VICTIM OF TORTURE
Interviewed with Nget Kuoy, Female, 67yrs,Farmer, Living in Thnung Ror Loeung Village, Leay Bo Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.35pp
| Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ | |
|
Record ID :
លេខឯកសារ :
|
VOT0214
VOT0214
|
|
Title :
ចំណងជើង :
|
Interviewed with Nget Kuoy, Female, 67yrs,Farmer, Living in Thnung Ror Loeung Village, Leay Bo Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.35pp
សម្ភាសជាមួយង៉ែត គួយ ភេទស្រី អាយុ៦៧ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិធ្នង់រលើង ឃុំលាយបូរ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ ចំនួន៣៥ទំព័រ
|
|
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
|
1/28/05
1/28/05
|
|
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
|
4/26/05
4/26/05
|
|
Source :
ប្រភព :
|
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
|
| Notes កំណត់ចំណាំ | |
|
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
|
Nget Kuoy is PTSD victim. She got married to So Reach in 1960. Her husband disappeared and did not know if he still alive or not. She has two daughters. Her father called Chey Nget died at the age of 80 years old after the Khmer Rouge regime. Her mother called So Sem died at the age of 70 years old in the Khmer Rouge regime. She has 4 siblings, but three of them died. Kuoy is the only one who is still alive. In the Khmer Rouge regime, she was lacking of food, water, medical care,and shelter. She was brainwashed. She was close to death. She was forced to separate from her family members. She was in a situation where her life was in danger. She has suffocated since 2002. Recently, she feels as though the event is happening again. She feels withdrawn from people. She is unable to feel emotions. She feels jumpy. She has difficulties in concentrating. She has trouble sleeping. She feels on guard. She is avoiding activities that remind her of the traumatic events. She is inability to remember part of the must traumatic events. She feels as if she does not have a future. She is avoiding thoughts associated with the traumatic experience. She is sudden emotional. She has difficulties in performing her daily tasks. She feels guilty for having survived. She feels hopelessness. She feels ashamed of the hurtful events. She spends time thinking about why these events happened to her. She feels as if she is the only one who suffered the events. She feels there is no one to rely on. She feels as if someone betrayed her.
ង៉ែត គួយមានជំងឺបាក់ស្បាត។ គាត់រៀបការជាមួយសូរ រាជនៅឆ្នាំ១៩៦០។ ប្ដីរបស់គាត់បាត់ខ្លួនមិនដឹងស្លាប់រឺរស់។ គាត់់មានកូនស្រីពីរនាក់។ ឪពុកគាតឈ្មោះជ័យ ង៉ែតស្លាប់អាយុ៨០ឆ្នាំ ក្រោយរបបខែ្មរក្រហមផ្ដួលរលំ។ ម្ដាយឈ្មោះ សូ សេមស្លាប់នៅអាយុ៧០ឆ្នាំក្នុងជំនាន់ប៉ុល ពត។ គាត់មានបងប្អូន៤នាក់ ប៉ុនែ្ដបីនាក់ស្លាប់ នៅរស់តែគាត់ម្នាក់គត់។ នៅសម័យខែ្មរក្រហម គាត់ខ្វះខាតម្ហូបអាហារ ទឹក ថ្នាំពេទ្យព្យាបាល ជម្រកស្នាក់នៅ។ គាត់ត្រូវគេអប់រំអោយផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ គាត់ត្រូវខែ្មរក្រហមបបែកចេញពីសមាជិកគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ជួបនូវស្ធានការណ៍ដែលធ្វើអោយជីវិតគាត់រងគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងខ្លាំង។ គាត់មានអាការៈថប់ដង្ហើម។ បច្ចុប្បន្ន គាត់គិតថាហាក់ដូចជាហេតុការណ៍ទាំងនោះកំពុងតែកើតមានឡើងជាថ្មីម្ដងទៀត។ គាត់គិតថាមិនរវីរវល់ជាមួយអ្នកដទៃ។ គាត់ពុំអាចនឹងមានអារម្មណ៍អ្វីសោះ។ គាត់ឆាប់ភ្ញាក់ផ្អើល។ គាត់ពិបាកប្រមូលអារម្មណ៍គិតទៅលើរឿងអ្វីមួយ។ គាត់ពិបាកក្នុងការទទួលទានដំណេក។ គាត់ចេះតែធើ្វអោយគាត់ប្រុងប្រយ័ត្នខ្លួនជានិច្ច។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពដែលធើ្វឱ្យគាត់នឹកដល់ហេតុការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដឬពោរពេញដោយការឈឺចាប់បំផុតរបស់គាត់។ គាត់ពុំអាចនឹកឃើញបានល្អិតល្អន់នូវហេតុការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាគ្មានថៃ្ងអនាគត។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនអោយគិតអំពីហេតុការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់មានប្រតិកម្មក្នុងខ្លួនពេទ្យនឹកឃើញដល់ហេតុការណ៍គ្រាំគ្រាចិត្ដបំផុតរបស់គាត់។ គាត់មានការលំបាកក្នុងការបំពេញមុខងារប្រចាំថៃ្ង។ គាត់ស្ដីបន្ទោសខ្លួនឯងការដែលនៅរស់រានមានជីវត។ គាត់អស់សង្ឃឹម។ គាត់គាត់ថាគួរអោយអៀនខ្មាសអំពីហេតុការណ៍ដ៏ឈឺចាប់របស់គាត់។ គាត់ចេះតែធើ្វអោយចំណាយពេលគិតឆ្ងល់ថាហេតុអីបានជាហេតុការណ៍ទាំងនោះកើតមានចំពោះគាត់។ គាត់គិតថាមានតែគាត់ម្នាក់ទេដែលរងនូវការឈឺចាប់ទាំងនោះ។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាគ្មាននរណាម្នាក់គួរអោយពឹងពាក់បាន។ គាត់គិតថានរណាម្នាក់ដែលជាទីទុកចិត្ដរបស់គាត់បានក្បត់ចិត្ដនឹងគាត់ទៅវិញ។
|
|
Copyright :
|
© DC-Cam |
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា |