VICTIM PARTICIPATION
Reach Thun
| Personal Info ព័ត៌មានបុគ្គល | |
|
Record ID :
លេខឯកសារ :
|
VPA-SV0057
VPA-SV0057
|
|
Name :
ឈ្មោះ :
|
Reach Thun
រាជ ធុន
|
|
Nationality :
|
Khmer
|
|
Ethnicity :
|
Khmer
|
|
Birth Place :
|
Svat village, Chek Srok commune, Svay Chrum district, Svay Rieng province
|
|
Date of Birth :
|
1941
|
|
Occupation :
|
Farmer
|
|
Current Address :
|
Svat village, Chek commune, Svay Chrum commune, Svay Rieng province
|
| Case Info ព័ត៌មានករណី | |
|
Main Crime Date :
|
1975
|
|
Main Crime Location :
|
In the vicinity of Chek pagoda of Svat village, Check commune, Svay Chrum district, Svay Rieng province
|
|
Main Crime Details :
សេចក្ដីលម្អិតបទឧក្រិដ្ឋសំខាន់ :
|
The loss of my two younger brothers in 1975
After the liberation of Phnom Penh city in 1975, Khmer Rouge soldiers forced all people to move out of Chek village and head to the north region. My family, consisting of my wife and children, my brothers, parents, and myself, was forced out of the village. Prior to the incident, an unknown commune chief and some unknown combatants from other regions came to tell the villagers to get out of the village. They did not give any reasons for the evacuation. During the evacuation, while walking along the road, my two brothers were arrested, because someone had informed the [Khmer Rouge] that they were former Lon Nol captains. But the truth was, that my brother, In Sophal, was a former third-grade student at Svay Rieng high school, and another brother, In Sopha, had been a fifth-grade student at Svay Rieng high school. Prior to the Khmer Rouge regime, they both studied at Svay Rieng high school, but later dropped out of school. I do not know who told the Khmer Rouge that my brothers were former Lon Nol soldiers. At four p.m., they were both arrested on the east of Chek pagoda, located in Chek village, Svat commune. They were both held at gunpoint and ordered to walk out of the crowd. They were taken to receive an “educationâ€� after having been accused of being former Lon Nol soldiers. My mother, my wife, Phea Yan, and I witnessed this incident with our own eyes. At the time of the incident, we did not dare do anything. We did not even dare to ask them to which education place they were taking my brothers, because we feared that they could take us as well. Because the Khmer Rouge soldiers who arrested my brothers came from other places, they were unknown to me. Due to the fear of being taken [for re-education], we did not dare ask them for news of my brothers after the incident. I am clueless about where the Khmer Rouge soldiers took my brothers, and what they did to them. They both disappeared from that moment. I believe they must have been executed, because during the regime, to receive an “educationâ€� meant death. I do not know how they both were executed, where the perpetrators are, or who is responsible for their deaths. I believe that my brothers died as a result of the policy implemented by the Khmer Rouge senior leaders. The Khmer Rouge people were brutal. My brothers did no wrong, and they were only students. But they were taken for “re-educationâ€� and killed. ការបាត់បង់ប្អូនប្រុសពីរនាក់របស់ខ្ញុំក្នុងឆ្នាំ 1975
បន្ទាប់ពីការរំដោះទីក្រុងភ្នំពេញក្នុងឆ្នាំ១៩៧៥ ទាហានខ្មែរក្រហមបានបង្ខំប្រជាជនទាំងអស់ឱ្យចាកចេញពីភូមិចេក ហើយឆ្ពោះទៅតំបន់ភាគខាងជើង។ ក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំដែលមានប្រពន្ធ និងកូនរបស់ខ្ញុំ បងប្អូនឪពុកម្តាយ និងខ្លួនខ្ញុំត្រូវបានបណ្តេញចេញពីភូមិ។ មុនពេលកើតហេតុ មេឃុំមិនស្គាល់មុខ និងយុទ្ធជនមិនស្គាល់មុខ មកពីភូមិភាគផ្សេង បានមកប្រាប់អ្នកភូមិឲ្យចេញពីភូមិ។ ពួកគេមិនបានផ្តល់ហេតុផលណាមួយសម្រាប់ការជម្លៀសនោះទេ។ ក្នុងអំឡុងពេលនៃការជម្លៀស ខណៈពេលដែលកំពុងដើរតាមផ្លូវ បងប្អូនរបស់ខ្ញុំពីរនាក់ត្រូវបានចាប់ខ្លួន ដោយសារតែមាននរណាម្នាក់បានជូនដំណឹងដល់ [ខ្មែរក្រហម] ថាពួកគេគឺជាអតីតមេទ័ព លន់ នល់។ ប៉ុន្តែការពិតគឺថា ប្អូនប្រុសខ្ញុំ ឈ្មោះ អ៊ិន សុផល ជាអតីតសិស្សថ្នាក់ទី៣ នៅវិទ្យាល័យស្វាយរៀង ហើយប្អូនប្រុសម្នាក់ទៀត ឈ្មោះអ៊ិន សុផា ជាសិស្សថ្នាក់ទី៥ នៅវិទ្យាល័យស្វាយរៀង។ មុនរបបខ្មែរក្រហម អ្នកទាំងពីរបានរៀននៅវិទ្យាល័យស្វាយរៀង ប៉ុន្តែក្រោយមកបានឈប់រៀន។ ខ្ញុំមិនដឹងថាអ្នកណាប្រាប់ខ្មែរក្រហមថាបងប្អូនខ្ញុំជាអតីតទាហាន លន់ នល់។ នៅវេលាម៉ោង៤រសៀល ពួកគេទាំងពីរត្រូវបានចាប់ខ្លួននៅខាងកើតវត្តចេក ស្ថិតក្នុងភូមិចេក ឃុំស្វាត។ ពួកគេទាំងពីរត្រូវបានកាន់កាំភ្លើងហើយបញ្ជាឱ្យដើរចេញពីហ្វូងមនុស្ស។ ពួកគេត្រូវបានគេនាំទៅទទួលការអប់រំ បន្ទាប់ពីត្រូវបានគេចោទប្រកាន់ថាជាអតីតទាហាន លន់ នល់។ ម្តាយខ្ញុំ ប្រពន្ធខ្ញុំ ឈ្មោះ ភាយ៉ាន និងខ្ញុំបានឃើញហេតុការណ៍នេះដោយភ្នែកផ្ទាល់។ នៅពេលកើតហេតុយើងមិនហ៊ានធ្វើអីទេ ។ យើងមិនហ៊ានសួរគេទៅកន្លែងអប់រំណាដែលគេយកបងប្អូនទេ ព្រោះយើងខ្លាចគេយកយើងដែរ។ ព្រោះទាហានខ្មែរក្រហមដែលចាប់បងប្អូនខ្ញុំមកពីកន្លែងផ្សេង គេមិនស្គាល់ខ្ញុំ។ ដោយសារខ្លាចគេចាប់យក [សម្រាប់ការអប់រំឡើងវិញ] យើងមិនហ៊ានសួរគេពីដំណឹងបងប្អូនខ្ញុំក្រោយពេលកើតហេតុទេ។ ខ្ញុំមិនដឹងថាទាហានខ្មែរក្រហមយកបងប្អូនខ្ញុំទៅណា ហើយធ្វើអ្វីលើពួកគេ។ ពួកគេទាំងពីរបានបាត់ខ្លួនតាំងពីពេលនោះមក។ ខ្ញុំជឿថា ពួកគេច្បាស់ជាត្រូវបានគេប្រហារជីវិត ព្រោះក្នុងរបបនេះ ដើម្បីទទួលបានការអប់រំ មានន័យថាស្លាប់។ ខ្ញុំមិនដឹងថាពួកគេទាំងពីរត្រូវបានប្រហារជីវិតដោយរបៀបណា ជនល្មើសនៅឯណា ឬអ្នកណាជាអ្នកទទួលខុសត្រូវចំពោះការស្លាប់របស់ពួកគេនោះទេ។ ខ្ញុំជឿថាបងប្អូនរបស់ខ្ញុំបានស្លាប់ដោយសារគោលនយោបាយអនុវត្តដោយមេដឹកនាំជាន់ខ្ពស់ខ្មែរក្រហម។ ខ្មែរក្រហមឃោរឃៅ។ បងប្អូនខ្ញុំមិនខុសទេ ហើយពួកគេគ្រាន់តែជាសិស្សប៉ុណ្ណោះ។ ប៉ុន្តែពួកគេត្រូវបានគេយកទៅអប់រំឡើងវិញ ហើយសម្លាប់។ |
|
Mode of Participation :
|
Complainant
|
|
Request Protective Measures :
|
No
|
|
Preferred Form of Reparation :
|
Statue representing the victims
|
| Form Info | |
|
Petitioner :
|
No;
|
|
Date Completion of Form :
|
20090606
|
|
Copyright :
|
© DC-Cam |
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា |