Kung Sim

KPI0264

នៅរស់

អាយ០៣៣០៣

«សម័យខែ្មរក្រហមអាយុ១៥ឆ្នាំ។ បច្ចុប្បន្នអាយុ៤៥ឆ្នាំ

០៧០១០៤១០ ខេត្ដកំពត ស្រុកអង្គរជ័យ ឃុំដំបូកខ្ពស់ ភូម

១៩៧៣????

ប្រធានភូមិនាំគាត់ឱ្យចូលកងចល័ត។

អង្គភាពពេទ្យ

១២??????ភ្នំពេញ ឆ្នាំ១៩៧៨

កងចល័ត។ ពេទ្យនៅឆ្នាំ១៩៧៨

ខូវ ប្រធានកងពល, ពឿន ប្រធានពេទ្យ៦មករា

ឃីម ប្រធានឃុំ, ម៉ៃ ប្រធានភូមិនារី

ខេភីអាយ០២៦៤ ២០០៤០៧១២ ភូមិត្រពាំងរុន ឃុំដំបូក ខ្ពស់ ស្រុកអង្គរជ័យ ខេត្តកំពត។ សម្ភាសដោយៈ ផាន់ សុជា។ កំណត់សំគាល់ៈ សម្ភាសជាមួយម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។ គាត់ និយាយថាគាត់តំបូងប្រធានឃុំបាននាំគាត់ឱ្យចូលនៅកងចល័ត។ ក្រោយមកគេបញ្ជូនគាត់ទៅលើកដីនៅកោះស្លា។ ក្រោយមកគេ បញ្ជូនគាត់ទៅធ្វើពេទ្យនៅភ្នំពេញនៅឆ្នាំ១៩៧៨។ ៤៥ខែ បន្ទាប់ពីសង្រ្គាមទើបគាត់ត្រឡប់មកផ្ទះវិញ។

គង់ ស៊ីម ភេទស្រី អាយុ៤៥ឆ្នាំ រស់នៅភូមិត្រពាំងរុន ឃុំដំបូកខ្ពស់ ស្រុកអង្គរជ័យ ខេត្ដកំពត។ ឪពុករបស់ស៊ីម ឈ្មោះ គង់ ហែម និងម្ដាយឈ្មោះ ខន។ ស៊ីម រៀនបានថ្នាក់ទី១០ នៅវត្ដដំបូក ខ្ពស់ ហើយឈប់រៀនព្រោះតែរដ្ឋប្រហារគេបិទសាលា ហើយនិងមានកន្ទុំរុយទម្លាក់គ្រាប់បែកនៅភ្នំ ទើបមិនអាចទៅរៀនបាន។ នៅពេលដែលឈប់រៀន ស៊ីម គឺមកធ្វើស្រែប្រវាស់ដៃ ក្រោយមកចូល ធ្វើកងចល័តនៅឆ្នាំ១៩៧៣ គឺស៊ីម នៅតូចរែកតែដី អូសបង្គីរ ដែលអ្នកនាំចូលឈ្មោះម៉ៃ ជាប្រធានភូមិនារី(គាត់មកពីកំពត) ឯឃីម ជាប្រធានឃុំ។ មុនដំបូងស៊ីម រែកដីនៅក្នុងភូមិក្រោយមក ចេញទៅវាលត្បាល់ ហើយទៅត្រពាំងបឹង ទៅរែកដីនៅល្អាង ទៅកោះស្លា ទៅម្លិច ហើយបានគេហៅ ទៅភ្នំពេញ។ ពេលនៅកោះស្លាគឺអ្នកជម្លៀសថ្មីឈឺច្រើន ហើយសែងយកទៅដាក់មន្ទីរពេទ្យ ហើយលឺ ថាគេចាក់ទឹកឱ្យ ស្លាប់ច្រើនណាស់សុទ្ធតែពួកថ្មី អ្នកមូលដ្ឋានក៏ដោយឱ្យតែឈឺក៏អត់មានឃើញត្រឡប់ មកវិញដែរ អីចឹងស៊ីម គឺមិនឈឺជាដាច់ខាតព្រោះខ្លាចអត់បានមកវិញ។ ភាគច្រើនអ្នកដែលឈឺព្រោះ ចាញ់ វានៅជិតភ្នំ ហើយអ្នកគ្រប់គ្រងដែលជាប្រធានកងពលឃុំនៅកោះស្លាឈ្មោះ ពូខូវ។ សុង ស្ថិត ក្នុងជួរគណៈស្រុកឈូក ហើយប្រពន្ធឈ្មោះខន ជាគណៈឃុំ ដល់ពេលដែលស៊ីម ឡើងទៅភ្នំពេញបាន ជួបតាបិត ជាប្រធានសង្គមកិច្ច ព្រោះស៊ីម ទៅដល់ដំបូងគេឱ្យនៅមន្ទីរក២។ ក្រោយមកស៊ីម នៅ ជាមួយអៀង ធារិទ្ធ នៅកនែ្លងសង្គមកិច្ចហ្នឹង មុនដំបូងគេឱ្យបោសសំរាម ដើរប្រមូលឥវ៉ាន់ដាក់ ឃ្លាំង។ ពឿន ជាកូនប្រសាររបស់អៀង ធារិទ្ធ ហើយក៏គ្រប់គ្រងមន្ទីរដែលស៊ីម នៅដែរ។ ប្រពន្ធ របស់ ពឿន ជាប្រធានមន្ទីរពេទ្យព១ និង៦មករា ឯស៊ីម នៅពេទ្យ៦មករា ជាអ្នកកត់ឈ្មោះអ្នក ជំងឺចូលនិងចេញ ហើយភាគច្រើនអ្នកជំងឺជាទ័ពមកពីស្វាយរៀង បើមកមានកាំភ្លើងគឺដកទុកអត់ឱ្យអ្នក ជំងឺទុកទេ។ ឈ្មោះអ្នកជំងឺ គឺគ្រាន់តែសរសេរ ឈ្មោះនិងលេខកងពល អត់មានលំបាកទេ។ ប្រធានអគាររបស់ស៊ីម ឈ្មោះ វណ្ណា និងលន សុទ្ធតែជាស្រីអត់មានប្រុសទេ។ ស៊ីម ធ្លាប់ឱ្យទៅ ទទួលភ្ញៀវម្ដងម្កាលនៅក្នុងវាំង ហើយភ្ញៀវភាគច្រើនជាជនជាតិចិន និងអាហ្វិច ហើយស៊ីម គេឱ្យ សេ្លÃៈកពាក់អាស សំពតហូល សេ្លÃៈកពាក់ឱ្យស្អាត អង្គុយនៅតុបាយចាំទទួលគេ តែមិនឃើញ សមេ្ដច នរោត្ដមសីហនុទេ ហើយអ្នកដែលមកទទួលភ្ញៀវមានតែប៉ុល ពត។ ស៊ីម ធ្លាប់ទទួលតែនៅក្នុងវាំងទេ មានមន្ទីរផេ្សងទៅទទួលនៅពោធិ៍ចិនតុង។ ក្រៅពីភ្ញៀវចិន មាន វ៉ា តុងស៊ីង ហើយនិងរូម៉ានី។ នៅពេលដែលខែ្មរក្រហមដួលរលំ គឺស៊ីម ជិះរទេះភ្លើងរហូតដល់ថ្មគោល សូម្បីតែឈប់ដាំបាយមិនបាន ផងទៅទាំងយប់ ហើយបន្ដទៅតំបន់ភ្នំ ស៊ីម ចាញ់ជិតនឹងស្លាប់ ហើយទៅបាន៤៥ខែទើបត្រឡប់មក ផ្ទះវិញ។

ពេលនៅភ្នំពេញគាត់បានទៅទទួលភ្ញៀវ ដែលមាន ប៉ុល ពត ជាគណៈប្រតិភូខែ្មរ។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា