VICTIM OF TORTURE

Interviewed with Touch Nam, Male, 45yrs,Farmer, Living in Ta Pen Village, Samrong Subdistrict, Tram Kakk District, Takeo Province. Interviewed by:Kong Sokoeun. No.29pp

Document thumbnail
Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ
Record ID :
លេខឯកសារ :
VOT0130
VOT0130
Title :
ចំណងជើង :
Interviewed with Touch Nam, Male, 45yrs,Farmer, Living in Ta Pen Village, Samrong Subdistrict, Tram Kakk District, Takeo Province. Interviewed by:Kong Sokoeun. No.29pp
សម្ភាសជាមួយទូច ណំ ភេទប្រុស អាយុ៤៥ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិតាប៉ែន ឃុំសំរោង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ សម្ភាសដោយៈគង់ សុកគឿន ចំនួន២៩ទំព័រ
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
9/07/2004
9/07/2004
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
1/31/05
1/31/05
Source :
ប្រភព :
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
Notes កំណត់ចំណាំ
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
Touch Nam got married to Lik Yan in 1982. He has one god son. He has 6 siblings, but two of his siblings died. His father called Che Nan. Che Nan died when he was in his eighties. Che Nan died in Kraing Ta Chann. His mother called Ngeav. Ngeav died in her eighties because of sickness. In the Khmer Rouge regime, he was lacking of medical care. He used to be branwashed. He was separated from his family members. He used to suffocate in 1979. He was beaten on the head in 1970.Recently, he has recurrent thoughts of the most hurtful events. He feels as though the event is happening again. He has recurrent nightmares. He finds it is difficult in concentrating. He is avoding activities that remind him of the traumatic events. He is avoiding thoughts associated with the traumatic experience. He feels that people do not understand clearly what happened to him.
ទូច ណំរៀបការជាមួយឡឹក យ៉ាននៅឆ្នាំ១៩៨២។ គាត់មានកូនធម៌ប្រុសមួយ។ គាត់មានបងប្អូន៦នាក់ ប៉ុនែ្ដស្លាប់ពីរនាក់។ ឪពុកឈ្មោះ ចែ ណន។ ចែ ណនស្លាប់នៅពេលគាត់អាយុ៨០ជាង។ គាត់ស្លាប់នៅក្រាំងតាចាន់។ ម្ដាយឈ្មោះងាវ។ ងាវស្លាប់នៅអាយុ៨០ជាងដោយសារជំងឺ។ នៅសម័យខែ្មរក្រហមគាត់គ្មានថ្នាំពេទ្យគ្រប់គ្រាន់។ គាត់ត្រូវគេអប់រំផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ត្រូវខែ្មរក្រហមបំបែកចេញពីសមាជិកគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ធ្លាប់ថប់ដង្ហើមនៅឆ្នាំ១៩៧៩។ គាត់ត្រូវគេវាយត្រូវក្បាលនៅឆ្នាំ១៩៧០។ បច្ចុប្បន្ន គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យនឹកឃើញជារឿយៗដល់ហេតុការណ៍ដ៏ឈឺចាប់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាហេតុការណ៍ទាំងនោះកំពុងតែកើតមានឡើងជាថ្មីម្ដងទៀត។ គាត់យល់សប្ដិអាក្រក់ជារឿយៗ។ គាត់ពិបាកប្រមូលអារម្មណ៍គិតទៅលើរឿងរ៉ាវអ្វីមួយ។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពណាដែលធើ្វឱ្យគាត់នឹកដល់ហេតុការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដ។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនឱ្យគិតអំពីហេតុការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដ។ គាត់ស្រាប់តែមានប្រតិកម្មនៅក្នុងចិត្ដពេលនឹកឃើញដល់ហេតុការណ៍គួរឱ្យឈឺចាប់។ គាត់គិតថាអ្នកឯទៀតយល់ដឹងពុំច្បាស់លាស់អំពីរឿងរ៉ាវដែលបានកើតមានចំពោះគាត់។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា