VICTIM OF TORTURE
Interviewed with Mao Borei, Male, 42yrs,Farmer, Living in Trapeang Kdei Village, Taken Subdistrict, Chhouk District, Kampot Province. Interviewed by:Chuong Sophearith No.61pp
| Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ | |
|
Record ID :
លេខឯកសារ :
|
VOT0139
VOT0139
|
|
Title :
ចំណងជើង :
|
Interviewed with Mao Borei, Male, 42yrs,Farmer, Living in Trapeang Kdei Village, Taken Subdistrict, Chhouk District, Kampot Province. Interviewed by:Chuong Sophearith No.61pp
សម្ភាសជាមួយម៉ៅ បូរី ភេទប្រុស អាយុ៤២ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិត្រពាំងក្ដី ឃុំតាកែន ស្រុកឈូក ខេត្ដកំពត។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ ចំនួន៦១ទំព័រ
|
|
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
|
9/17/04
9/17/04
|
|
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
|
2/02/2005
2/02/2005
|
|
Source :
ប្រភព :
|
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
|
| Notes កំណត់ចំណាំ | |
|
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
|
Mao Borei is PTSD victim. His wife called Luy Ra.Luy Ra is now 37 years old. He has two children. His father called Phean Pheap. His mother called Oum Kan. His parents were both died. He has 7 siblings, but four of them died. In the Khmer Rouge regime, he was lacking of food, medical care, and shelter. He was imprisoned. He was in combat situation. He used to be brainwashed. He was close to death. He was separated from his family members. He used to suffocated recently. He was beaten on the head in 1989, 1991,1994. He hast lost consciousness in 1989. Recently, he has recurrent thoughts of the most hurtful events. He feels as though the event is happening again. He has recurrent nightmares. He feels jumpy. He finds it is difficult in concentrating. He has trouble sleeping. He feels on guard. He feels irritable. He is avoiding activities that remind him of the traumatic events. He is avoiding thoughts associated with the traumatic experience. He finds it is difficult in performing his daily tasks. He blames himself for things that have happened. He feels hopelessness.He feels ashamed of the hurtful events. He feels someone he trusted betrayed him.
ម៉ៅ បូរីមានជំងឺបាក់ស្បាត។ ប្រពន្ធគាត់ឈ្មោះលុយ រ៉ា។ លុយ រ៉ាអាយុ៣៧ឆ្នាំ។ គាត់មានកូនពីរនាក់។ ឪពុកគាត់ឈ្មោះភាន ភាព។ ម្ដាយឈ្មោះអ៊ុំ កន។ ឪពុកម្ដាយគាត់ស្លាប់អស់ហើយ។ គាត់មានបងប្អូន៧នាក់ ប៉ុនែ្ដ៤នាក់ស្លាប់។ នៅសម័យខែ្មរក្រហម គាត់ខ្វះខាតម្ហូបម្ហា ថ្នាំពេទ្យ និងជម្រកស្នាក់នៅ។ គាត់ធ្លាប់ជាប់ឃុំឃាំង។ គាត់ធ្លាប់ប្រយុទ្ធតស៊ូនៅក្នុងសមរភូមិ។ គាត់ត្រូវគេណែនាំអប់រំផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ គាត់ត្រូវខែ្មរក្រហមបំបែកចេញពីសមាជិកគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ថប់ដង្ហើមថ្មីៗនេះ។ គាត់ត្រូវគេវាយចំក្បាលនៅឆ្នាំ ១៩៨៩ ១៩៩១ ១៩៩៤។ គាត់ធ្លាប់សន្លប់បាត់បង់ស្មារតីនៅឆ្នាំ១៩៨៩។ បច្ចុប្បន្នគាត់ចេះតែធើ្វឱ្យនឹកឃើញជារឿយៗដល់ហេតុការណ៍ដ៏ឈឺចាប់បំផុតរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាហេតុការណ៍ទាំងនោះកំពុងតែកើតមានឡើងជាថ្មីម្ដងទៀត។ គាត់យល់សប្ដអាក្រក់ជារឿយៗ។ គាត់ភ្ញាក់ផ្អើល។ គាត់ពិបាកប្រមូលអារម្មណ៍គិតទៅលើរឿងរ៉ាវអី្វមួយ។ គាត់ពិបាកទទួលទានដំណេក។ គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យប្រុងប្រយ័ត្នខ្លួនជាប់ជានិច្ច។ គាត់ឆាប់ខឹង។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពណាដែលធើ្វឱ្យគាត់នឹកដល់ហេតុការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនឱ្យគិតអំពីហេតុការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់មានការលំបាកនៅក្នុងការបំពេញមុខងារផេ្សងៗ។ គាត់ស្ដីបន្ទោសខ្លួនឯងចំពោះរឿងរ៉ាវដែលកើតមាន។ គាត់អស់សង្ឃឹម។ គាត់គិតថាគួរឱ្យអៀនខ្មាសអំពីហេតុការណ៍ឈឺចាប់របស់គាត់។ គាត់គិតថាអ្នកដែលគាត់ទុកចិត្ដបែរជាក្បត់ចិត្ដនឹងគាត់ទៅវិញ។
|
|
Copyright :
|
© DC-Cam |
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា |