D119522

អំពីរូបថតដែលនៅមានជីវិត

ខ្មែរ

កម្ពុជា​

ភូមិសូបា ឃុំស្នួល ស្រុកស្នួល ខេត្តក្រចេះ។

មជ្ឃមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា/ ២០ មីនា ២០២៥

មជ្ឃមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា

DC-Cam/មជ្ឃមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា

ឯកសារវាយដោយកុំព្យូទ័រ

រូបថត សមមិត្តនារីខ្មែរក្រហមឥស្លាមពីរនាក់ឈរថតទន្ទឹមគ្នា។
ការចុះសម្ភាសន៍របស់លោកគ្រូ ផេង ពង្សរ៉ាស៊ី ចំពោះនារីឥស្លាមទាំងពីរ។

រូបថតដែលនៅមានជីវិត គឺជានារីខ្មែរក្រហមឥស្លាមពីរនាក់ឈរថតទន្ទឹមគ្នា ខាងឆ្វេងមានឈ្មោះថា មូសា សុខា និងមិត្តនារីម្នាក់ទៀតឈ្មោះ ម៉ាត់ រកីយ៉ាស់ ហៅរកី។ រកី ជាកូនបង្កើតរបស់ឯកឧត្តម ម៉ាត់ លី និងត្រូវជាចៅបង្កើតរបស់លោកតា សុះ ម៉ាន (ស្លាប់ឆ្នាំ ១៩៧៨)។ ចំណែកសុខា រស់នៅភូមិ សូបា ឃុំស្នួល ស្រុកស្នួល ខេត្តក្រចេះ ជាកម្មករចំការកៅស៊ូ។ សុខា បានប្រាប់ថា រូបថតនេះថតក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៣ ដែលរៀបចំដោយលោក សុះ ម៉ាន ជាកម្មាភិបាលតំណាងភូមិភាគបូព៌ាឆ្នាំ ១៩៧៣។ សុខា និង រកី បានរៀនសូត្រនយោបាយជាមួយគ្នា តែអន់ជាង សុខា តែ រកី ពូកែខាងទ្រឹស្តីជាង។ ដោយភាពវៃឆ្លាត និងម៉ឺងម៉ាត់ អ្នកទាំងពីរត្រូវបានជ្រើសរើសឲ្យថតរូបក្នុងឯកសណ្ឋានកម្មាភិបាលខ្មែរក្រហម ដើម្បីជាគំរូដល់ខ្មែរឥស្លាមដទៃទៀត។ ការធ្វើបដិវត្ត សុខា បានឈប់ពាក់កណ្តាលផ្លូវ ព្រោះត្រូវយកគូរស្រករ រៀបការឆ្នាំ ១៩៧៤ ជាមួយលោក ណុះ ទូល័ស។ កាលធ្វើបដិវត្ត សុខា ជាអ្នកសិល្បៈ ឯ រកី វិញ ជាអ្នកដើរឃោសនានៅតាមគ្រប់តំបន់ក្នុងភូមិភាគបូព៌ា។ ឆ្នាំ ១៩៧៥ សុខា ត្រូវបានជម្លៀសមកខេត្តក្រចេះរហូតឆ្នាំ១៩៧៩។ ការទំនាក់ទំនងជាមួយ រកី ត្រូវបានកាត់ផ្តាច់។ រកី ត្រូវបានខ្មែរក្រហមសម្លាប់ឆ្នាំ ១៩៧៨ បន្ទាប់ពីមានភាពបះបោរពីពួក សោ ភឹម ថាក្បត់បដិវត្ត។ សុខា មិនបានដឹងថា រកី ស្លាប់ឡើយ លុះដល់គាត់មានកំណើតកូនទៅ២ ទើបដឹងថាមិត្តគាត់ស្លាប់ ហើយកូនស្រីគាត់មានមុខមាត់ដូចគ្នាបេះបិទនឹង រកី ដែលធ្វើឲ្យគាត់មានការសោកស្តាយថា « ខ្ញុំ និង រកី មិនគួរបែកគ្នាទាល់តែសោះ»​។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា