VICTIM OF TORTURE

Interviewed with Meng Aun, Female, 53yrs,Farmer, Living in Krapoeu Trom Village, Ror Luos Subdistrict, Kandal Stung District, Kandal Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.58pp

Document thumbnail
Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ
Record ID :
លេខឯកសារ :
VOT0218
VOT0218
Title :
ចំណងជើង :
Interviewed with Meng Aun, Female, 53yrs,Farmer, Living in Krapoeu Trom Village, Ror Luos Subdistrict, Kandal Stung District, Kandal Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.58pp
សម្ភាសជាមួយម៉េង អូន ភេទស្រី អាយុ៥៣ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិក្រពើទ្រោម ឃុំរលួស ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្ដកណ្ដាល។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ ចំនួន៥៨ទំព័រ
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
2/04/2005
2/04/2005
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
4/26/05
4/26/05
Source :
ប្រភព :
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
Notes កំណត់ចំណាំ
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
Meng Aun is PTSD victim. She got married to Lay Srun in 1969. Her husband was sent to Sang Prison in 1977. In the Khmer Rouge regime, she was lacking of food, water, medical care, and shelter. She was imprisonment. She was brainwashed. She was close to death. She was forced to separate from her family members. She was tortured. She was in a situation where her life was in danger. She was drown in 1977. She suffocated in 1979. She was beaten on the head in 1977. Recently, she has recurrent thoughts of the most hurtful events. She feels as though the event is happening again. She has recurrent nightmares. She feels withdrawn. She is unable to feel emotions. She feels jumpy. She has difficulties in concentrating. She has trouble sleeping. She feels on guard. She feels irritable. She is avoiding activities that remind her of the traumatic events. She is less interest in the daily activities. She feels as if she does not have a future. She is avoiding thoughts associated with the hurtful experience. She is sudden emotional. She feels that people do not understand clearly what happened to her. She has difficulties in performing her daily tasks. She feels guilty for having survived. She feels hopelessness. She feels ashamed of the hurtful events. She spends time thinking about why these events happened to her. She feels as if she is going crazy. She feels that she is the only one who suffered the events. She finds out or being told by other people that she has done something that she cannot remember.
ម៉េង អូនមានជំងឺបាក់ស្បាត។ គាត់រៀបការជាមួយ ឡាយ ស្រ៊ុននៅឆ្នាំ១៩៦៩។ ប្ដីរបស់គាត់ត្រូវបញ្ជូនទៅគុកសង់នៅឆ្នាំ១៩៧៧។ នៅសម័យខែ្មរក្រហម គាត់ខ្វះខាតម្ហូបម្ហា ទឹក ថ្នាំព្យាបាល និងជម្រកស្នាក់នៅ។ គាត់ធ្លាប់ជាប់ឃុំឃាំង។ គាត់ត្រូវគេអប់រំអោយផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ គាត់ត្រូវខែ្មរក្រហមបំបែកចេញពីគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ត្រូវគេវាយដំធើ្វបាបផ្លូវកាយ។ គាត់ជួបនូវស្ធានការណ៍មួយដែលធើ្វឱ្យជីវិតគាត់រងគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំង។ គាត់ធ្លាប់លង់ទឹកនៅឆ្នាំ១៩៧៧។ គាត់មានអាការៈថប់ដង្ហើម។ គាត់ត្រូវគេវាយក្បាលនៅឆ្នាំ១៩៧៧។ បច្ចុប្បន្ន គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យនឹកឃើញជារឿយៗដល់ហេតុការណ៍ដ៏ឈឺចាប់បំផុតរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាហាក់ដូចជាហេតុការណ៍ទាំងនោះកំពុងតែកើតឡើងជាថ្មីម្ដងទៀត។ គាត់យល់សប្ដិអាក្រក់ជារឿយៗ។ គាត់មិនចង់រវីរវល់ជាមួយអ្នកដទៃ។ គាត់ពុំអាចនឹងមានអារម្មណ៍អី្វសោះ។ គាត់ឆាប់ភ្ញាក់ផ្អើល។ គាត់ពិបាកប្រមូលអារម្មណ៍គិតទៅលើអី្វមួយ។ គាតពិបាកទទួលទានដំណេក។ គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យគាត់ប្រុងប្រយ័ត្នខ្លួនជានិច្ច។ គាត់ឆាប់ខឹង។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពណាដែលធើ្វឱ្យគាត់នឹកដល់ហេតុការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់ពុំសូវចាប់អារម្មណ៍នឹងសកម្មភាពរាល់ថៃ្ងរបស់គាត់។ គាត់គិតថាគាត់ហាក់គ្មានថៃ្ងអនាគតទៅមុខ។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនឱ្យគិតអំពីហេតុការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដដែលពោរពេញដោយការឈឺចាប់របស់គាត់។ គាត់ស្រាប់តែមានប្រតិកម្មក្នុងចិត្ដពេលនឹកឃើញដល់ហេតុការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់គិតថាអ្នកឯទៀតយល់ដឹងពុំច្បាស់លាស់ពីរឿងរ៉ាវរបស់គាត់។ គាត់មានការលំបាកក្នុងការបំពេញមុខងារផេ្សងៗប្រចាំថៃ្ងរបស់គាត់។ គាត់ស្ដីបន្ទោសខ្លួនឯងការដែលនៅរស់រានមានជីវិត។ គាត់អស់សង្ឃឹម។ គាត់គិតថាគួរអោយអៀនខ្មាសអំពីហេតុការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដដែលកើតឡើងចំពោះគាត់។ គាត់ចេះតែចំណាយពេលគិតឆ្ងល់ថាហេតុអី្វបានជាហេតុការណ៍ទាំងនោះកើតមានចំពោះគាត់។ គាត់គិតថាគាត់ហាក់ដូចជាចង់ទៅជាឆ្កួត។ គាត់គិតថាមានតែគាត់ម្នាក់គត់ដែលទទួលរងការឈឺចាប់នេះ។ គាត់បានដឹងរឺបានធើ្វអី្វមួយដែលគាត់នឹកពុំឃើញសោះ។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា