Document thumbnail
Personal Info ព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន
Record No :
លេខកំណត់ត្រា :
KPI0306
KPI0306
Name :
ឈ្មោះ :
ដួង ម៉ៅ
Last Name :
នាមត្រកូល :
Duong
First Name :
នាមខ្លួន :
Mao
Status :
ស្ថានភាព :
Disappeared
បាត់ខ្លួន
CBIO ID :
លេខ CBIO :
I05475
Gender :
ភេទ :
Female
ស្រី
Home Village :
ភូមិកំណើត/ទីលំនៅ :
07011107, Kampot, Angkor Chey, Ta Ny, Pral
០៧០១១១០៧ ខេត្ដកំពត ស្រុកអង្គរជ័យ ឃុំតានី ភូមិប្រាល
Joining / Organization ការចូលរួម និង អង្គការ
Join KR :
ចូល KR :
1973????
១៩៧៣????
Reason to Join KR :
មូលហេតុចូល KR :
មេភូមិអ្នករើស
DK ORG Unit 75-79 :
អង្គភាព DK 75-79 :
ពេទ្យ
DK Zone 75-79 :
តំបន់ DK 75-79 :
មជ្ឈឹម ភ្នំពេញ
Roles / Relations តួនាទី និង ទំនាក់ទំនង
KR Rank (1975-79) :
តួនាទី KR (1975-79) :
នារីពេទ្យ
Current Information ព័ត៌មានបច្ចុប្បន្ន
Current Occupation :
មុខរបរបច្ចុប្បន្ន :
No
Current Attribute :
លក្ខណៈបច្ចុប្បន្ន :
No
Interview / Summary សម្ភាសន៍ និង សេចក្ដីសង្ខេប
Source Interview :
ប្រភពសម្ភាសន៍ :
KPI00306 20040714, Pral village, Ta Ny sub-district, Angkor Chey district, Kampot province. Interviewed by Em Sokhym. Notes: the biography owner disappeared. Interviewed with her father named Duong Hen and her mother named Bou Hiep. They told after Mao left her village for Phnom Penh, she disappeared.
ខេភីអាយ០៣០៦ ២០០៤០៧១៤ ភូមិប្រាល ឃុំតានី ស្រុក អង្គរជ័យ ខេត្តកំពត។ សម្ភាសដោយៈ អែម សុខឃីម។ កំណត់សំគាល់ៈ ម្ចាស់ប្រវត្តិរូបបាត់ខ្លួន។ សម្ភាសជាមួយ ដួង ហិន ជាឪពុក និង ប៊ូ ហៀប ជាម្តាយ។ គាត់ប្រាប់ថា ម៉ៅ បន្ទាប់ពីចាកចេញពីភូមិទៅភ្នំពេញ គាត់បានបាត់ដំណឹងរហូត។
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
ដួង ម៉ៅ ភេទស្រី បាត់ខ្លួន ជួបសំភាសន៍ជាមួយ ដួង ហិន អាយុ៧១ឆ្នាំ ជាឪពុក និងប៊ូ ហៀប អាយុ៦៩ឆ្នាំ ជាម្ដាយ។ ម៉ៅ កើតនៅភូមិប្រាល ឃុំតានី ស្រុកអង្គរជ័យ ខេត្ដកំពត។ ហិន មានកូន១១នាក់ សព្វថៃ្ងនៅសល់៥នាក់។ ម៉ៅ មិនបានរៀនសូត្រអីទេ ហើយខែ្មរក្រហមចូលក្នុង ភូមិតាំងពីឆ្នាំ១៩៧២ ដែលកាលនោះមេភូមិឈ្មោះ អេ, មេឃុំឈ្មោះតាខន និងគណៈស្រុកឈ្មោះ តាញ៉េន។ ដំបូងគេហៅឱ្យម៉ៅទៅធើ្វជាកងកុមារនៅឆ្នាំ១៩៧៣ ក្រោយមកផ្លាស់ឱ្យម៉ៅ ទៅរែកទឹក ស្រោចបនែ្ល ហើយចុងក្រោយឱ្យទៅធ្វើជានារីពេទ្យនៅភ្នំពេញ ហើយក៏បាត់ដំណឹងរបស់ម៉ៅ រហូតដល់ សព្វថៃ្ង។ មូលហេតុដែលហិន ដឹងថាម៉ៅ ទៅភ្នំពេញព្រោះប្រធានភូមិឈ្មាះខុន(ស្រី) ជាអ្នកប្រាប់ គាត់មិនដែលទទួលសំបុត្ររបស់ម៉ៅ ឬក៏ម៉ៅ ផ្ដាំផ្ញើរអីទេ។ នៅពេលរត់យួនគឺមានមីងភឹម បានជួបនឹង ម៉ៅ នៅលាច កាលហ្នឹងមីងភឹមឈឺហើយបានម៉ៅ ឱ្យថ្នាំលេបទើបជាមកដល់ស្រុក។ ចំណែក ហិន នៅក្នុងជំនាន់ខែ្មរក្រហមគេឱ្យគាត់ឡើងត្នោត ពេលខ្លះមកស្ទូងក្នុងកងប្រុសៗ។ អាហារហូបចុកពេលខ្លះ គ្រប់ ពេលខ្លះមិនគ្រប់។ ហិន តែងតែចាំមើលផ្លូវរបស់ម៉ៅ ជានិច្ចទោះបីជាគ្មានសង្ឃឹមក៏ដោយ។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា