោយផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ គាត់ត្រូវខែ្មរក្រហមបំបែកចេញពីគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ធ្លាប់សន្លប់បាត់បង់ស្មារតីបួនដងមកហើយ។ បច្ចុប្បន្ន គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យនឹកឃើញជារឿយៗដល់ហេតុការណ៍ឈឺចាប់បំផុតរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូជាហេតុការណ៍ទាំងនោះកំពុងតែកើតមានឡើងជាថ្មីម្ដងទៀត។ គាត់ពុំអាចមានអារម្មណ៍អ្វីសោះ។ គាត់ពិបាកប្រមូលអារម្មណ៍ទៅលើរឿងរ៉ាវអី្វមួយ។ គាត់ពិបាកក្នុងការទទួលទានដំណេក។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពណាដែលធើ្វឱ្យគាត់នឹកដល់រឿងរ៉ាវឈឺចាប់របស់គាត់។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនឱ្យគិតអំពីហេតុការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់ស្រាបតែមានប្រតិកម្មក្នុងខ្លួនពេលនឹកឃើញដល់ហេតុការណ៍គួរអោយឈឺចាប់របស់គាត់។ គាត់មានការលំបាកក្នុងការបំពេញមុខងារផេ្សងៗ។ គាត់អស់សង្ឃឹម។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាគ្មាននរណាម្នាក់គួរអោយគាត់ពឹងពាក់បាន។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា