Yum

យាំ,

នៅរស់

ស្រី

«សម័ខែ្មរក្រហម អាយុ ១៣ ឬ ១៤ ឆ្នាំ។ សម័យបច្ចុប្បន្ន

២១១០០៥១១ ខេត្ដតាកែវ, ស្រុកទ្រាំង, ឃុំប្រាំបីមុំ, ភ

១៩៧៨????

បង្ខំ

មន្ទីរពេទ្យ៦មករា ភ្នំពេញ។

មជ្ឈិម«១២» ភ្នំពេញ។

ពេទ្យ

ជឹម។

ធីខេអាយ០៥៧៨ ២០០៤០៥១៧ ភូមិរវាង ឃុំប្រាំបីមុំ ស្រុកទ្រាំង ខេត្តតាកែវ សម្ភាសដោយៈ សារិន វីរៈ និង ឡុង ដានី កំណត់សំគាល់ៈ យុំ នៅរស់។ ជួបសម្ភាសជាមួយ កាត យាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

យុំ ហៅ យាំ ភេទស្រី អាយុ៤៣ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ប្រវត្ដិរូប។ យាំ សព្វថៃ្ងមានប្ដីឈ្មោះ វី មានកូន ចំនួន៥នាក់ រស់នៅភូមិរវាង ឃុំប្រាំបីមុំ ស្រុកទ្រាំង ខេត្ដតាកែវ។ យាំ មានឪពុកឈ្មោះ សួង ម្ដាយឈ្មោះ យឺ មានបងប្អូន៣នាក់។ យាំ កាលពីតូចរៀនបានត្រឹម ថ្នាក់ទី១០ឪចាស់ឱ ឈប់នៅ ពេលកើតមានរដ្ឋប្រហារឆ្នាំ១៩ ៧០។ ពេលឈប់រៀនមកជួយធ្វើស្រែចម្ការឪពុកម្ដាយ។ នៅឆ្នាំ១៩ ៧៥ អង្គការបានចាត់តាំងឱ្យចូលកងកុមារ ធ្វើស្រែរែកដីដំបូក កុមារមានគ្នាប្រហែលជា៥០ទៅ៦០ នាក់ មានអ្នកគ្រូម្នាក់ឈ្មោះ លេន ជាអ្នកបង្រៀនអក្សរខែ្មរនិងលេខមួយ ថៃ្ងមួយម៉ោង។ បន្ទាប់ទៀត ពេលធំពេញវ័យអង្គការជ្រើសរើសឱ្យចូលកងចល័តលើកទំនប់ជីកប្រឡាយនៅតាមឃុំ កាលនោះ ប្រធានឃុំឈ្មោះ ជឹម។ នៅឆ្នាំ១៩៧៨ អង្គការជ្រើសរើសនារី មួយចំនួនឱ្យទៅធ្វើការនៅភ្នំពេញ។ យាំ ពេលជិះឡានទៅដល់ ភ្នំពេញ អង្គការចាត់តាំងឱ្យចូលធ្វើការនៅមន្ទីរពេទ្យ៦មករា។ យាំ មិនបាន រៀនសូត្រមុខវិជ្ជាពេទ្យពីមុនមកទេ តែអង្គការបង្ខំឱ្យធ្វើ ការងារនេះ មុនដំបូងអង្គការឱ្យចូលរៀនផ្នែក នយោបាយនិងមុន
វិជ្ជាចាក់ថ្នាំឱ្យអ្នកជំងឺ។ យាំ ថានៅឆ្នាំ១៩៧៨ ពេលទៅដល់ភ្លាម ឃើញសុទ្ធតែអ្នក របួសដែលបញ្ជូនមកពីសមរភូមិស្វាយរៀងនិង ព្រំដែនផេ្សងទៀតជាប់ប្រទេសវៀតណាម។ យាំ មាន តួនាទីដើរ ចាក់ថ្នាំនិងលាងរបួស។ នៅក្នុងសម័យខែ្មរក្រហមមានឃើញជន បរទេសមកទស្សនាមន្ទីរពេទ្យ ជាហូរហែរដែលតែមិនបានដឹងថា ជាជនជាតិអីខ្លះទេ តែឃើញជនជាតិចិនច្រើនជាងគេ។ នៅឆ្នាំ១៩ ៧៩ ពេលកងទ័ពវៀតណាមវាយចូលដល់ប្រទេស កម្ពុជា យាំ និងមនុស្សជាច្រើននៅក្នុងអង្គភាពនាំគ្នា ឡើងជិះរត់ភ្លើងសំដៅទៅខេត្ដបាត់ដំបង។ យាំ បានរត់ចេញ ពីខេត្ដបាត់ដំបងទៅដល់ស្រុកថ្មគោល ចេញពីថ្មគោលចេះតែរត់ ចូលពៃ្រដាច់បាយដាច់ទឹកសេ្ទីរស្លាប់ រត់ទៅដល់ស្រុកសំឡូត ព្រោះតែខ្លាចកង ទ័ពវៀតណាមចាប់បានអារក។ នៅឆ្នាំ១៩៨០ យាំ សមេ្រចចិត្ដរកផ្លូវត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ ពេលមកដល់ស្រុកកំណើតនៅឆ្នាំ១៩៨២ ឪពុកម្ដាយឱ្យមានគ្រួសាររស់នៅធ្វើស្រែចម្ការ។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា