VICTIM OF TORTURE

Interviewed with Meas Kheng, Female, 67yrs,Farmer, Living in Trapeang Kou Village, Leay Bo Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.32pp

Document thumbnail
Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ
Record ID :
លេខឯកសារ :
VOT0211
VOT0211
Title :
ចំណងជើង :
Interviewed with Meas Kheng, Female, 67yrs,Farmer, Living in Trapeang Kou Village, Leay Bo Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.32pp
សម្ភាសជាមួយមាស ខេង ភេទស្រី អាយុ៦៧ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិត្រពាំងគូ ឃុំលាយបូរ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ ចំនួន៣២ទំព័រ
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
1/27/05
1/27/05
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
4/26/05
4/26/05
Source :
ប្រភព :
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
Notes កំណត់ចំណាំ
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
Meas Kheng got married to Vung Saut. She has 7 children but one of them died in 1976. Her father called Meas Bun and her mother called Pen Khann. They both died in 1977. In the Khmer Rouge regime, she was lacking of food, water, medical care, and shelter. She was in combat situation. She was brainwashed. She was forced to separate from her family members. She suffocated in 1978. She lost consciousness once. Recently, she has recurrent thoughts of the most hurtful events. She has recurrent nightmares. She is unable to feel emotions. She easily feels jumpy. She has difficulties in concentrating. She has trouble sleeping. She feels on guard. She is avoiding activities that remind her of the traumatic events. She is avoiding thoughts associated with the hurtful experience. She is sudden emotional. She spends time thinking about why these events happened to her. She feels that she is the only one who suffered the events.
មាស ខេងរៀបការជាមួយ វង់ សូត។ គាត់មានកូន៧នាក់ ប៉ុនែ្ដម្នាក់ស្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៧៦។ ឪពូកគាត់ឈ្មោះមាស ប៊ុន ហើយម្ដាយឈ្មោះប៉ែន ខាន់។ ពួកគេស្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៧៧។ នៅសម័យខែ្មរក្រហម គាត់ខ្វះខាតម្ហូបម្ហា ទឹក ថ្នាំពេទ្យ និងជម្រកស្នាក់នៅ។ គាត់ធ្លាប់ប្រយុទ្ធតស៊ូនៅក្នុងសមរភូមិ។ គាត់ត្រូវគេអប់រំអោយផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ត្រូវគេបំបែកចេញពីគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ធ្លាប់មានអាការៈថប់ដង្ហើមនៅឆ្នាំ១៩៧៨។ គាត់ធ្លាប់សន្លប់បាត់បង់ស្មារតី។ បច្ចុប្បន្ន គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យនឹកឃើញជារឿយៗដល់ព្រឹត្ដការណ៍គួរអោយភ័យខ្លាចជាទីបំផុតរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាព្រឹត្ដការណ៍ទាំងនោះកំពុងតែកើតឡើងថ្មីៗ។ គាត់យល់សប្ដិអាក្រក់ជារឿយៗ។ គាត់ពុំអាចនឹងមានអារម្មណ៍អ្វីសោះ។ គាត់ឆាប់ភ្ញាក់ផ្អើល។ គាត់ពិបាកក្នុងការទទួលទានដំណេក។ គាត់ចេះតែធ្វើអោយគាត់ប្រុងខ្លួនជានិច្ច។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពណាដែលធ្វើអោយគាត់នឹកដល់ព្រឹត្ដការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនឱ្យគិតអំពីព្រឹត្ដការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់បណ្ដាលអោយមានប្រតិកម្មក្នុងចិត្ដពេលនឹកឃើញព្រឹត្ដការណ៍គួរអោយឈឺចាប់បំផុតរបស់គាត់។ គាត់គិតថាគួរអោយអៀនខ្មាសអំពីព្រឹត្ដការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់ចេះតែចំណាយពេលគិតឆ្ងល់ថាហេតុអី្វបានជាហេតុការណ៍ទាំងនោះកើតមានចំពោះគាត់។ គាត់គិតថាមានតែគាត់ម្នាក់ប៉ុណ្ណោះដែលទទួលការឈឺចាប់ទាំងនេះ។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា