Phaok Poh

TKI0282

នៅរស់

ស្រី

«សម័យខែ្មរក្រហម អាយុ ១៦ ឆ្នាំ។ សម័យបច្ចុប្បន្ន អាយ

២១០២១៥១៣, តាកែវ, បាទី, ត្រពាំងសាប, ព្រិច

១៩៧៥????

បង្ខំ

អង្គភាពឪក៦ឱដាំបាយនៅស្ដាតអូរឡាំពិច ភ្នំពេញ។

មជ្ឈិម, ១២, ភ្នំពេញ

កម្មករ

ផល។

សោម មុត។

ធីខេអាយ០២៨២ ២០០៣០៨២៧ ភូមិព្រិច ឃុំត្រពាំងសាប ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ សម្ភាសដោយៈ អ៊ីសា ឧស្មាន កំណត់សំគាល់ៈ ភោគ ប៉ោះ នៅរស់។ ជួបសម្ភាសជាមួយ ភោគ ប៉ោះ ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

ភោគ ប៉ោះ ភេទស្រី អាយុ៤១ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្ដិរូប។ សព្វថៃ្ង ប៉ោះមានប្ដីឈ្មោះ សោម មុត មានកូន៣នាក់ រស់នៅភូមិព្រិច ឃុំត្រពាំងសាប ស្រុកបាទី ខេត្ដតាកែវ។ ប៉ោះ មានឪពុកឈ្មោះ ជន ម្ដាយឈ្មោះ បោង។ ប៉ោះ កាលពីតូចមិនបានរៀនសូត្រទេ ព្រោះធំដឹងក្ដីចំពេលប្រទេសជាតិ កើតមានសង្គ្រាមរវាងខែ្មរ ក្នុងពៃ្រនិងខែ្មរក្នុងស្រុកសង្គ្រាមរយៈ៥ឆ្នាំត្រូវបានបញ្ចប់នៅ ថៃ្ងទី១៧មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥។ ចប់សង្គ្រាមននឹកថា បានសប្បាយ ដឹងអីរឹតតែពិបាកជាងមុនទៅទៀត ឪពុកម្ដាយបង ប្អូនមិនបានរស់ នៅជួបជុំគ្នា។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ប៉ោះ អង្គការចាត់តាំងឱ្យទៅ ធ្វើការនៅភ្នំពេញ តាម ការជ្រើសរើប្រវត្ដិរូបតាមរយៈមេភូមិមេ ឃុំ។ ពេលជិះឡានមកដល់ស្ដាតអូឡាំពិក អង្គការចាត់តាំងឱ្យ នៅ កនែ្លងដាំបាយនិងទទួលភ្ញៀវមានគ្នាប្រហែលជា១០០នាក់ ភាគច្រើនជានារី។ ប៉ោះ ដឹងថា ដាំឱ្យ ឱ្យកម្មាភិបាលខែ្មរក្រហមថ្នាក់ ឃុំ ថ្នាក់ស្រុក ថ្នាក់តំបន់និងភូមិភាគ ពេលមកប្រជុំម្ដងៗមាន រយៈពេល មួយអាទិត្យឬរយៈ១០ថៃ្ង។ រាល់ការប្រជុំម្ដងៗតែងតែ ឃើញថ្នាក់ដឹកនាំជាន់ខ្ពស់ ដូចជាលោក ប៉ុល ពត ខៀវ សំផន អៀង សារី និងមានមនុស្សជាច្រើនផេ្សងទៀត ពេលអ្នកធំមក ម្ដងៗឃើញមាន រថយន្ដតូចៗមកឈប់នៅក្នុងស្ដាត។ យន មកពីធ្វើការជាអ្នកដាំបាយឱ្យភ្ញៀវតាំងពីឆ្នាំ១៩៧៥ដល់ ៧៩ មិនដែលបានទៅលេងផ្ទះម្ដងណាទេ បើបានចេញក្រៅត្រឹមច្បារ អំពៅមកបនែ្លសម្រាប់ទុកស្ល ហើយត្រឡប់ទៅអង្គភាពវិញហើយ តែការហូបចុកមិនខ្វះខាតទេ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ពេលវត្ដមានកង ទ័ពវៀតណាមចូលមកដល់ អង្គការបានឱ្យកម្មករឡើងជិះរថភ្លើង ចេញទៅព្រំដែនថៃ។ ប៉ោះ បានជិះរថ ភ្លើងបានត្រឹមខេត្ដដំបង ក៏ចុះរត់បន្ដទៀត ដោយជួបការលំបាកខ្លាំងពេកក៏នាំគ្នាមួយចំនួន រត់សំដៅមក ស្រុកកំណើតវិញ រយៈពេល៦ខែបានមកដល់ស្រុក កំណើតវិញ។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា