Chan

TKI0238

នៅរស់

ស្រី

«បច្ចុប្បន្នអាយុ៤២ឆ្នាំ»

២១០៩០៦០៨ តាកែវ, ត្រាំកក់, អូរសារ៉ាយ, ត្រពាំងខេ្ចៅ

១៩៧៥????

បង្ខំ

អង្គភាពក្រសួងសង្គមកិច្ច ភ្នំពេញ ឪមន្ទីរពេទ្យ៦មករាឱ។

មជ្ឈិម«១២»ភ្នំពេញ។

ពេទ្យ

ធីខេអាយ០២៣៨ ២០០៣០៦២២ ភូមិត្រពាំងខេ្ចៅ ឃុំអូរ សារ៉ាយ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ សម្ភាសដោយៈ អ៊ីសា
ឧស្មាន មាស ប៊ុនថាន និង លី សុខឃាង។ កំណត់សំគាល់ៈ ជួបសម្ភាសជាមួយ ចន ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

ប៉ែន ចន ភេទស្រី អាយុ៤២ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្ដិរូប។ ចន មានប្ដីនិងកូនរស់នៅភូមិត្រពាំងខេ្ចៅ ឃុំអូរ សារាយ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ ចន មានឪពុកឈ្មោះ ហ៊េន ម្ដាយឈ្មោះ ស៊ត មានបងប្អូន៤ នាក់ស្រី៣ប្រុស១។ ចន កាលពីតូចមិនបានរៀន សូត្រទេ ដោយសារធំដឹងក្ដីចំពេលប្រទេសជាតិកើត មានសង្គ្រាម នៅឆ្នាំ១៩៧០។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលខែ្មរក្រហមឡើងកាន់ អំណាច ចន ត្រូវអង្គការ បំបែកចេញពីគ្រួសារឱ្យទៅរស់នៅ តាមអង្គភាពកុមារ។ កាលនោះមានកុមារជាច្រើននាក់ អង្គការឱ្យ រើសអាចគោយកទៅធ្វើជីដាក់ស្រែនិងឱ្យសែងដីលើកទំនប់។ នៅជំនាន់ខែ្មរក្រហមអង្គការបានឱ្យកុមារ តូចៗអាយុ៨ទៅ១២ ឆ្នាំ រៀនអក្សរខែ្មរដែរ តែគ្មានសាលារៀនត្រឹមត្រូវទេ រៀនតាម ក្រោមផ្ទះនិង ដើឈើរៀនរយៈពេល១ម៉ោង ក្រោយពីហូបបាយ ថៃ្ងត្រង់រួច បន្ទាប់មួយម៉ោងហើយគឺចុះធ្វើការបន្ដ ទៀតរហូត ដល់ល្ងាច យូរៗបានទៅផ្ទះម្ដង។ នៅឆ្នាំ១៩៧៨ អង្គការ
បានជ្រើសរើសឱ្យទៅធ្វើការនៅ ស្រែអំបិលខេត្ដកំពត។ ក្រោយមកទៀតអង្គការជ្រើសរើសឱ្យមកធ្វើការនៅមន្ទីរពេទ្យ៦ មករា ភ្នំពេញ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ពេលកងទ័ពវៀតណាមចូលមក ដល់ប្រទេសកម្ពុជា ចន មិនបានរត់មកស្រុក កំណើតវិញភ្លាមទេ ព្រោះខ្លាចវត្ដមានកងទ័ពវៀតណាមចាប់បានសម្លាប់ចោល ដូចការឃោសនា។ ចន បានរត់ចូលពៃ្រឡើងភ្នំជួបការលំបាកខ្លាំង ពេក ក៏សមេ្រចចិត្ដត្រឡប់មករកស្រុកកំណើតវិញ។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា