VICTIM OF TORTURE

Interviewed with Po Meng, Female, 74yrs,Farmer, Living in Trapeang Rumpeak Village, Tram Kakk Subdistrict, Tram Kakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.33pp

Document thumbnail
Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ
Record ID :
លេខឯកសារ :
VOT0131
VOT0131
Title :
ចំណងជើង :
Interviewed with Po Meng, Female, 74yrs,Farmer, Living in Trapeang Rumpeak Village, Tram Kakk Subdistrict, Tram Kakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.33pp
សម្ភាសជាមួយប៉ោ ម៉េង ភេទស្រី អាយុ៧៤ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិត្រពាំងរំពាក់ ឃុំត្រាំកក់ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ ចំនួន៣៣ទំព័រ
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
9/07/2004
9/07/2004
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
2/01/2005
2/01/2005
Source :
ប្រភព :
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
Notes កំណត់ចំណាំ
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
Po Meng's husband called Lun Ham.Lun Ham was sent to kill in 1976 when he was 60 years old. Po Meng has 7 children, but two of them died. Her father called Tun. Her mother called Keo. Her father died because of sickness. Her mother died in 1980. Po Meng has 5 siblings, but one of them died in the Khmer Rouge regime. In the Khmer Rouge regime, she was lacking of food, medical care, and shelter. She used to be brainwashed. She was close to death. She was separated from her family members. Recently, she has recurrent thoughts of the most hurtful events. She feels as though the event is happening again. She feels jumpy or easily startled. She finds it is difficult to concentrate. She has trouble sleeping. She is avoiding activities that remind her of the traumatic events. She feels as if she does not have a future. She is avoiding thoughts associatee with the traumatic experience. She is sudden emotional when reminded of the most hurtful events. She find it is difficult in performing her daily tasks. She feels hopelessness.
ប្ដីរបស់ប៉ោ ម៉េងឈ្មោះ លុន ហម។ លុន ហមត្រូវគេយកទៅសម្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៧៦នៅពេលដែលគាត់អាយុ៦០ឆ្នាំ។ ប៉ោ ម៉េងមានកូន៧នាក់ប៉ុនែ្ដស្លាប់អស់ពីរនាក់ហើយ។ ឪពុកឈ្មោះទន់ ម្ដាយឈ្មោះកែវ។ ឪពុកស្លាប់ដោយសារជំងឺ ម្ដាយស្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៨០។ ប៉ោ ម៉េងមានបងប្អូន៥នាក់ ប៉ុនែ្ដម្នាក់ស្លាប់នៅសម័យខែ្មរក្រហម។ នៅសម័យខែ្មរក្រហម គាត់ខ្វះខាតម្ហូបម្ហា ថ្នាំពេទ្យ និងជម្រកស្នាក់នៅ។ គាត់ត្រូវគេអប់រំណែនាំផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ គាត់ត្រូវខែ្មរក្រហមបំបែកចេញពីសមាជិកគ្រួសារដោយបង្ខំ។ បច្ចុប្បន្ន គាត់ចេះតែធេ្វឱ្យនឹកឃើញជារឿយៗដល់ហេតុការណ៍គួរឱ្យភ័យខ្លាចជាទីបំផុត។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាហេតុការណ៍ទាំងនោះកំពង់កើតមានឡើងជាថ្មីម្ដងទៀត។ គាត់ឆាប់ភ្ញាក់ផ្អើល។ គាត់ពិបាកផ្ចង់គំនិត។ គាត់ពិបាកទទួលទានដំណេក។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពណាដែលធើ្វឱ្យគាត់នឹកដល់ហេតុការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាគាត់គ្មានថៃ្ងអនាគតទៅមុខ។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនឱ្យគិតអំពីហេតុការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដ។ គាត់មានប្រតិកម្មក្នុងចិត្ដភ្លាមៗពេលនឹកឃើញដល់ហេុតុការណ៍ដ៏គួរឱ្យឈឺចាប់។ គាត់មានការលំបាកនៅក្នុងការបំពេញមុខងារផេ្សងៗ។ គាត់អស់សង្ឃឹម។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា