VICTIM OF TORTURE

Interviewed with Chin Roeun, Female, 61yrs,Farmer, Living in Boeng Kha-Ek Village, Prek Rorka Subdistrict, Kandal Stung District, Kandal Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.29pp

Document thumbnail
Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ
Record ID :
លេខឯកសារ :
VOT0145
VOT0145
Title :
ចំណងជើង :
Interviewed with Chin Roeun, Female, 61yrs,Farmer, Living in Boeng Kha-Ek Village, Prek Rorka Subdistrict, Kandal Stung District, Kandal Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.29pp
សម្ភាសជាមួយចិន រឿន ភេទស្រី អាយុ៦១ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិបឹងកែ្អក ឃុំព្រែករកា ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្ដកណ្ដាល។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ ចំនួន២៩ទំព័រ
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
10/24/04
10/24/04
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
2/02/2005
2/02/2005
Source :
ប្រភព :
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
Notes កំណត់ចំណាំ
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
Chin Roeun is PTSD victim. Chin Roeun got married to Hin when she was 19 years old. She has two daughters. Her father called Chin and her mother called Pin. Roeun has 6 siblings. Her husband was tied at the back in order to kill in the Khmer Rouge regime without any specific reason. In the Khmer Rouge regime, she was lacking of food, medical care, and shelter. She was in combat situation. She was brainwahsed. She was close to death. She was forced to separate from her family members. She was lost. She was suffocate in 1979. She used to loose consciousness twice. Recently, she has recurrent thoughts of the most hurtful events. She felt jumpy. She has trouble sleeping. She feels on guard. She feels irritable. She is avoiding activities that remind her of the traumatic events. She feels as if she does not have a future. She is avoiding thoughts associated with the traumatic experience. She spends time thinking about why those happened to her. She sometimes told by other people that she has done something that she cannot remember.
ចិន រឿនមានជំងឺបាក់ស្បាត។ ចិន រឿន រៀបការជាមួយហ៊ិននៅពេលគាត់អាយុ១៩ឆ្នាំ។ គាត់មានកូន២ស្រីពីរនាក់។ ឪពូករបស់គាត់ឈ្មោះចិន និងម្ដាយឈ្មោះពិន។ រឿនមានបងប្អូន៦នាក់។ ប្ដីរបស់គាត់ត្រូវបានគេចងស្លាបសេកយកទៅសម្លាប់នៅក្នុងសម័យខែ្មរក្រហមដោយគ្មានមូលហេតុ។ នៅសម័យខែ្មរក្រហមគាត់ខ្វះខាតម្ហូបអាហារ ថ្នាំព្យាបាលនិងជម្រកស្នាក់នៅ។ គាត់ប្រយុទ្ធតស៊ូនៅក្នុងសមរភូមិ។ គាត់ត្រូវគេណែនាំឱ្យផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ គាត់ត្រូវគេបំបែកចេញពីសមាជិកគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ត្រូវវងេ្វង។ គាត់ថប់ដង្ហើមនៅឆ្នាំ១៩៧៩។ គាត់ធ្លាប់សន្លប់បាត់ស្មារតីពីរដង។ បច្ចុប្បន្ន គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យគិត ដល់ព្រឹត្ដការណ៍ដ៏ឈឺចាប់គួរឱ្យភ័យខ្លាចបំផុតរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាព្រឹត្ដការណ៍ទាំងនោះកំពុងតែកើតឡើងថ្មីៗ។ គាត់ឆាប់ភ្ញាក់ផ្អើល។ គាត់ពិបាកក្នុងការទទួលទានដំណេក។ គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យគាត់ប្រុងខ្លួនជានិច្ច។ គាត់ឆាប់ខឹង។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពណាដែលធ្វើអោយគាត់នឹកដល់ព្រឹត្ដការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដ។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាគ្មានអនាគតទៅថៃ្ងមុខ។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនឱ្យគិតអំពីព្រឹត្ដការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដ។ គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យគាត់គិតឆ្ងល់ថាហេតុអ្វីបានជាហេតុការណ៍ទាំងអស់នោះកើតមានចំពោះគាត់។ គាត់បានដឹងឬលឺពីអ្នកដទៃថាគាត់បានធើ្វអី្វមួយប៉ុនែ្ដគាត់នឹកពុំឃើញសោះ។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា