VICTIM OF TORTURE
Interviewed with Keo Ngeav, Male, 45yrs,Farmer, Living in Trapeang Khes Village, Tram Kakk Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith and Nhean Socheat. No.34pp
| Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ | |
|
Record ID :
លេខឯកសារ :
|
VOT0175
VOT0175
|
|
Title :
ចំណងជើង :
|
Interviewed with Keo Ngeav, Male, 45yrs,Farmer, Living in Trapeang Khes Village, Tram Kakk Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith and Nhean Socheat. No.34pp
សម្ភាសជាមួយកែវ ងាវ ភេទប្រុស អាយុ៤៥ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិត្រពាំងកេស ឃុំត្រាំកក់ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ និង ញាណ សុជាតិ ចំនួន៣៤ទំព័រ
|
|
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
|
11/22/04
11/22/04
|
|
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
|
4/18/05
4/18/05
|
|
Source :
ប្រភព :
|
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
|
| Notes កំណត់ចំណាំ | |
|
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
|
Keo Ngeav got married to Keo Lei in 1980. He has 6 children. His father called Keo Mang died in 1985. His mother called Say. He was 6 siblings, but two of them died in the Khmer Rouge regime.In the Khmer Rouge regime, he was lacking of food, water, medical care, and shelter. He was brainwashed. He was close to death. He was forced to separate from his family members. He suffocated last year. He was beaten on the head in 1988. He lost consciousness in 1988 and three times in the Khmer Rouge regime. Recently, he has recurrent thoughts of the most hurtful events. He feels as though the event is happening again. He is avoiding thoughts associated with the traumatic experience. He feels that people do not understand clearly what happened to him. He blames himself for things that have happened.
កែវ ងាវរៀបការជាមួយកែវ ឡីនៅឆ្នាំ១៩៨០។ គាត់មានកូន៦នាក់។ ឪពុកឈ្មោះកែវ ម៉ាង ស្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៨៥។ ម្ដាយឈ្មោះសាយ។ ងាវមានបងប្អូន៦នាក់ ប៉ុនែ្ដស្លាប់អស់ពីរនាក់នៅសម័យខែ្មរក្រហម។ នៅសម័យខែ្មរក្រហមគាត់ខ្វះខាតម្ហូបអាហារ ទឹក ថ្នាំព្យាបាល និង ជម្រកស្នាក់នៅ។ គាត់ត្រូវគេអប់រំអោយផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ គាត់ត្រូវខែ្មរក្រហមបំបែកចេញពីសមាជិកគ្រួសឹារដោយបង្ខំ។ គាត់ធ្លាប់ថប់ដង្ហើមឆ្នាំមុន។ គាត់ត្រូវរបួសក្បាលនៅឆ្នាំ១៩៨៨។ គាត់ធ្លាប់សន្លប់មួយដងនៅឆ្នាំ១៩៨៨ហើយបីដងនៅសម័យប៉ុល ពត។ បច្ចុប្បន្នគាត់ចេះតែធើ្វឱ្យនឹកឃើញជារឿយៗដល់ហេតុការណ៍ដ៏គួរអោយភ័យខ្លាចបំផុតរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាហេតុការណ៍ទាំងនោះកំពុងតែកើតមានឡើងជាថ្មីម្ដងទៀត។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនអោយគិតអំពីហេតុការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់គិតថាអ្នកឯទៀតយល់ដឹងពុំច្បាស់លាស់អំពីរឿងរ៉ាវដែលកើតមានចំពោះគាត់។ គាត់ស្ដីបន្ទោសខ្លួនឯងចំពោះរឿងដែលបានកើតឡើង។
|
|
Copyright :
|
© DC-Cam |
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា |