Sim Ren

ជុន រ៉េន

នៅរស់

ស្រី

«សម័យខែ្មរក្រហម អាយុ ១៧ ឆ្នាំ។ សម័យបច្ចុប្បន្ន អាយ

២១១០០៧១៤ ខេត្ដតាកែវ, ស្រុកទ្រាំង, ឃុំពៃ្រស្លឹក, ភូ

១៩៧៣????

ស្ម័គ្រចិត្ដ

អង្គភាពស្រែអំបិល ខេត្ដកំពត។

ភូមិភាគនិរតី, ៤០៥, ខេត្ដកំពត។

កម្មករ

អ៊ូច, ប្រធានកងចល័តនារី

ណៃ។

ធីខេអាយ០៥៧៤ ២០០៤០៥១១ ភូមិត្រពាំងអង្គ ឃុំពៃ្រស្លឹក ស្រុកទ្រាំង ខេត្តតាកែវ សម្ភាសដោយៈ សឹម សុរិយ៉ា និង ផាន់ សុជា កំណត់សំគាល់ៈ ស៊ឹម រ៉េន នៅរស់។ ជួបសម្ភាសជាមួយ ស៊ឹម រ៉េន ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

ស៊ីម រ៉េន ហៅ ជុន រ៉េន ភេទស្រី អាយុ៤៦ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្ដិ រូប។ រ៉េន មានប្ដីឈ្មោះ សឿន មានកូនចំនួន៨នាក់ សព្វថៃ្ងរស់ នៅភូមិត្រពាំងអង្គ ឃុំពៃ្រស្លឹក ស្រុកទ្រាំង ខេត្ដតាកែវ។ រ៉េន កាលពី តូចមិនបានចូលសាលារៀនទេ ពេលធំដឹងក្ដីជួយធ្វើ ការងារឪពុកម្ដាយ ណាមួយគ្រួសារមានជីវភាព ក្រលំបាក។ រ៉េន មានឪពុកឈ្មោះ ជុន ស៊ីម ម្ដាយឈ្មោះ ផា មានបងប្អូន៨នាក់។ រ៉េន បានស្ម័គ្រ ចិត្ដចូលបម្រើចលនាខែ្មរក្រហមនៅឆ្នាំ១៩៧៣ តាមរយៈការអប់រំពីឈ្មោះ ណេន ជាគណៈឃុំ។ ចូល ដំបូងអង្គការបានឱ្យជួយធ្វើការងារនៅក្នុងឃុំ។ នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៣ ដដែល អង្គការបានបញ្ជូនឱ្យទៅធ្វើ ការងារនៅកងចល័តស្រុក លើកទំបន់ ជីកប្រឡាយ សម្រាប់ធ្វើស្រែប្រាំង។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេល ខែ្មរក្រហមទទួលជ័យជម្នះ រ៉េន ត្រូវបានអង្គការជ្រើសរើស ចេញពីខេត្ដតាកែវ ឱ្យមកធ្វើការនៅ ភ្នំពេញ។ ពេលធ្វើការនៅ ភ្នំពេញ បានតែរយៈពេល៦ខែ អង្គការចាត់តាំងឱ្យទៅធ្វើការងារ នៅស្រែ អំបិល ខេត្ដកំពត។ ពេលទៅដល់ស្រែអំបិលដំបូង អង្គការបានឱ្យប៉ែល១ អង្គប់សម្រាប់បុកដី១ឱ្យ ហាប់ ពេលណារាស់ដី បុកដីហាប់ហើយ បានគេបញ្ចូលទឹកបៃ្រទៅក្នុង ស្រែទុករហូតកកចេញជាដុំ អំបិលបាននាំគ្នាយកចបកាប់ឬ ប៉ែល ជីកកាយចេញមក។ កាលនោះមានមនុស្សស្រីរាប់រយរាប់ពាន់ នាក់នាំគ្នាធ្វើការនៅស្រែអំបិល។ ការងារនៅស្រែអំបិលហត់ មែន តែបានហូបឆែ្អតមិនបានមានខ្វះខាត ទេ។ រ៉េន ទៅធ្វើការ ងារនៅស្រែអំបិលខេត្ដកំពត មិនដែលបានមកលេងស្រុក កំណើតវិញទេ។ នៅឆ្នាំ ១៩៧៩ ពេលកងទ័ពវៀតណាមវាយ ចូលដល់ប្រទេសកម្ពុជា កម្លាំងខែ្មរក្រហមទាំងអស់រួមទាំងប្រជា ជនមួយចំនួនបានរត់ទៅព្រំដែនខែ្មរថៃ ដោយសារតែខ្លាចវៀត ណាមសម្លាប់ចោល។ រ៉េន បានរត់ ឡើងជិះរថយន្ដទៅដល់ខេត្ដបាត់ដំបង បានចុះធ្វើដំណើរចូលពៃ្របន្ដទៀត បានឃើញមនុស្ស ស្លាប់ទៅ តាមផ្លូវជាច្រើន។ រ៉េន ពេលធ្វើដំណើរនៅក្នុងពៃ្រពិបាកពេកក៏សមេ្រចចិត្ដត្រឡប់មកស្រុកកំណើត វិញ ហើយបានរៀបការនៅឆ្នាំ១៩៨០។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា