VICTIM OF TORTURE
Interviewed with So Sokhom, Female, 48yrs,Farmer, Living in Thnung Ror Loeung Village, Leay Bo Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.29pp
| Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ | |
|
Record ID :
លេខឯកសារ :
|
VOT0199
VOT0199
|
|
Title :
ចំណងជើង :
|
Interviewed with So Sokhom, Female, 48yrs,Farmer, Living in Thnung Ror Loeung Village, Leay Bo Subdistrict, Tramkakk District, Takeo Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.29pp
សម្ភាសជាមួយសូ សុខុម ភេទស្រី អាយុ៤៨ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិធ្នង់រលើង ឃុំលាយបូរ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ ចំនួន២៩ទំព័រ
|
|
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
|
1/24/05
1/24/05
|
|
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
|
4/25/05
4/25/05
|
|
Source :
ប្រភព :
|
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
|
| Notes កំណត់ចំណាំ | |
|
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
|
So Sokhom is PTSD victim. She got married to Pan Sarin. She has 8 children, but three of them died. Her father called Iem died before the Khmer Rouge regime. Her mother called Sokh Pim. Sokhom has 2 siblings. In the Khmer Rouge regime, she was lacking of food, water, medical care, and shelter. She got serious injury. She was brainwashed. She was close to death. She was forced to separate from her family members. She has suffocated after the Khmer Rouge regime. She used to loose consciousness many times. Recently, she has recurrent nighmares. She feels detached. She easily feel jumpy. She has trouble sleeping. She feels on guard. She feel irritable. She is avoiding activities that remind him of the traumatic events. She is avoiding thoughts associated with the traumatic experience. She has difficulty in performing her daily tasks. She feels as if she is going crazy. She feels as if she split into two people and one of her is watching and the other is doing.
សូ សុខុមមានជំងឺបាក់ស្បាត។ នាងរៀបការជាមួយប៉ាន ពឹម។ គាត់មានកូន៨នាក់ ប៉ុនែ្ដស្លាប់បីនាក់។ ឪពូកឈ្មោះអៀមស្លាប់ក្រោយសម័យប៉ុល ពត។ ម្ដាយឈ្មោះសុខ ពឹម។ គាត់មានបងប្អូនពីរនាក់។ នៅសម័យខែ្មរក្រហម គាត់ខ្វះខាតម្ហូបអាហារ ទឹក ថ្នាំពេទ្យ និងជម្រកស្នាក់នៅ។ គាត់រងរបួសធ្ងន់ធ្ងរ។ គាត់ត្រូវគេអប់រំណែនាំអោយផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ គាត់ត្រូវខែ្មរក្រហមបំបែកចេញពីសមាជិកគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ធ្លាប់មានអាការៈថប់ដង្ហើមក្រោយពីសម័យប៉ុល ពត។ គាត់ធ្លាប់សន្លប់បាត់បង់ស្មារតីជាញឹកញាប់។ បច្ចុប្បន្នគាត់យល់សប្ដៀជារឿយៗ។ គាត់មិនចង់រវីរវល់ជាមួយអ្នកដទៃ។ គាត់ឆាប់ភ័យ។ គាត់ពិបាកក្នុងការទទួលទានដំណេក។ គាត់ចេះតែធ្វើអោយមានការប្រុងប្រយ័ត្នជានិច្ច។ គាត់ឆាប់ខឹង។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពណាដែលធើ្វអោយគាត់នឹកដល់ហេតុការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនឱ្យគិតអំពីហេតុការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់ស្រាប់តែមានប្រតិកម្មនៅក្នុងចិត្ដពេលនឹកឃើញដល់ហេតុការណ៍គួរអោយឈឺចាប់។ គាត់មានការលំបាកក្នុងការបំពេញមុខងារផេ្សងៗ។ គាត់គិតថាគាត់ហាក់ដូចជាចង់ឆ្កួត។ គាត់គិតថាគាត់ហាក់ដូចជាបំបែកខ្លួនជាពីរ ហើយទីមួយតាមដានពិនិត្យ ទីពីរកំពុងធើ្វ។
|
|
Copyright :
|
© DC-Cam |
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា |