You Proeun

PVI0007

សំអូន

នៅរស់

ប្រុស

«កើតឆ្នាំថោះ, សម័យបច្ចុប្បន្ន អាយុ ៥៧ ឆ្នាំ»

១៤០២០៦?? ខេត្ដពៃ្រវែង ស្រុកកំចាយមារ ឃុំស៊ាងឃ្វាង ភ

១៩៧០????

ស្ម័គ្រចិត្ដ

អង្គភាពក្រសូងសង្គមកិច្ច ភ្នំពេញ។

មជ្ឈិម«១២»ភ្នំពេញ

ពេទ្យ

សុវណ្ណ ជាគណៈប្រធានមន្ទីរពេទ្យព២។ អៀង ធារិទ្ធិ ជាប្រធានមន្ទីរពេទ្យព៣។

តេ្រន ជាបងរបស់គាត់ ជាប្រធានសហករណ៍កពោ្ជÃៈច។ នួន ជា ជាអ្នកបង្រៀននៅសាលាវិជ្ជាជាន់ខ្ពស់។ ខៀវ ប៊ុនណារី ជា

ភីវីអាយ០០០៧ ២០០៥០៦២៣, ភូមិត្រពាំងកណ្ដោល ឃុំ ស៊ាងឃ្វាង ស្រុកកំចាយមារ ខេត្តពៃ្រវែង។ សម្ភាសដោយ សារិន វីរៈ។ កំណត់សម្គាល់ជួបជាមួយ ទឹម ព្រឿន ភេទប្រុស អាយុ៥៧ឆ្នាំ ត្រូវជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

យូ ព្រឿន ហៅ សំអូន ភេទប្រុស អាយុ៥៧ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ ប្រវត្ដិរូប។ ព្រឿន មានប្រពន្ធឈ្មោះ យ៉េន មាន កូនចំនួន៧នាក់ សព្វថៃ្ងប្រកបមុខរបរធ្វើស្រែចម្ការ រស់នៅភូមិត្រពាំងកណេ្ដាល ឃុំស៊ាងឃ្វាង ស្រុកកំចាយមារ ខេត្ដពៃ្រវែង។ ព្រឿន មានឪពុកឈ្មោះ យូ ទឹម ម្ដាយឈ្មោះ ដួង ថាន់ មានបងប្អូន៦ នាក់ស្រី៣ប្រុស៣។ ព្រឿន ធ្លាប់បានរៀនសូត្រនៅសាលាបឋម សិក្សាវត្ដបុស្សត្រឹមថ្នាក់ទី១០ឪចាស់ឱ ឈប់រៀនដោយសារ ប្រទេសជាតិកើតមានរដ្ឋប្រហារឆ្នាំ១៩៧០ បន្ទាប់មកប្រទេស ជាតិកើតមានសង្គ្រាម ម្ខាងក្រុមចលនាខែ្មរ ក្រហមម្ខាងក្រុម រដ្ឋាភិបាលលោកលន់ នល់។ នៅឆ្នាំ១៩៧០ ព្រឿន បានស្ម័គ្រិត្ដចូលបម្រើចលនាខែ្មរក្រហម តាមរយៈឈ្មោះ ហេង។ ព្រឿន មុនដំបូងអង្គការចាត់តាំងឱ្យធ្វើជាកងឈ្លបនៅក្នុងភូមិឃុំ ជាអ្នកការពារភូមិឃុំ កុំឱ្យកម្លាំងទាហានលន់ នល់ ចូលមក លុកលុយ ក្នុងភូមិឃុំ កាលនោះកងឈ្លបខែ្មរក្រហមមានតែកាំភ្លើងម៉ាកកាលី ប៊ិន គ្មានអាវុធថ្មីទេ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៤ អង្គការបានបញ្ជូនទៅ ធ្វើជាយោធានៅតំបន់២០ ភូមិភាគបូព៌ា ប្រធាន ភូមិភាគឈ្មោះ សោ ភឹម ប្រធានកងពលឈ្មោះ សៅ ឈូក។ ព្រឿន បានហាត់រៀនក្បួនយោធាចំនួនពីរខែ អង្គការបានបព្ជូានឡើង សមរភូមិវាយជាមួយទាហានលន់ នល់។ នៅថៃ្ងទី១៧មេសា ឆ្នាំ១៩៧៥ យោធាខាង ភូមិភាគបូព៌ាបានវាយចូលទីក្រុងភ្នំពេញ ពេលនោះបានឃើញខាងថ្នាក់លើបញ្ជូនឱ្យយោធាខែ្មរក្រហម ដើរប្រាប់ឱ្យ ប្រជាជនចេញពីទីក្រុងមួយរយៈពេលសិន។ ព្រឿន បានឃើញប្រជាជននាំចាកចេញពីទីក្រុងទៅតាមជនបទ ជា ពិសេសផ្លូវជាតិលេខ១ មានមនុស្សច្រើនកុះករមែន។ នៅពេលប្រជាជនចេញអស់ កម្លាំងយោធាមួយចំនួនធំ អង្គការចាត់តាំងឱ្យធ្វើការងារផេ្សងៗគ្នាខ្លះទៅធ្វើស្រែ ខ្លះបញ្ជូន ទៅការពារព្រំដែន ខ្លះធ្វើជាកម្មកររោងចក្រ ចំណែក ព្រឿន អង្គការចាត់តាំងឱ្យទៅក្រសួងសង្គមកិច្ច ដោយមិនប្រកាន់យក អ្នកមានចំណេះដឹងទេ ព្រឿន រៀនត្រឹមចេះអានអក្សរខែ្មរមិនត្រូវ អស់ផង ក៏បានធ្វើពេទ្យ។ ព្រឿន បានធ្វើការងារនៅក្នុងមន្ទីរ ពេទ្យព១ នៅជិតវត្ដភ្នំ។ ព្រឿន បានស្គាល់លោកស្រី អៀង ធិរិទ្ធ ច្បាស់ថា ជារដ្ឋមន្រ្ដីក្រសួងសង្គកិច្ច។ នៅឆ្នាំ១៩ ៧៧៧៨ កម្មាភិបាលភូមិភាគបូព៌ាមួយចំនួនធំត្រូវបានអង្គការចាប់ខ្លួនយកទៅបាត់ ហើយអង្គការនៅតែបន្ដ ចាប់កម្មាភិបាលថ្នាក់តូចមួយចំនួន ទៀត ដូចជាឈ្មោះ សុវណ្ណ និងប្រពន្ធកូន ឃើញលោកស្រី អៀង ធិរិទ្ធ មក ហៅផ្ទាល់យកទៅបាត់មិនឃើញត្រឡប់មកវិញទេ។ ដោយឡែក ព្រឿន គ្រាន់ជាកូនចៅអង្គការមិនទាន់យកទៅ ណាទេ នៅក្នុងការតាមដានជាបន្ដ ពេលនោះភ័យណាស់ ព្រោះបានជួប មិត្ដភក្ដិម្នាក់ជាអ្នកបើកឡាននៅមន្ទីរពេទ្យ ព៣ បានប្រាប់ថា កម្មាភិបាលភូមិភាគបូព៌ា អង្គការចាប់ចង់អស់ហើយ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ពេលកងទ័ពវៀត ណាមចូលមកដល់ ពេលនោះគិតថា បានរួចផុតពីការចាប់ខ្លួនរបស់អង្គការ តែនៅមានគំនិតមួយភ័យក៏ទ៏ពវៀត ណាមចាប់ទៀត ក៏រត់ចូលពៃ្រមួយរយៈពេលខ្លីបានត្រឡប់មកស្រុកកំណើតវិញ។

នៅចុងឆ្នាំ១៩៧៧ មានការចាប់ខ្លួនសុវណ្ណនិងគ្រួសារ ដោយ ចោទថា ខ្សែក្បត់, អឿង ធារិទ្ធជាអ្នកមកហៅ។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា