Chuon Khean

KCI0242

នៅរស់

ស្រី

កើតឆ្នាំ១៩៦១

០៣០៧១១០២, ខេត្ដកំពង់ចាម ស្រុកកងមាស ឃុំសូរគង ភូមិកោ

១៩៧៦????

អង្គភាព ក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម

ភូមិភាគឧត្ដរ«៣០៣» ខេត្ដកំពង់ចាម។

កម្មករ

ខេស៊ីអាយ០២៤២ ២០០៣០៣០៥, ភូមិកោះតាង៉ោលទី២ ឃុំសូរគង ស្រុកកងមាស ខេត្តកំពង់ចាម។ សម្ភាសដោយ ឡុង ដានី។ កំណត់សំគាល់ៈ ជួន ឃាន សព្វថៃ្ងរស់នៅ ម៉ាឡៃ។ ជួបម្ភាសជាមួយ ឈ្មោះ ជិន សេ្រង និង សួន ថុល ដែលត្រូវ ជាបងប្អូនជីដូនមួយ។

ឃាន ភេទស្រី សព្វថៃ្ងរស់នៅស្រុកម៉ាឡៃ ខេត្ដបន្ទាយមានជ័យ។ ជួបជាមួយឈ្មោះ ជិន សេ្រង ត្រូវជាបងស្រីជីដូនមួយ។ ឃាន មានឪពុកឈ្មោះ ជួន ប៉ិច ម្ដាយឈ្មោះ ប៉ិន ហួយ មានបងប្អូន៦ នាក់ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិតាង៉ោល ឃុំសូរគង ស្រុកកងមាស ខេត្ដកំពង់ចាម។ ឃាន កាលពីតូច មិនបានរៀនទេ ព្រោះធំដឹង ក្ដីចំពេលប្រទេសជាកើតមានសង្គ្រាម។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលខែ្មរក្រហម កាន់អំណាច ប្រជាជនហូបបាយរួមតាមសហករណ៍ ឃាន អង្គការចាត់តាំងឱ្យទៅធ្វើការនៅក្នុងចល័ត ឃុំ។ នៅឆ្នាំ ១៩៧៦ អង្គការជ្រើសយកយុវជនយុវនារីមួយចំនួនឱ្យទៅធ្វើ នៅក្នុងខេត្ដកំពង់ចាម។ ឃាន បានទៅធ្វើការនៅក្រសួង
ពាណិជ្ជកម្មខេត្ដកំពង់ចាម។ នៅឆ្នាំ១៩៧៧ បានត្រឡប់មក លេងផ្ទះ ហើយបានដឹងថា ឪពុកម្ដាយនិងប្អូនស្រីម្នាក់ទៀត
ត្រូវបានកងឈ្លបចាប់យកទៅសម្លាប់ចោល ដោយ សារតែលួចឱ្យត្រីប្រជាជនហូប ដោយដឹងថា ឪពុកម្ដាយស្លាប់អស់ ក៏ប្រញាប់ ត្រឡប់ទៅអង្គភាពវិញ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ បានរត់ភៀសខ្លួន ព្រំដែនថៃ សព្វថៃ្ងរស់នៅស្រុកម៉ាឡៃ ប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការ។ រីឯ សេ្រង ជំនាន់ខែ្មរក្រហមពីឆ្នាំ១៩៧៥ដល់៧៩ អង្គការចាត់តាំងឱ្យធ្វើស្រែចម្ការ ដងស្ទួងគ្មាន ពេលសម្រាកហើយចុកមិនបានគ្រប់ គ្រាន់ ធ្វើការមិនហ៊ានឈប់ព្រោះខ្លាចអង្គការយកទៅវាយចោល ព្រោះកាលនោះប្រជាជននិងប្រជាជនចាម កងឈ្លបចាប់យក ទៅសម្លាប់ចោលនៅវត្ដអូរត្រកួនយ៉ាង សាហាវពៃ្រផៃ្សមិនថា អ្នកទាំងនោះមានកំហុសអីទេ។

ធ្លាប់ឃើញកងឈ្លបចាប់មនុស្សយក ទៅសម្លាប់ចោល នៅវត្ដអូរត្រកួន។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា